अन्याज्ञातं तु यदि चेत्कुतो ज्ञानविनिश्चयः । अप्रदृष्टस्त्विदानीं चेन्निभृतः कोपि तिष्ठति
तिरोधानं न किंचिच्चेन्मायया कोपि तिष्ठति । न चेन्माया मनुष्याणां क्षेत्त्रपालस्तु तिष्ठति
न हि चेद्भैरवश्चेह तिष्ठति ब्रह्मराक्षसः । न सोपि चेन्महाविद्या राज्ञां तत्र भविष्यति
न च जानाति चेद्राजा व्यवहारादिसंभवः । स चेद्गूढप्रकारेण चोरबाधा भविष्यति
अप्रमत्तस्य भवतो महानर्थो भविष्यति । प्रायेणार्थवतां नॄणां भोगलिप्सा प्रजायते
भोगाद्भोगांतरेच्छा च सर्वानुष्ठाननाशिनी । जानाति यदि नारी स्वं भावयोगगतं तथा
नारी स्वतंत्रतामेति रोषाल्लब्धप्रकाशिनी । रोषे विश्वासतां याति तदा दोषः पुरोदितः
विश्वासिनि च विश्रंभः प्रवासो वान्यचित्तता । विश्रम्भाज्जायते स्त्रीणां नानाविधविचेष्टिता
यं कंचित्पुरुषं दृष्ट्वा युवानं प्रीतिरापतेत् । प्रीत्या संजायते योगो योगान्मैथुनसंगतिः
सततं मैथुने जाते विश्रंभांतरमापतेत् । भवता वा तथा पूर्वं भुक्तेदानीं च भुज्यते
का प्रतीच्छा तवेदानीं प्रीतिः कस्यामथापि वा । का विदग्धा सुसंस्निग्धा पुरुषादन्यतश्चरेत्
योब्रवीदथ वाक्यं तां यदि ब्रूयास्त्वमद्य मे । सर्वमेव तथा वच्मि नान्यथा वाक्यमुच्यते
इत्थं च धृष्टतां याता तथा रूपांतरेण च । द्रव्यमादाय यत्किंचिदनुवर्तेत्स्वतंत्रतः
समारयित्वा तां द्रव्यं गृहीत्वा पातयिष्यति । अथ पूर्वं पति मृतौ प्रविशेन्नाशुशुक्षणिम्
वैधव्ये द्रविणं सर्वं धर्मार्थं मे भविष्यति । इति निश्चित्य मनसा वैधव्ये समुपस्थिते
योनिकुंडं समासाद्य दिवा वा यदि वा निशि । एकांतस्थानमभ्येत्य विवृत्य वसनं भगम्
इदमूचे वचो दुःखादुपस्थस्थकरा सती । किं त्वया वै कृतं योने किंवा पापमुपाश्रिता
शिश्नस्य वाथवा पापं यत्त्वदंतरवेशनात् । यच्च कर्तृकृतं पापं मादृक्सेवाविवर्जनात्
अतोपि कंडूसंभूतौ प्रवेशयेदथांगुलीम् । विचित्रचेष्टां कृत्वा तु कंडू बुद्धेरतः परम्
मर्दयित्वा कराभ्यां तत्संताड्य च विवृत्य तु । असकृद्धुन्वती पादौ विवृतास्यातिदुःखिता
खट्वा काष्ठमथालिंग्य स्तनपीडं यथाप्रियम् । अथो विचित्रचित्तत्वे ततः प्रद्युष्टती भवेत्
अथवाह्नि पुरे स्थित्वा शाकं व्यवहृतं च यत् । आलंब्य वेश्मनि निशि संध्यायां विशिखासु च
कृत्वान्यवेषमात्मानं यैः कैरप्युपभुज्यते । अथ वाच्यप्रभावेण शंकिता योग्यमाहरेत्
अज्ञातं च गृहं गत्वा रमयेदेव निश्चितम् । नारीसमक्षं लब्धे तु द्रविणे ह्येतदिष्यते
तस्मान्मयापि भवतो न विचारप्रयोजनम् । शोण उवाच- एवमेतन्न संदेहो गच्छ त्वं तिष्ठ दूरतः
मलमूत्रविसर्गार्थं स्थित्वा गच्छाम्यतः परम् । तस्यां गतायां शोणोपि वस्त्रखंडं त्वकल्पयत्
एकैकस्मिंस्ततः खंडे त्वग्रहीद्द्रविणं बहु । सैकते त्ववरं जानुदघ्नं कृत्वा ततस्ततः
क्षिप्त्वा धनं पूरयित्वा विष्ठां चक्रे ततोपरि । वस्त्राधारं घटं तं च प्रतिचिक्षेप कुत्रचित्
सर्वमज्ञातवत्कृत्वा स्नानाय प्रययौ मुनिः । तस्य भार्या ततः स्नानं कृत्वा संपूज्य पार्वतीम्
गच्छेति भर्त्रा सा प्रोक्ता स्ववेश्माभ्यागमत्सती । एतामेकाकिनीं ज्ञात्वा मारीचो नाम राक्षसः