स याति नरकं घोरं सर्वभूतभयावहम् । दाता हि न स्मरेद्दानं प्रतिग्राही न याचते ५० 7.3.
उभयोर्नरके वासो यावच्चन्द्र दिवाकरौ । तस्मादिमौ महापापौ ब्रह्मस्वाहारिणौ प्रभो
नयंतु किंकराः शीघ्रं नरकं प्रतिदारुणम्
यमाज्ञया ततो दूताः संदष्टौष्ठपुटाः क्रुधा । चिक्षिपुर्नरके घोरे तावेतौ पृथिवीपते
तस्मिन्नेव दिने राजन्ननया भार्यया सह । यमदूतैः समागत्य नीतोऽहं यममन्दिरम्
मयापि तत्कृतं कर्म तदाकर्णय भूपते । मूलात्सर्वं प्रवक्ष्यामि शृण्वतां विस्मयप्रदम्
पुरासीत्सर्वगो नाम ब्राह्मणोऽहं महाकुलः । सौराष्ट्रदेशवासी च वेदवेदाङ्गपारगः
इयं मंजूकषा नाम मम पत्नी यशस्विनी । पतिव्रता महाभागा पवित्रकुलसंभवा
प्रमत्तोऽहं महाभाग विद्यया वयसाधनैः । अवज्ञां मनसा पित्रोश्चकाराहं युवैकदा
अहं भूरि सभाश्लाघ्यो वनस्थः सर्वकर्मकृत् । धनवान्सुन्दरो ज्ञानी ज्ञातिपोषणतत्परः
ममैव पुंसः पितरौ तौ च पापपरायणौ । मुखरौ दययाहीनौ पाखंडिसङ्ग लोलुपौ
पौरुषं जीवनं चैव धनं चैव कुलं तथा । विद्या कीर्तिश्च सर्वस्वं पितृभ्यां विफलीकृतम्
एतद्विचिन्त्य मनसा मया नृप मुहुर्मुहुः । अवज्ञया परित्यक्ता पित्रोः सेवा शुभप्रदा
अनेन कर्मणा राजन्सदारोऽहं यमाज्ञया । विक्षिप्तो नरके दूतैर्यत्रतौ पापिनांवरौ
एताभ्यां सह पापाभ्यां सदारेण मया नृप । स्थितं च नरके घोरे यावत्कालं शृणुष्व तत्
युगकोटिसहस्राणि युगकोटिशतानि च । अनुभूतं महादुःखं नरकस्य नृपोत्तम
नरकांते ततः सोऽहं कांतया सह भूपते । गृध्रपक्षकुलेजातौ मृतमांसाशनौ तथा
एतावपि च तौ राजन्नरकांत गतैषिणौ । जातौ शलभयोर्वंशे भोक्तुं फलं स्वकर्मणः
यदेताभ्यां कृतं कर्म्म राजञ्छलभजन्मनि । तदाकर्णय वक्ष्यामि श्रोतॄणां विस्मयप्रदम्
एकदा सुमहान्वायुः समायातो महीपते । उड्डीय पातितौ तेन गङ्गागर्भे सुनिर्मले
निपत्य गङ्गासलिले कोमलाङ्गाविमौ तथा । जग्मतुः पंचतां सद्यः समस्तकलुषापहम्
ततो नेतुमिमौ दूता आयाताश्चारुचक्षुषः । आयातानि विमानानि सर्वभोगान्वितानि च
विमुक्तौ सर्वपापेभ्यस्तुलसी माल्य शोभितौ । दिव्यंविमानमारुह्य गतौ विष्णुपुरं प्रति
तावत्कालं स्थितौ राजन्ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । ब्रह्माज्ञया समायातौ तत इन्द्रपुरं प्रति
भुक्तवंतौ सुखं तत्र दुर्ल्लभं यत्सुरैरपि । तावत्कालं स्थितौ राजन्भोक्तुं कृच्छ्रां वसुंधराम्
पवित्रे भवतो वंशे जातावेतौ महायशौ । गङ्गायां त्यजतो देहं भूयो जन्म न विद्यते
तथापि वसुधां भोक्तुं जातौ पुण्यतमाविमौ । चिरं भुक्त्वा महीं कृत्स्नां पुत्रपौत्रसमन्वितौ
गङ्गामरणमासाद्य योगिनामपि दुर्ल्लभम् । नारायणस्य सायुज्यमिमौ भूप गमिष्यतः
एतत्सर्वं मया प्रोक्तं पूर्व वृत्तांतमेतयोः । जातिस्मरप्रभावेन नृपवर्गशिरोमणी
गङ्गामरणमासाद्य गतावेतौ दशामिमाम् । आवयोः कः परित्राणं करिष्यति दुरात्मनोः