परापवादसंयुक्तं मनः प्रासाद वर्जितम् । शास्त्रहीनमगांधर्वं तथा दीपविवर्जितम्
शक्त्योपचाररहितमुदासीनं सनिंदनम् । कलियुक्तं विशेषेण जागरं नवधा मतम्
सशास्त्रं जागरं यच्च नृत्यगांधर्वसंयुतम् । सवाद्यं तालासंयुक्तं सदीपं मधुभिर्युतम्
उच्चारैस्तु समायुक्तं यथोक्तैर्भक्तिभावितैः । प्रसन्नं तुष्टिजननं संमूढं लोकरंजनम्
गुणैर्द्वादशभिर्युक्तं जागरं माधवप्रियम् । कर्त्तव्यं तत्प्रयत्नेन पक्षयोः शुक्लकृष्णयोः
किं व्रतैर्बहुभिश्चीर्णैस्तीर्थवासेन तस्य किम् । द्वादशीवासरे प्राप्ते न कुर्याज्जागरं हरेः
प्रवासेन त्यजेद्यस्तु पथिस्विन्नोऽपि वाडव । जागरं वासुदेवस्य द्वादश्यां तु समे प्रियः
मद्भक्तो न हरेः कुर्याज्जागरं पापमोहितः । व्यर्थं मत्पूजनं तस्य मत्पूज्यं यो न पूजयेत्
न शैवो न च सौरोऽसौ न शाक्तो गणसेवकः । यो भुंक्ते वासरे विष्णोर्ज्ञेयः पश्वधिको हि सः
विप्रियं च कृतं तेन दुष्टेनैव च पापिना । मद्भक्तिबलमाश्रित्य यो भुंक्ते वै हरेर्दिने
सबाह्याभ्यंतरं देहं वेष्टितं पापकोटिभिः । मुच्यंते वासरे विष्णोर्ये कुर्वंति प्रजागरम्
कूर्परं यमदूतानां दत्तं तेन यमस्य च । कृत्वा जागरणं विष्णोरविद्धं द्वादशीव्रतम्
स्वर्गापेक्षा मुनिश्रेष्ठ मुक्ता ते नैव संशयः । वांछितं नारकं सौख्यं विद्धं कृत्वा हरेर्दिनम्
निहताः पितरस्तेन देवानां वै वधः कृतः । दत्तं राज्यं तु दैत्यानां कृत्वा विद्धं हरेर्दिनम्
यो नृत्यति प्रहृष्टात्मा कृत्वा वै करताडनम् । गीतं कुर्वन्मुखेनापि दर्शयन्कौतुकान्बहून्
पुरतो वासुदेवस्य रात्रौ जागरणे स्थितः । पठन्कृष्णचरित्राणि रंजयन्वैष्णवान्गणान्
मुखेन कुरुते वाद्यं संप्रहृष्टतनूरुहः । दर्शयन्विविधान्भृत्यान्स्वेच्छालापान्प्रकारयन्
भावैरेतैर्नरो यस्तु कुरुते जागरे हरेः । निमिषेनिमिषे पुण्यं तीर्थकोटिफलं स्मृतम्
अनुद्विग्नमना यस्तु धूपनीराजनं हरेः । कुरुते जागरे रात्रौ सप्तद्वीपाधिपो भवेत्
यानि कानि च पापानि ब्रह्महत्यासमानि च । कृष्णा ह जागरात्तानि विलयं यांति खंडशः
एकतः क्रतवः सर्वे समाप्तवरदक्षिणाः । एकतो देवदेवस्य जागरः कृष्णवल्लभः
तत्र काशी पुष्करं च प्रयागं नैमिषं गया । शालग्राममहाक्षेत्रमर्बुदारण्यमेव च
पौष्करं मथुरा तत्र सर्वतीर्थानि चैव हि । यज्ञा वेदाश्च चत्वारो व्रजंति हरिजागरम्
गंगा सरस्वती तापी यमुना च शतद्रुका । चंद्रभागा वितस्ता च नद्यः सर्वास्तु तत्र वै
सरांसि च ह्रदाः सर्वे समुद्राः सर्व एव हि । एकादश्यां द्विजश्रेष्ठ गच्छंति कृष्णजागरम्
स्पृहणीया हि देवानां ये नराः कृष्णजागरे । नृत्यंति गीतं कुर्वंति वीणावाद्यप्रहर्षिताः
एवं जागरणं कृत्वा संपूज्य च महाहरिम् । द्वादश्यां पारणं कृत्वा स्वशक्त्या वैष्णवैः सह
महादेव उवाच- शृणु ब्रह्मन्प्रवक्ष्यामि द्वादशीमाहात्म्यमुत्तमम् । द्वादशी तु सदा ज्ञेया पुत्रदा मोक्षदायिनी
प्रातः स्नात्वा हरिं पूज्य उपवासं समर्पयेत् । अज्ञानतिमिरांधस्य व्रतेनानेन केशव
प्रसीद सुमुखो भूत्वा ज्ञानदृष्टिप्रदो भव । पारणं च ततः कुर्याद्यथासंभवमग्रतः