इति पूजामंत्रः । स्थंडिले पूजयेद्देवं प्रतिमायामथापि वा । एकभक्तं स्वयं कुर्याद्ब्रह्मचर्यसमन्वितम्
एतत्सोमव्रतं प्रोक्तं शिवतुष्टिप्रदं शुभम् । य एवं कुरुते भक्त्या नारी वा पुरुषोपि वा
छायेव शंकरस्यासौ नित्यमेवानुवर्तते । अद्य सोमदिनं प्राप्तं मध्याह्नात्परतो भुजिः
यूयं च सर्वे मुनयः कृतपौर्वाह्णिकक्रियाः । माध्याह्निकीं क्रिंयां कृत्वा भोक्तुमर्हथ सत्तमाः
मातुर्वचनमाकर्ण्य तथेत्युक्त्वा नमस्य च । अनुष्ठानाय ते सर्वे गता भागीरथीं नदीम्
संगमे मध्यतो वृत्ते कृत्वा माध्याह्निकीं क्रियाम् । विश्वेशपूजां कृत्वा च षोडशैरुपचारकैः
अथ ते पार्वतीगेहं गत्वा देवीं प्रणम्य च । लोकमातुर्नियोगेन शालंकायनकात्मजः
पादप्रक्षालनमुखानुपचारानकल्पयत् । पंचगंधकमादाय तान्मुनीनभ्यलेपयत्
राज्यं च महदाप्नोति यो दद्यात्पंचगंधकम् । पंचबाणसमो भूत्वा स्त्रीणां वल्लभतामियात्
विष्णवे यो हि दद्यात्तु सोपि मारसमो भवेत् । कामीत्वकामी यः कुर्यात्कैलासे पंचवत्सरान्
सर्वगंधसमोपेतो भोगी चेष्टार्थसंयुतः । यथेष्टवर्तनो भूत्वा ततो जायेत भूमिपः
कस्तूरीचंदनं चंद्रमगरुद्वितयं तथा । पंचगंधं समाख्यातं सर्वकार्येषु शोभनम्
विलिप्तपंचगंधेषु ब्राह्मणेषु महात्मसु । आसीनेषु तदाभ्यागाद्ब्राह्मणः स्थविरः कृशः
उन्मत्तवेषो दिग्वासा जराजर्ज्जरितस्त्वरी । खल्वाटः श्वासकासी च बहुहिक्की क्षुधान्वितः
लालास्नुतः श्मश्रुकूर्चश्लेष्मानम्रः स्खलत्पदः । द्व्यष्टवर्षा तथा नारी सर्वाभरणभूषिता
रूपलावण्यसंयुक्ता लोकोत्कृष्टस्वरूपिणी । पुरुषान्रूपसंयुक्तान्वीक्षंती च ततस्ततः
गायंती त्वथ नृत्यंती तं दृष्ट्वाह सती पतिम् । प्रबाधते वृद्धधवं शीघ्रमेहि कृशाधम
आलंब्य त्वत्करं वृद्ध दुःखिता नित्यमस्म्यहम् । भूषणं वसनं घ्राणं स्रग्विलेपनमेव च
हासो गीतिस्तथा पानं मंडनं शोभनं गृहम् । सर्वऋतुसमृद्धिश्च कामस्यैवाभिवृद्धये
सर्वेषामेव कामानां रतिरेका प्रयोजनम् । सुखानि सर्वाण्येकत्र रतिरेकत्र च स्थिता
तुलया तुलितं सर्वं रतिः शतगुणाधिका । तन्मादृशी समासाद्य भवंतं किं करिष्यति
इति चान्यानि वाक्यानि ब्रुवाणा गृह्य वै करे । तदुत्तरमुवाचेदं किं कुर्म्मो भाग्यमीदृशम्
मा मारय दुरुक्त्या त्वं मां विज्ञायाथ चेदृशम् । एतादृशो द्विजः प्रायात्पार्वतीमंदिरं तदा
अविज्ञायैव गिरिजामिदं वचनमब्रवीत् । द्विज उवाच- अन्नार्थिनमिह प्राप्तं विद्धि मामतिथिं मुने
भोजनावसरे प्राप्तं ब्राह्मणान्न हि भोजय । तद्भार्यावचनं प्राह क्व मुनिर्योषिदेव हि
अंधस्य वचनं सर्वमेवमेतादृशं दृढम् । पार्वत्युवाच- प्रक्षाल्य चरणावेतमासने उपवेशय
जांबूनदकृतेतीव भोज्येनातर्पयद्द्विजम् । सुरत्नचषकोपेतममृतं ब्रह्मवादिनीम्
अरुंधतीमथाहूय पर्य्यवेषयदंबिका । कला चारुंधती चैव अनसूया पतिव्रता
परिवेषं पदार्थानां स्रग्गंधाक्षतभूषणाः । अकुर्वन्नंबिकावाक्यात्षड्रसानां पृथक्पृथक्
भुंजानेषु तु विप्रेषु दिग्वासा ब्राह्मणाकृतिः । क्षणेन बुभुजे सर्वं दातुं नो शेकुरंगनाः