वरदे न तु मे भाव्यं यो वा कोवा वरप्रदः । इत्थमाभाष्य मुनिना गुरुणा भार्गवेण सः
तथातपच्च षण्मासं पुनरन्यच्चकार ह । नखाभ्यां स्वशिरश्छित्त्वा जुहावाग्नौ समंत्रकम्
नमो भद्राय मंत्रेण चत्वारि च शिरांसि सः । पंचमं तु शिरो हातुं यतमाने च राक्षसे
वह्निमध्यात्समुत्तस्थौ भगवानंबिकापतिः । शुद्धस्फटिकसंकाशो बालचन्द्र विभूषणः
अधःशिरस्कं तद्रक्ष इदमाह महेश्वरः । मा साहसं कृथा रक्षो वरदोऽस्मि वरं वृणु
राक्षस उवाच- बहूनां च वराणां त्वं दाता नूनं महेश्वरः । हतशीर्षसमुत्पत्तिं ग्रस्तजीवमृतिं तथा
वराहवपुषो विष्णोरस्तु शक्तिश्चतुर्गुणा । मयि तेन हि रोषः स्यात्संनिधिस्तु सदा मम
त्वज्जटोत्पाटनेनैकः पुरुषः संभविष्यति । तेनैव मरणं नान्यैरिदमस्तु वृतं मम
भविष्यत्येवमेवैतदित्युक्त्वांतर्हितोहरः । एवंलब्धवरः पापी राक्षसो निहतस्त्वया
अथालिंग्य हरिर्वीरं शंकरश्च पितामहः । यथागतमथोजग्मुरथ देवादियोषितः
निपत्य दंडवद्भूमौ वीरभद्रमथाब्रुवन् । नमस्ते देवदेवेश नमस्ते करुणाकर
नमस्ते शाश्वतानंत नमस्ते वरदो भव । वीरभद्र उवाच- भस्मना जीवयिष्यामि सुरान्समुनि वानरान्
भवतीभिः प्रतोष्टव्यं शोकः कार्यो न चाधुना । इत्युक्त्वा वीरभद्रस्तु भस्मनाजीवयत्सतान्
उत्थिता मुनिदेवाश्च वानरौ चोत्थितौ ततः । इदमूचुर्वचो हृष्टाः शिरःस्थांजलयो नमन्
त्वयात्र जीवितास्तात पिता त्वं धर्मतो हि नः । अस्माकं शरणं नित्यं भव शंकरसंभव
शिशूनां दुष्टचरितं दृष्ट्वा शिक्षेस्तथा च तान् । रक्षेः परकृता बाधा व्याधिभ्यश्च यथौरसान्
दक्षाध्वरे कृतागस्काः शिक्षिता भवतानघ । इदानीं रक्षितास्तात वयं शिशुवदेव ते
वीरभद्र उवाच- सत्यमेतन्न संदेहो यत्र बाधा भवेत्तु वः । तत्र मां स्मरत क्षिप्रं बाधानाशं गमिष्यति
वीरभद्रं पदं येपि पठंत्यष्टशतं ततः । प्रणवादि नमोंऽतं च चतुर्थीसहितं तथा
तेषां राक्षसपीडानां नाशनं च भविष्यति । ब्रह्मराक्षसपीडासु पिशाचादिभयेषु च
नामानुस्मरणात्सर्वबाधानां च विनाशनम्
विद्युत्प्रभालोचनमुग्रमीशं बालेंदुदंष्ट्रारुणशोभिताधरम् । सुनीलगात्रं च जटाकृतस्रजं दधानमंगे भसितत्रिपुंड्रकम्
ब्रह्मराक्षसमुक्त्यर्थं स्मरणं त्विदमीरितम् । मंत्रे च वीरभद्रस्य सर्वमेतदुदीरितम्
दधीच उवाच- अथैवं विदधे वीरो मुनिदेवास्तथागताः । एतत्त्रियायुषं प्रोक्तं भस्ममाहात्म्यमुत्तमम्
पठतः शृण्वतो वापि स्मरतोऽघविनाशनम् । शिवभक्तिप्रदं पुण्यमायुरारोग्यवर्द्धनम्
शुचिस्मितोवाच-। अहं कृतार्था धन्या च नारीणामुत्तमास्म्यहम् । हतपापा तथा चास्मि नमस्ते मुनिपुंगव
इति श्रीपद्मपुराणे पातालखंडे शिवराघवसंवादे सप्तोत्तरशततमोऽध्यायः
श्रीराम उवाच- भस्मोत्पत्तिं महाभाग भस्ममाहात्म्यमेव च । भस्मसंधारणे पुण्यं भस्मदाने च तद्वद
शंभुरुवाच- भस्मोत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि सर्वपापप्रणाशिनीम् । स्मरणात्कीर्तनाद्राम तां शृणुष्व नराधिप
य एकः शाश्वतो देवो ब्रह्मवंद्यः सदाशिवः । त्रिलोचनो गुणाधारो गुणातीतोऽक्षरोव्ययः