न प्रजा न धनं धर्मं नार्थं कार्यं च पश्यति । केवलं कामिनीकेलि कलनोचितवासनः
अथ कालेन महता पुरोधास्तस्य कश्यपः । वचः प्रोवाच तं धर्म्यमिति चेतस्यचिंतयत्
न वारयति यो मोहादधर्मान्नृपतिं गुरुः । सोपि तत्पापभुक्तस्माद्बोधनीयः पुरोधसा
बोधितोऽप्यवजानाति स चेद्वाक्यं पुरोधसः । पुरोधास्तत्र निर्दोषो राजा स्यात्सर्वदोषभाक्
शृणु राजन्मम गुरोर्वचो धर्मार्थसंहितम् । अभिन्नार्थमुपेतार्थमिच्छारागादि वर्जितम्
अयमेव परो धर्मो यद्गुरोर्वचसि स्थितिः । गुर्वाज्ञायालवो राज्ञामायुः श्री सौख्यवर्द्धनः
न विप्रास्तर्पिता दानैर्विष्णुर्नाराधितस्त्वया । न व्रतं न तपः किंचिन्न तीर्थं हि कृतं त्वया
हरिनाम त्वया कामवशगेन न चिंतितम् । हा त्वया भीरुसंगत्या न विद्वत्संगतिः कृता
स्मरचामरवाहिन्यो वल्लभाः कस्य न प्रियाः । किंतु ताः पवनोल्लोलकदलीदलवच्चलाः
तरंगतरलैरर्थैर्भोगैर्भ्रूभंगभंगुरैः । मुहूर्तपेयैस्तारुण्यैर्न तृप्यंते महाशयाः
किं विद्यया च तपसा किं त्यागेन नयेन वा । किं विविक्तेन मनसा स्त्रीभिर्यस्य हृतं मनः
एक एव सुहृद्धर्मो निधनेष्वनुयाति यः । सर्वमन्यच्छरीरेण समं नाशं गमिष्यति
धर्मं शनैः संचिनुयाद्वल्मीकमिव पुत्तिकाः । धर्मेण हि सहायेन तमस्तरति दुस्तरम्
अनिलोल्लासितोत्ताल जलकल्लोल चंचलम् । किं न जानासि राजेंद्र नृणां जीवित विभ्रमम्
विनयो रत्नमुकुटः सत्यधर्मौ च कुंडले । त्यागश्च कंकणो येषां किं तेषां जडमंडनैः
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं भुवि । विमुखा बांधवा यांति धर्मस्तमनुगच्छति
गम्यमानेषु सर्वेषु क्षीयमाणे तथायुषि । जीविते लुप्यमाने च किमुत्थाय न धावसि
कुटुंबं पुत्रदारादि शरीरं द्रव्यसंचयः । पारक्यमध्रुवं किंतु स्वीये सुकृतदुष्कृते
यदा सर्वं परित्यज्य गंतव्यमवशेन ते । अनर्थे किं प्रसक्तस्त्वं स्वधर्मं नानुतिष्ठसि
अविश्राममनालंबमपाथेयमदेशिकम् । मृतः कांतारमध्वानं कथमेको गमिष्यसि
न हि त्वां प्रस्थितं कश्चित्पृष्ठतोऽनुगमिष्यति । सुकृतं दुष्कृतं च त्वां यास्यंतमनुयास्यति
श्रुतिस्मृत्युदितं कर्म कुलदेशोचितं हितम् । धर्ममूलं निषेवस्व सदाचारमतंद्रितः
परित्यजेदर्थकामौ स्यातां चेद्धर्मवर्जितौ । धर्मेण प्राप्यते सर्वमर्थकामादिकं सुखम्
इंद्रियाणां जयं योगं समातिष्ठेद्दिवानिशम् । जितेंद्रियो हि शक्नोति पथि स्थापयितुं प्रजाः
अतिप्रगल्भ ललना कटाक्ष चपलाश्रियः । विनये प्रणिधानेन चिरं तिष्ठंति भूभुजाम्
कामदर्पादिशीलानामविचारित कारिणाम् । आयुषा सह नश्यंति संपदो मूढचेतसाम्
भूतिभिर्नष्टदृष्टाभिर्नृत्यंते न महाशयाः । नागताभिर्न याताभिर्नदीभिश्चीयतेंबुधिः
व्यसनस्य च मृत्योश्च व्यसनं कष्टमुच्यते । व्यसन्यधोधो व्रजति स्वर्गाम्यव्यसनी नृपः
व्यसनानि दुरंतानि कामजानि विशेषतः । त्यज तस्मान्महाराज कामं धर्मविरोधिनम्
जडानामविवेकानामसुराणां दुरात्मनाम् । भाग्यभोग्यानि राज्यानि संत्यनीतिमतामपि