एकदा रममाणोऽसौ देवेंद्रः स्वेच्छया नृप । नर्त्तयामास वै हर्षात्पंचाशत्कोटिनायकः
गंधर्वास्तत्र गायंति गंधर्वः पुष्पदंतकः । चित्रसेनस्तु तत्रैव चित्रसेनसुता तथा
मालिनीति च नाम्ना तु चित्रसेनस्य योषिता । मालिन्यास्तु समुत्पन्ना पुष्पदंती च नामतः
पुष्पदंतस्य पुत्रोऽसौ माल्यवान्नाम नामतः । पुष्पदंत्याश्च रूपेण माल्यवानतिमोहितः
तया ह्येवं कटाक्षैश्च माल्यवांश्च वशीकृतः । लावण्यं रूपसंपन्नं तस्या रूपं निशामय
बाहू तस्याश्च कामेन कंठपाशौ कृताविव । कर्णायते तु नयने रक्तांते घूर्णिते तथा
कर्णौ तु शोभनौ तस्याः कुण्डलाभ्यां नृपोत्तम । कंबुग्रीवायुता सैव दिव्याभरणभूषिता
पीनोन्नतौ कुचौ तस्यास्तौ हेमकलशाविव । मध्यं क्षामं च चार्वंग्या मुष्टिग्राह्यमनुत्तमम्
नितंबौ विस्तृतौ चास्या विस्तीर्णा जघनस्थली । चरणौ शोभमानौ च रक्तोत्पलसमद्युती
ईदृश्या पुष्पवत्या स माल्यवानतिमोहितः । शक्रस्य परितोषाय नृत्यार्थं तौ समागतौ
गायमानौ तु तौ तत्र अप्सरोगणसेवितौ । मदनाभिपरीतांगौ पुष्पदंती च माल्यवान्
परस्परानुरागेण व्यामोहवशमागतौ । न शुद्धगानं गायेतां चित्तभ्रमसमन्वितौ
बद्धदृष्टी तथान्योन्यं कामबाणवशं गतौ । ज्ञात्वा लेखर्षभस्तत्र संगतं मानसं तयोः
तालक्रियामानलोपात्तथा गीतविसर्जनात् । चिंतयित्वा तु मघवा ह्यवमानं तथात्मनः
कुपितश्च तयोरर्थे शापं दास्यन्निदं जगौ । धिग्धिग्वां पतितौ मूढावाज्ञाभंग कृतौ मम
युवां पिशाचौ भवतां दंपतीभावधारिणौ । मर्त्यलोकमनुप्राप्तौ भुंजानौ कर्मणः फलम्
एवं मघवता शप्तावुभौ दुःखितमानसौ । हिमवंतं गिरिं प्राप्ताविंद्रशापाद्विमोहितौ
उभौ पिशाचतां प्राप्तौ दारुणं दुःखमेव च । संतप्तमानसौ तत्र हिमकृच्छ्रगतावुभौ
गंधर्वत्वमप्सरस्त्वं न जानीतो विमौहितौ । पीड्यमानौ निदाघेन देहपातकजेन च
न निशायां सुखं शांतिं लभेते कर्मपीडितौ । परस्परं वादमानौ चेरतुर्गिरिगह्वरे
पीड्यमानौ तु शीतेन तुषारप्रभवेन तौ । दंतघर्षं प्रकुर्वाणौ रोमांचितवपुर्द्धरौ
ऊचे पिशाचः स तदा तां पत्नीं स्वां पिशाचिकाम् । किमनल्पकृतं पापं दारुणं रोमहर्षणम्
येन प्राप्तं पिशाचत्वं स्वेन दुष्कृतकर्मणा । नरकं दारुणं मत्वा पिशाचत्वं च दुःखदम्
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पातकं न समाचरेत् । इति चिंतापरौ तत्र तावास्तां दुःखकर्षितौ
दैवयोगात्तयोः प्राप्ता माघस्यैकादशी तिथिः । जयानामेति विख्याता तिथीनामुत्तमा तिथिः
तस्मिन्दिने तु संप्राप्ते तावाहारविवर्जितौ । आसाते तत्र नृपते जलपानविवर्जितौ
न कृतो जीवघातश्च न पत्रफलभक्षणम् । अश्वत्थस्य समीपे तौ सर्वदा दुःखसंयुतौ
रविरस्तंगतो राजंस्तथैव स्थितयोस्तयोः । प्राप्ता चैव निशा घोरा दारुणा प्राणहारिणी
वेपमानौ ततस्तौ तु ततः सुषुपतः क्षितौ । परस्परेण संलग्नौ गात्रयोर्भुजयोरपि
न निद्रा न रतं तत्र न तौ सौख्यमविंदताम् । एवं तौ राजशार्दूल शापेनेंद्रस्य पीडितौ