दीयतां भगवञ्छक्तिर्यदि भोस्त्वं वरप्रदः । अथ तद्वचनं श्रुत्वा शिवो वाक्यमभाषत
शिव उवाच- विद्याशक्तिः समस्तानां शक्तिरित्यभिधीयते । गुणत्रयाश्रया विद्या अविद्या च तदाश्रया
गुणत्रयं च दग्ध्वैव तत्सारं धर्तुमर्हथ । यच्च किंचिद्भवेत्तत्र भवद्भिर्ध्रियतां हि तत्
अथाहुस्तत्सुता वाक्यं न दाहो ज्वलनं विना । शिवः प्राह महेशस्य लोचने वह्निरस्ति वै
गुणत्रयमिदं धेनुर्विद्या स्याद्गोमयं शुभम् । मूत्रं चोपनिषत्प्रोक्तं कुर्याद्भस्म ततः परम्
वत्सास्तु स्मृतयो यस्यास्तत्संभूतं तु गोमयम् । आगाव इति मंत्रेण धेनुं तत्राभिमंत्रयेत्
गावो गावो गाव इति प्राशयेत्तु तृणं जलम् । उपोष्य च चतुर्द्दश्यां शुक्ले कृष्णेऽथवा व्रती
परेद्युः प्रातरुत्थाय शुचिर्भूत्वा समाहितः । कृतस्नानो धौतवस्त्रो गोमयार्थं व्रजेत्तु गाम्
उत्थाप्य तां प्रयत्नेन गायत्र्या मूत्रमाहरेत् । सौवर्णे राजते ताम्रे धारयेन्मृन्मये घटे
पौष्करे वा पलाशे वा पात्रे गोशृंग एव वा । आदधीत हि गोमूत्रं गंधद्वारेति गोमयम्
अभूमिपातं गृह्णीयात्पात्रे पूर्वोदितेऽधिके । गोमयं शोधयेद्विद्वाञ्छ्रीर्मे भजतु मंत्रतः
अलक्ष्मीर्मयीति मंत्रेण गोमयस्यापमार्जनम् । सं त्वा सिंचामि मंत्रेण गोमूत्रं गोमये क्षिपेत्
पंचानां त्वेति मंत्रेण पिंडांश्चैव चतुर्द्दश । कुर्यात्संशोष्य किरणैस्तरणेराहरेत्तु तान्
निदध्यादथ पूर्वोक्तपात्रे गोमयपिंडकान् । स्वगृह्योक्तविधानेन प्रतिष्ठाप्याग्निमिंधयेत्
पिंडान्विनिक्षिपेत्तत्तदर्णदेवाय पिंडकान् । आघारावाज्यभागौ च प्रक्षिप्य द्वौ हुनेत्सुधीः
ततो निधनपतये त्रयोदशजयादयः । होतव्याः पंचब्रह्माणि नमो हिरण्यबाहवे
इति सर्वाहुतीर्हुत्वा चतुर्थ्यंतैस्तु मंत्रकैः । ततः शर्वाय रुद्राय यस्य वैकंकतीति च
एतैस्तु जुहुयाद्विद्वाननाज्ञातत्रयं तथा । व्याहृतीरथ हुत्वा तु ततः स्विष्टकृतं हुनेत्
इध्मशेषं तु निर्वर्त्य पूर्णपात्रोदकं ततः । पूर्णमासांतयजुषा जलेनान्येन बृंहयेत्
ब्राह्मणेष्वमृतमिति तज्जलं शिरसि क्षिपेत् । प्राच्यामिति दिशां लिंगैर्दिक्षु तोयं विनिक्षिपेत्
ब्रह्मणे दक्षिणां दत्वा शांते पुलकमाहरेत् । आहरिष्यामि देवानां सर्वेषां कर्मगुप्तये
जातवेदसमेने त्वां पुलाकं च्छादयाद्य मे । मंत्रेणानेन तं वह्निं पुलाके छादयेदथ
त्रिदिनं ज्वलनस्थित्यै छादनं पुलकैः स्मृतम् । ब्राह्मणान्भोजयेद्भक्त्या स्वयं भुंजीत वाग्यतः
भस्माधिकमभीप्संस्तु ह्यधिकं गोमयं हरेत् । दिनत्रयेण यदि वा एकस्मिन्दिवसे बहु
तृतीये वा चतुर्थे वा प्रातःस्नात्वा सितांबरः । शुक्लयज्ञोपवीती च शुक्लमाल्यानुलेपनः
शुक्लदंतो भस्मदिग्धो मंत्रेणानेन मंत्रवित् । तद्वेति चोच्चारयित्वा भस्मसत्यं न संत्यजेत्
तत आवाहनमुखा उपचारास्तु षोडश । कर्तव्या हुतदानेन ततोऽग्निमुपसंहरेत्
अग्ने भस्मेति मंत्रेण गृह्णीयाद्भस्म चोद्भवम् । अग्निरस्मीति मंत्रेण प्रमृज्य च ततः परम्
संयोज्य गंगासलिलैः कपिलापयसाथवा । चंद्रं कुंकुमकाश्मीरमुशीरं चंदनं तथा
अगुरुद्वितयं चैव चूर्णयित्वा तु सूक्ष्मतः । क्षिपेद्भस्मनि तच्चूर्णमोमिति ब्रह्ममंत्रतः