तत्फलं समवाप्नोति यः करोति हि जागरम् । श्रूयतां राजशार्दूल सफलायाः कथा शुभा
चंपावतीति विख्याता पुरी माहिष्मतस्य च । बभूवुस्तस्य राजर्षेः पुत्राः पंच कुमारकाः
तेषां मध्ये तु ज्येष्ठो वै महापापरतः सदा । परदाराभिचारी च वेश्यासक्तश्च मद्यपः
पितुर्द्रव्यं तु तेनैव गमितं पापकर्मणा । असद्वृत्तिरतो नित्यं भूसुराणां तु निंदकः
वैष्णवानां च देवानां नित्यं निंदां करोति सः । ईदृशं तु ततो दृष्ट्वा पुत्रं माहिष्मतो नृपः
नाम्ना तु लुंपक इति राजपुत्रेषु चापठत् । राज्यान्निष्कासितस्तेन पित्रा चैव तु बंधुभिः
स चैवं परिवारैस्तु त्यक्तश्च परिपंथिवत् । लुंपकोऽपि तथा त्यक्तश्चिंतयामास वै तदा
त्यक्तोऽहं बांधवैः पित्रा राज्यान्निष्कासितः किल । इति संचिंत्यमानोऽसौ मतिं पापे तदाकरोत्
मया गंतव्यमेवास्तु दारुणे गहने वने । तस्माच्चैव पुरं सर्वं लुंपयिष्यामि वै पितुः
इत्येवं स मतिं कृत्वा लुंपको दैवयोगतः । निर्जगाम पुरात्तस्माद्गतोऽसौ गहने वने
जीवघातरतो नित्यं स्तेयद्यूतकलानिधिः । सर्वं च नगरं तेन मुषितं पापकर्मणा
स्तेयाभिगामी नगरे गृहीतः स निशाचरैः । उवाच तान्सुतोऽहं वै राज्ञो माहिष्मतस्य च
स तैर्मुक्तः पापकर्मा चागतो विपिनं पुनः । आमिषाभिरतो नित्यं तरोर्वै फलभक्षणे
आश्रमस्तस्य दुष्टस्य वासुदेवस्य संनिधौ । अश्वत्थो वर्त्तते तत्र जीर्णश्च बहुवार्षिकः
देवत्वं तस्य वृक्षस्य विपिने वर्तते महत् । तत्रैव निवसंश्चैव लुंपकः पापबुद्धिमान्
गते बहुतिथे काले कस्यचित्पुण्यसंचयात् । पौषस्य कृष्णपक्षे तु दशम्यां दिवसे तथा
फलानि भुक्त्वा वृक्षाणां रात्रौ शीतेन पीडितः । लुंपको नाम पापिष्ठो वस्त्रहीनो गतेक्षणः
पीड्यमानोऽतिशीतेन हरिवृक्षसमीपतः । न निद्रा न सुखं तस्य गतप्राण इवाभवत्
आछाद्य दशनैरास्यमेवं नीता निशाखिला । भानूदयेऽपि पापिष्ठो न लेभे चेतनां तदा
लुंपको गतसंज्ञस्तु सफलाया दिने तथा । रवौ मध्यंगते चैव संज्ञां लेभे स लुंपकः
इतस्ततो विलोक्याथ व्यथितश्च तदासनात् । स्खलत्पद्भ्यां प्रचलितः खंजन्निव मुहुर्मुहुः
वनमध्ये गतस्तत्र क्षुत्क्षामः पीडितोऽभवत् । न शक्तिर्जीवघाते तु लुंपकस्य दुरात्मनः
फलानि च तदा राजन्नाजहार स लुंपकः । यावत्समागतस्तत्र तावदस्तं गतो रविः
किं भविष्यति तातेति स विलापं चकार ह । फलानि तत्र भूरीणि वृक्षमूले न्यवेशयत्
इत्युवाच फलैरेभिः श्रीपतिस्तुष्यतां हरिः । इत्युक्त्वा लुंपकश्चैव निद्रां लेभे न वै निशि
रात्रौ जागरणं मेने विष्णुस्तस्य दुरात्मनः । फलैस्तु पूजनं मेने सफलायास्तथानघ
अकस्माद्व्रतमेवैतत्कृतवान्वै स लुंपकः । तेन पुण्यप्रभावेन प्राप्तं राज्यमकंटकम्
सूर्यस्योदयनं यावत्तावद्विष्णुर्जगाम ह । दिवि तत्कालमुत्पन्ना वागुवाचाशरीरिणी
राज्यं प्राप्स्यसि पुत्रत्वं सफलायाः प्रसादतः। तथेत्युक्ते तु वचसि दिव्यरूपधरोऽभवत्
मतिरासीत्ततस्तस्य परमा वैष्णवी नृप । दिव्याभरणशोभाढ्यो लेभे राज्यमकंटकम्