युधिष्ठिर उवाच- साधु कृष्ण त्वया प्रोक्तमादिदेवो भवान्प्रभो । स्वेदजा अंडजाश्चैव उद्भिज्जाश्च जरायुजाः
तेषां कर्त्ता विकर्त्ता त्वं पालकः क्षयकारकः । माघस्य कृष्णपक्षे तु षट्तिला कथिता त्वया
शुक्ले च का भवेद्देव कथयस्व प्रसादतः । किं नाम को विधिस्तस्याः को देवस्तत्र पूज्यते
श्रीकृष्ण उवाच- कथयिष्यामि राजेंद्र शुक्ले माघस्य या भवेत् । जया नामेति विख्याता सर्वपापहरा परा
पवित्रा पापहंत्री च कामदा मोक्षदा नृणाम् । ब्रह्महत्यापहंत्री च पिशाचत्वविनाशिनी
नैव तस्या व्रते चीर्णे प्रेतत्वं जायते नृणाम् । नातः परतरा काचित्पापघ्नी मोक्षदायिनी
एतस्मात्कारणाद्राजन्कर्त्तव्या सा प्रयत्नतः । श्रूयतां राजशार्दूल कथा पौराणिकी शुभा
पंकजे च पुराणेऽस्या महिमा कथितो मया । एकदा नाकलोके वै इंद्रो राज्यं चकार ह
देवास्तत्र सुखेनैव निवसंति मनोरमे । पीयूषपाननिरता अप्सरोगणसेविताः
नंदनं तु वनं तत्र पारिजातोपसेवितम् । रमयंति रमंतेऽत्र अप्सरोभिर्दिवौकसः
एकदा रममाणोऽसौ देवेंद्रः स्वेच्छया नृप । नर्त्तयामास वै हर्षात्पंचाशत्कोटिनायकः
गंधर्वास्तत्र गायंति गंधर्वः पुष्पदंतकः । चित्रसेनस्तु तत्रैव चित्रसेनसुता तथा
मालिनीति च नाम्ना तु चित्रसेनस्य योषिता । मालिन्यास्तु समुत्पन्ना पुष्पदंती च नामतः
पुष्पदंतस्य पुत्रोऽसौ माल्यवान्नाम नामतः । पुष्पदंत्याश्च रूपेण माल्यवानतिमोहितः
तया ह्येवं कटाक्षैश्च माल्यवांश्च वशीकृतः । लावण्यं रूपसंपन्नं तस्या रूपं निशामय
बाहू तस्याश्च कामेन कंठपाशौ कृताविव । कर्णायते तु नयने रक्तांते घूर्णिते तथा
कर्णौ तु शोभनौ तस्याः कुण्डलाभ्यां नृपोत्तम । कंबुग्रीवायुता सैव दिव्याभरणभूषिता
पीनोन्नतौ कुचौ तस्यास्तौ हेमकलशाविव । मध्यं क्षामं च चार्वंग्या मुष्टिग्राह्यमनुत्तमम्
नितंबौ विस्तृतौ चास्या विस्तीर्णा जघनस्थली । चरणौ शोभमानौ च रक्तोत्पलसमद्युती
ईदृश्या पुष्पवत्या स माल्यवानतिमोहितः । शक्रस्य परितोषाय नृत्यार्थं तौ समागतौ
गायमानौ तु तौ तत्र अप्सरोगणसेवितौ । मदनाभिपरीतांगौ पुष्पदंती च माल्यवान्
परस्परानुरागेण व्यामोहवशमागतौ । न शुद्धगानं गायेतां चित्तभ्रमसमन्वितौ
बद्धदृष्टी तथान्योन्यं कामबाणवशं गतौ । ज्ञात्वा लेखर्षभस्तत्र संगतं मानसं तयोः
तालक्रियामानलोपात्तथा गीतविसर्जनात् । चिंतयित्वा तु मघवा ह्यवमानं तथात्मनः
कुपितश्च तयोरर्थे शापं दास्यन्निदं जगौ । धिग्धिग्वां पतितौ मूढावाज्ञाभंग कृतौ मम
युवां पिशाचौ भवतां दंपतीभावधारिणौ । मर्त्यलोकमनुप्राप्तौ भुंजानौ कर्मणः फलम्
एवं मघवता शप्तावुभौ दुःखितमानसौ । हिमवंतं गिरिं प्राप्ताविंद्रशापाद्विमोहितौ
उभौ पिशाचतां प्राप्तौ दारुणं दुःखमेव च । संतप्तमानसौ तत्र हिमकृच्छ्रगतावुभौ
गंधर्वत्वमप्सरस्त्वं न जानीतो विमौहितौ । पीड्यमानौ निदाघेन देहपातकजेन च
न निशायां सुखं शांतिं लभेते कर्मपीडितौ । परस्परं वादमानौ चेरतुर्गिरिगह्वरे