ये कुर्वंति नराः प्राज्ञ जागरे विष्णुसंज्ञके । जागरं कृष्णभावेन न स्वपंति कदाचन
कृष्णस्य नाम मनसा वदंति च पुनः पुनः । ते तु धन्यतमा ज्ञेया अस्यां रात्रौ विशेषतः
क्षणेक्षणे तु गोदानं घट्यां चैव चतुर्गुणम् । प्रहरे कोटिगुणितं चतुर्यामेष्वसंख्यकम्
जागरे निमिषार्द्धे तु केशवाग्रे विशेषतः । तत्फलं कोटिगुणितं तस्य संख्या न विद्यते
नर्त्तनं कुरुते यस्तु केशवाग्रे नरोत्तमः । न फलं हीयते तस्य आजन्ममरणांतिकम्
साश्चर्यं चैव सोत्साहं पापालापादिवर्जितम् । प्रदक्षिणसमायुक्तं नमस्कारपुरःसरम्
नीराजनसमायुक्तमनिर्विण्णेन चेतसा । यामेयामे महाभाग कुर्यादारार्तिकं हरेः
षड्विंशगुणसंयुक्तमेकादश्यां च जागरम् । यः करोति नरो भक्त्या न पुनर्जायते भुवि
य एवं कुरुते भक्त्या वित्तशाठ्यविवर्जितः । जागरं वासरे विष्णोर्लीयते परमात्मनि
धनवान्वित्तशाठ्येन यः करोति प्रजागरम् । तेनात्माहारितो नूनं कितवेन दुरात्मना
विष्णुजागरणे प्राप्ते उपहासं करोति यः । षष्टिवर्षसहस्राणि विष्ठायां जायते कृमिः
वेदविद्ब्राह्मणो यस्तु नर्त्तनेन विशेषतः । उपहासपरः प्राप्तः स वै चांडाल उच्यते
निमिषं निमिषार्द्धं वा यः करोति प्रजागरम् । धर्मार्थकाममोक्षाणां प्राप्नोति पदमव्ययम्
वेदशास्त्ररतो नित्यं नित्यं वै यज्ञयाजकः । रात्रौ जागरणे प्राप्ते निंदां कुर्वन्व्रजत्यधः
मम पूजां प्रकुर्वाणो विष्णुनिंदासु तत्परः । एकविंशत्कुलेनैव नरकं प्रतिपद्यते
विष्णुः शिवः शिवो विष्णुरेकमूर्तिर्द्विधा स्थिताः । तस्मात्सर्वप्रकारेण नैव निंदां प्रकारयेत् । दष्टाः कलिभुजंगेन स्वपंति मधुहाहनि
कुर्वंति जागरं नैव मायया ते च मोहिताः । प्राप्ता एकादशी येषां कलौ जागरणं विना
ते विनष्टा न संदेहो यस्माज्जीवितमध्रुवम् । उद्धृतं नेत्रयुग्मं तु दत्त्वा वै वैष्णवं पदम्
कृतं ये नैव पश्यंति पापिनो हरिजागरम् । अभावे वाचकस्याथ गीतं नृत्यं तु कारयेत्
वाचके सति देवर्षे पुराणं प्रथमं पठेत् । अश्वमेधसहस्रस्य वाजपेयायुतस्य च
पुण्यं कोटिगुणं वत्स विष्णोर्जागरणे कृते । पितृपक्षे मातृपक्षे भार्यापक्षे तु वाडव
कुलानुद्धरते चैतान्कृत्वा जागरणं हरेः । उपोषणदिने विद्धे जागरं पूजनं हरेः
वृथादानादिकं सर्वं कृतघ्नेषु कृतं यथा । उपोषणदिने विद्धे प्रारब्धे जागरे स्थितिम्
विहाय स्थानं तद्विष्णुः शापं दत्वा प्रगच्छति । अविद्धे वासरे विष्णोर्ये कुर्वंति प्रजागरम्
तेषां मध्ये तु तुष्टः सन्नृत्यं तु कुरुते हरिः । यावद्दिनानि कुरुते जागरं केशवाग्रतः
युगानि तानि तावंति विष्णुलोके महीयते । यावद्दिनानि वसते विना जागरणं हरेः
तावद्वर्षसहस्राणि रौरवान्न निवर्तते । एकदश्यां शयानस्तु विना जागरणं हरेः
मूकवत्तिष्ठते यो वै गानं पाठं न वाचरेत् । सप्तजन्मानि मूकत्वं जायतेऽजागरे हरेः
यो न नृत्यति मूढात्मा पुरतो जागरे हरेः । पंगुत्वं तस्य जानीयात्सप्तजन्मानि वाडव
यः पुनः कुरुते गीतं नृत्यं जागरणं हरेः । ब्राह्मं पदं मदीयं च सत्यं वै तस्य वैष्णवम्