सहस्रनरनारीभिः पूज्यमानाः पदे पदे । गायंति विंशतिर्योषा रूपलावण्यकोमलाः
करंकवाहिनी चैका चामरासक्तबाहवः । तालवृंतद्वयं नार्य्यो वीजयंति प्रगृह्य वै
सचक्रे चांकमध्ये स्या उपधानं तथापरः । एकस्याः करयोर्हस्तः स्तावकानेकसंयुतः
नानाविधपरीहास कृतोत्फुल्लमुखांबुजः । एकैकत्र विमाने तु दृश्यते चंद्रदीधितिः
स्त्रीशतेषु विमानेषु दृश्यते ईश्वरः शुभः । एते किं पुण्यकर्तारो विष्णुमायाथवा मुने
शंभुरुवाच- एते हि ब्राह्मणाः पुण्या गृहस्थाश्रमवासिनः । येषामेव च स ग्रासो दत्तो दशरथेन ते
तेषां तु ममचित्तानां कदाचिदभवन्मतिः । यथेह सुखिनः सर्वे वयं चान्योपजीविनः
अस्मानेवानुजीवंति शतशो मनुजा इह । येन पुण्येन च वयं सर्वेकामानुमोदिनः
सुस्त्रीकृतोपचाराश्च सर्वे राज्यसुखान्विताः । जरामरणहीनाश्च युवानः सर्वदैव हि
विचार्यैवं द्विजाः सर्वे वसिष्ठस्याश्रमं ययुः । आगतानथ संपूज्य वसिष्ठो वाक्यमुक्तवान्
किमर्थमागता यूयं शीघ्रं ब्रूत द्विजोत्तमाः । द्विजा ऊचुः - वयमिच्छामहे सर्वे सर्वसंपत्समन्विते
विमाने कामगे रोढुं तत्संपादय नो गुरो । तत्तेषां चिंतितं श्रुत्वा वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत्
पुराणं सर्वदा विप्राः श्रोतव्यं पापनाशनम् । धर्मश्चार्थश्च कामश्च मोक्षस्तत्रैव दृश्यते
तथेत्युक्त्वाथ सुनयः पुराणकुशलं मुनिम् । जग्मुरंगिरसं श्रेष्ठं सर्वशास्त्रविशारदम्
सर्वागमपुराणज्ञं सदा सत्कर्म्मचारिणम् । इदमूचुर्नमस्कृत्य वयं सफलजीविनः
कृतकृत्या वयं ब्रह्मन्साक्षाद्दृष्टोऽसि यन्मुने । अंगिरा उवाच- यत्कार्यमागता यूयं तत्कार्यं करवाण्यहम्
पुराणं श्रोतुकामास्तु यूयमत्र समागताः । कीर्तयिष्ये विधानं वः समस्ताघविनाशनम्
सर्वज्ञानप्रदं देवं तत्वविज्ञानसंभवम् । शिवभक्तिप्रदं हृद्यं विष्णुभक्तिप्रदं शुभम्
विचित्रस्वगतिप्राप्ति ज्ञानदं रमणीप्रदम् । नानाविधशुभज्ञानं रतितंत्रप्रकाशकम्
भुक्तिमुक्तिप्रधानं च विधिदर्शनदीपकम् । विचित्रभक्तिकथनं भक्तिसाहसकीर्तनम्
व्रतप्रतिष्ठादानादि भस्मपूजाविधिप्रद्रम् । पुराणं पाद्ममुदितं ब्रह्मपद्मोपनिर्वृतम्
महेश्वरेण कथितं प्रमथाकृतिवर्णनम् । एतदन्यत्र कथितं पुराणे पाद्म एव तु
दिलीपेनपुरापृष्टोवसिष्ठःप्रोक्तवानिदम् । तच्छृणुध्वं मुनिवरा ज्ञानं सर्वं भविष्यति
अथ तद्वचनाद्विप्राः पुराणश्रवणे रताः । कथं श्रोतव्यमधुना किं कृत्वेत्यब्रुवन्मुनिम्
सोऽपि सर्वं समाचष्ट शृणु धर्मं सनातनम् । नमस्कृत्य पुराणज्ञं दद्याच्चार्घासनं ततः
निषीद तत्र चेत्युक्त्वा गंधपुष्पैः समर्चयेत् । आत्मयोगं च तांबूलमधिकं वा समर्पयेत्
ब्रूहि पुण्यकथां ब्रह्मन्पौराणिकीमितीरयेत् । न खट्वासनमारुह्य नोच्चासनमथापि वा
नीचासनो वै शृणुयाद्धर्म्मकामार्थसिद्धये । शृण्वित्युक्त्वा पुराणज्ञ इमं मंत्रमुदीरयेत्
नमो हरिंहरमथो गणेशं भारतीमतः । इष्टदेवं नमस्कृत्वा पुराणं वक्तुमर्हति
अर्द्धयामं प्रतिदिनं यदि वापीच्छया भवेत् । एवं पाठसमाप्तिं च श्रुत्वा कृत्यं समाचरेत्