सर्पकेशा महादेहाः केचित्खङ्गतनूरुहाः । अन्ये च परिधावंति गर्जंति जलदस्वनैः
रथगजहयपत्तिसंकुलं समरविनोदकदंब भासुरम् । अब्जशतसहस्रकोटिनायकं बलमखिलं च तदा रराज राजन्
शतयोजनविस्तीर्णं विमानं हंसकोटिभिः । युक्तं भूतिसहस्रौघं सर्ववस्तुप्रपूरितम्
तद्विमानं समारुह्य सद्यो जालंधरो ययौ । मध्याह्ने मंदरं प्राप्तः प्रथमेऽह्नि बलैः सह
खंडितं शिबिकावाहैर्दलितं भूरिकुंजरैः । द्वितीये दिवसे मेरुं संप्राप्तो बलसंयुतः
इलावृत्ते तु शिखरे तस्थौ तत्कटकं महत् । अथ दैत्याधिपैर्भग्नं खांडवं नंदनं वनम्
शिखराणि विशीर्णानि मेरोर्दानवपुंगवैः । संतानकेषु वृक्षेषु बद्धा हिंदोलमंचकान्
सिद्धांगनाभिः सहिता रेमिरे दैत्यपुंगवाः । कुचकुंकुमतांबूल चंदनागरुभूषणैः
केशपाशच्युतैः पुष्पैः मेरोः संपूरिता नदी । सुमेरोः पूर्वदिग्भागो गजैस्तस्य विघट्टितः
दक्षिणं च रथैश्चेरुरुत्तरं पश्चिमं भटैः । अथ प्रस्थापयामास दैत्याञ्जालधरोऽसुरः
महेंद्रशिखरं चान्ये ययुर्दुंदुभिनिःस्वनैः । राजराजपुरीं भंक्त्वा यमस्य वरुणस्य च
अन्येषां लोकपालानामाययुस्तेऽमरावतीम् । अथोत्पाताभवन्नाके दिव्यभौमांतरिक्षगाः
रजः पपात बहुलं तमस्तोमो विजृंभते । तदा पपात कुलिशं करादिंद्रस्य निष्प्रभम्
दृष्ट्वा निमित्तानि भयावहानि नाके महेंद्रो गुरुमित्युवाच । किं कुर्महे कं शरणं च यामस्तं पश्य युद्धं समुपस्थितं च
ततो वाचस्पतिर्वाक्यमुवाच त्रिदशाधिपम् । चरणौ पाहि शरणं विष्णोर्वैकुंठवासिनः
इत्युक्तो गुरुणा देवैः साकं वैकुंठमंदिरम् । जगामाखंडलः शीघ्रं शरणं कैटभद्विषः
शशंस वासुदेवाय विजयो द्वारपालकः । जालंधरभयत्रस्ताः सर्वे देवाः समागताः
श्रीरुवाच-। न वध्योऽसौ मम भ्राता देवार्थे युध्यता त्वया । शापितो देव मत्प्रीत्या वधार्हो न भविष्यति
इति श्रीवचनं श्रुत्वा विष्णुस्त्रैलोक्यपालकः । अथारुरोह गरुडं पक्षक्षेपावृतांबरम्
वैकुंठभवनात्तूर्णं निर्गतस्त्रिदशान्हरिः । जालंधरभयत्रस्तान्गतकांतीनथैक्षत
ददृशुस्ते सुराः सर्वे हरिं सांद्रघनोपमम् । शार्ङ्गशंखगदापद्मविभूषितचतुर्भुजम्
स्तोत्रं पठित्वा पुरतः प्राहेंद्रः सरितांपतेः । जालंधरेणात्मजेन भग्नं देव त्रिविष्टपम् 6.5.
तदिंद्रवचनं श्रुत्वाऽभयं दत्वा दिवौकसाम् । विजेतुमसुरं देवैः सह रेजे सुरांतकृत्
अथानीतं मातलिना रथमारुह्य वासवः । वासुदेवस्य पुरतः प्रययौ विधृताशनिः
वामतस्त्रिदशाः सर्वे सव्यतश्च समाययौ । स्वाहाप्रियो दक्षिणतः स च मेषं समास्थितः
आरुह्यैरावतं नागं जयंतः शक्रनंदनः । उच्चैःश्रवसमिंद्रश्च उभौ भगवतः पुरः
धातार्यमा च मित्रश्च वरुणोंशो भगस्तथा । इंद्रो विवस्वान्पूषा च पर्जन्यो दशमः स्मृतः
ततस्त्वष्टा ततो विष्णू रेजे धन्यो जघन्यजः । इत्येते द्वादशादित्या इंद्रस्य पुरतः स्थिताः
वीरभद्रश्च शंभुश्च गिरिशश्च महायशाः । अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी चापराजितः
भुवनाधीश्वरश्चैव कपाली च विशांपते । स्थाणुर्भगश्च भगवान्रुद्रा एकादश स्मृताः