सांप्रतं शुद्धहृदयो जातस्त्वं वचनान्मम । पुराचरितपुण्येन केनापि च महीपते
पापावस्थं शरीरं तद्गतं तव ममाश्रयात् । श्रवणाद्धर्मशास्त्रस्य धर्मावस्थं तु तेऽभवत्
पापावस्थमधर्माख्यं धर्मज्ञानविवर्जितम् । अपरं सद्व्रतं यद्धि विज्ञेयं तद्धि धार्मिकम्
धर्माधर्मोपभोगाय तत्तृतीयमतींद्रियम् । तत्त्रिभेदं शरीरं हि धर्म्मविद्भिरिहोच्यते
यावता धर्मभोगश्च मुक्तिश्चैतत्त्रिभेदकम् । पापावस्थं शरीरं तत्पापसंज्ञं तदुच्यते
इदानीं गुरुभक्तिं च कुर्वतश्च वचो मम । शृण्वतो धर्मरूपं तु शरीरं ते व्यवस्थितम्
तेनैव शुद्धिरमला जाता धर्मक्रियोचिता । दैवेन देहिनां नाम चेतांसि चरितानि च
शरीराणि च पुष्यंति कालेकाले विपर्ययम् । सांप्रतं भवतश्चेतो नूनं धर्मे प्रवर्तते
तेन त्वां कारयिष्यामि माधवस्नानमुत्तमम् । यम उवाच-। ततस्तु कारितस्तेन कश्यपेन पुरोधसा
स नृपो माधवे मासि स्नानं दानं च पूजनम् । यथादृष्टं पुरा शास्त्रे वैशाखस्नानजं विधिम्
स मुनिः प्रत्युवाचासौ भूपाय च यथोदितम् । श्रावितः स्तोत्रसारं च पाठितो हरिमेधसः
श्रुते यस्मिन्नधीते च स सम्यक्फलमाप्नुयात्
स कारितस्तेन विशुद्धभावो राजापि चक्रे विधिवत्तदानीम् । श्रीमाधवेमासि विधानमीड्यं ततो यथाकर्णितमादरेण
प्रातःस्नानं च पाद्यं च ह्यर्घं च हरिपूजनम् । नैवेद्यं भक्तिभावेन चकार स नृपोत्तमः
दानं यथा नियमपालनमादरेण वैशाखमादिविदधाति विधानमेवम् । यो भक्तितोऽन्वहमसौ प्रतिवर्षमेवं कृत्वा प्रयाति हरिधाम महीसुराग्र्यः
अथेतरेषु मासेषु कामिनीकुचकेलिवान् । भोगैकलालसो भूयो भवत्येवं यथारुचि
न धर्मनियमं राजकार्येषु न विचारणम् । करोति कामवशगो हित्वा मासं स माधवम्
महतामपि विप्राग्र्य दुर्निवार्यो मनोभवः । शरीरसहजो नूनमनादिर्वासनाक्रमः
केशकज्जलशालिन्यो दुःस्पर्शा लोचनप्रियाः । यस्मादग्निशिखा नार्यो दहंति तृणवन्नरम्
घोरः शत्रुः शरीरस्थः पुंसां कामो यथोचितम् । मोहधूममयः पापो न केषामंधकारितम्
इति श्रीपद्मपुराणेपातालखंडे वैशाखमासमाहात्म्ये शततमोऽध्यायः
यम उवाच- अथ कालकटाक्षेण लक्षितो नृपतिस्तदा । मृतोऽतिरतिसेवोत्थ क्षयक्षीणकलेवरः
नीयमानो यमगणैस्ताड्यमानो मुहुर्मुहुः । क्रन्दमानो महारावान्स स्मरन्निजपातकम्
विष्णुदूतैः समागम्य ताडयित्वा ममानुगान् । धर्मवानयमित्युक्त्वा विमानमथ रोपितः
नीतो हरिपुरं भूपः स्तूयमानोऽप्सरोगणैः । प्रातःस्नानेन वैशाखमासस्य क्षीणपातकः
अथ धर्मविहीनोऽयमिति मत्वा च तैः पुनः । देवदूतैर्निदेशेन विष्णोर्भूमिपतिस्तदा । अदूरादेव निरयवर्त्मना स समाहितः
स गच्छन्नपि शुश्राव जीवानां क्रंदतां पुनः । निरये पच्यमानानामारावं विविधं तदा
पापिनां क्वथ्यमानानामाक्रंदमतिदारुणम् । श्रुत्वा विस्मयवान्विप्र राजाभूदतिदुःखितः
प्रोवाच दूताः किमयमाक्रंदो दारुणः श्रुतः । पुनर्न श्रूयते तन्मे कारणं वक्तुमर्हथ
दूता ऊचु- जंतवस्त्यक्तमर्यादाः पापास्त्वाचारवर्जिताः । निरयेषु च घोरेषु तामिस्रादिषु पातिताः