मुखादुद्गीर्य तद्धस्ते गृहीत्वा तोलयद्रुषा । सूर्यकोटिसहस्राभं ग्रसंतं सचराचरम्
तेन चक्रेण चिच्छेद शिरो जालंधरस्य च । ततस्तच्छीर्षमुत्प्लुत्य गगने शतयोजनम् 6.18.
दंष्ट्रा शतकरालास्यं स्वर्भूमिनयनं च यत् । व्याघ्रगत्या ततो यातं सदनं ब्रह्मणो नृप
भूयः स्वर्गे ततो दृष्ट्वा मृडः शीर्षमधावत । स्रवत्तद्रुधिरं भूरि प्रकुर्वद्भैरवस्वनम्
ततो दिशः प्रणष्टास्ता गगनं विलयं गतम् । न तेजसां प्रकाशोऽस्ति चचाल वसुधा भयात्
आपतंतं जघानाशु रुद्रश्चक्रेण तच्छिरः । द्विधा भूत्वाथ राजेंद्र पपात हिमवद्गिरौ
ततो जालंधरस्याशु शिरसः शकले किल । विशतः सर्वभूतानां पश्यतां स्म वृषाकपौ
तस्य कंठात्समुद्भूता दैत्याः शतसहस्रशः । ते हतास्तेन चक्रेण कपर्दिकरशालिना
जालंधरकबंधं तन्ननर्त रुधिरारुणम् । पुनः पुनः समुद्भूतास्तस्य कंठात्तु दानवाः
पुनः पुनर्बलवता छिन्नाश्चक्रेण शंभुना । मेदसा सिंधुपुत्रस्य पूरिता सकला मही
मेदिनी मेदसैवैषा ख्यातिं प्राप्ता तु पार्थिव । यत्र दैत्यवरस्यास्य शोणितं शैलतां गतम्
कैलासस्योत्तरे भागे तत्राभूच्छोणितं पुरम् । अथ मांसचयान्दृष्ट्वा सर्वतो व्याप्य तिष्ठतः
तदा सस्मार देवेशश्चतुःषष्टिगणं रणे । विज्ञानस्मरणाद्देव्यः संप्राप्ताः शंकरांतिकम्
कृतांजलिपुटाः प्रोचुः शिव किं करवामहे
महादेव उवाच- य एते दैत्यमांसस्य राशयो गिरिसन्निभाः । भक्षयध्वं युताः शीघ्रं दत्तानुज्ञा मया तु वः
ब्राह्मी माहेश्वरी चैव कौमारी वैष्णवी तथा । वाराही चैव माहेंद्री सर्वाः स्वगणशोभिताः
एवं शंकरनिर्दिष्टा देव्यस्ता मांससंचयान् । क्रूरेण चक्षुषालोक्य निन्युश्चादर्शनं क्षणात्
अथ जालंधरवपुः क्षीणं क्रांतं तु शक्तिभिः । ताभिर्ग्रस्ते शरीरे तु तस्य देहाद्विनिःसृता
प्रभासा शंकरं प्राप्ता जगामादर्शनं क्षणात् । तत्तेजः सूर्यसंकाशं लयं प्राप्तं महेश्वरे
एवं स विलयं प्राप्तः त्रिदिशारिस्त्रिलोचनात् । वृणुध्वं च वरं सर्वाः प्रीतः प्राह महेश्वरः
तदा ताः सर्वयोगिन्यः पप्रच्छुर्जगदीश्वरम् । मर्त्यलोकेषु ये लोका भोगमोक्षवरेप्सवः
पूजयिष्यंति ते नित्यं स्वगृहे योगिनीगणम् । तत्तेषां वांछितं सर्वं सिध्यतां त्वत्प्रसादतः
महादेव उवाच- यः कश्चित्पूजयेन्नित्यं भक्तिभावसमन्वितः । युष्मद्गणं च तस्याहं वरदोऽस्मि धरातले
मद्भक्तः केशवस्यापि द्वेष्टि यो योगिनीगणम् । भैरवोऽहं तदा तस्य हरिष्ये सुकृतं कृतम्
इति दत्तवरा हृष्टा योगिन्यो विभुना मृधे । अत्रांतरे भवानीं तां सस्मार वृषभं हरः
स्मृतमात्रा पार्वती सा वृषभश्चागमत्क्षणात् । सखीगणसमायुक्ता संप्राप्ता हरवल्लभा
संत्यक्त्वा भ्रामरीं मूर्तिं हरस्यार्द्धं समारुहत् । गिरिजासहितो राजन्महेशो मुमुदे ततः
योगिनीं प्रत्युवाचेदं पिबध्वं रुधिरं नृप । जालंधरकबंधस्थं ताः श्रुत्वा जहृषुर्भृशम्
मांसमेदोह्यसृक्पीत्वा योगिन्यो ननृतुर्मुदा । ततो हरः प्रसन्नोऽभूत्तासां क्रीडनवीक्षणात्
स्वयं च भैरवं रूपं कृत्वा तन्मध्यगः पपौ । तीक्ष्णदंष्ट्रा महाकायास्तदासन्योगिनी गणाः