तत्तत्कालोद्भवानां च फलादीनामनर्पणम् । विनियुक्तावशिष्टस्य प्रदानं व्यंजनस्य यत्
स्पष्टीकृत्याशनं चैव परनिंदा परस्तुतिः । गुरौ मौनं निजस्तोत्रं देवतानिंदनं तथा
अपराधास्तथा विष्णोर्द्वात्रिंशत्परिकीर्तिताः
अपराधसहस्राणि क्रियंतेऽहर्निशं मया । तवाहमिति मां मत्वा क्षमस्व मधुसूदन
इति मंत्रं समुच्चार्य प्रणमेद्दंडवद्भुवि । अपराधसहस्राणि क्षमते सर्वदा हरिः
सायंप्रातर्द्विजातीनां श्रुत्युक्तमशनं तथा । विष्णुभक्तावशिष्टस्य दिनपापात्प्रमुच्यते
अन्नं ब्रह्मा रसो विष्णुः खादयेन्मांसमुच्चरन् । एवं ज्ञात्वा तु यो भुंक्ते सोऽन्नदोषैर्न लिप्यते
अलाबुं वर्त्तुलाकारं मसूरं च सवल्कलम् । तालं शुक्लं च वृंताकं न खादेद्वैष्णवो नरः
वटाश्वत्थार्कपत्रेषु कुंभी तिंदुकपत्रयोः । कोविदारे कदंबे च न खादेद्वैष्णवो नरः
श्रावणे वर्जयेच्छाकं दधि भाद्रपदे त्यजेत् । आश्विने मासि दुग्धं च कार्त्तिके चामिषं त्यजेत्
दग्धमन्नं तु जंबीरं यद्विष्णोरनिवेदितम् । बीजपूरं च शाकं चप्रत्यक्षलवणं तथा
यदि दैवाच्च भुंजीत तदा तन्नाम संस्मरेत् । हैमंतिकं सिता स्विन्नं धान्यं मुद्गास्तिला यवाः
कलाप कंगु नीवाराः शाकं च हिलमोचिका । कालशाकं च वास्तूकं मूलकं रक्तकेतरत्
लवणे सिंधुसामुद्रे गव्ये च दधिसर्पिषी । पयोनुद्धृतसारं च पनसाम्रहरीतकी
पिप्पली जीरकं चैव नागरंगक तिंतिडी । कदलीलवली धात्री फलान्यगुडमैक्षवम्
अतैलपक्वं मुनयो हविष्यान्नं प्रचक्षते । तुलसीपत्रपुष्पाद्यैर्माल्यं वहति यो नरः
विष्णुं तमपि जानीयात्सत्यं सत्यं न संशयः । धात्रीवृक्षं समारोप्य विष्णुतुल्यो भवेन्नरः
कुरुक्षेत्रं विजानीयात्सार्द्धं हस्तशतत्रयम् । तुलसीकाष्ठघटितै रुद्राक्षाकारकारितैः
निर्मितां मालिकां कंठे निधायार्चनमारभेत् । तथामलकमालां च सम्यक्पुष्करमालिकाम्
कंठे मालां च यत्नेन धारयेद्विष्णुपूजकः । निर्माल्यं तुलसीमालां शिरस्यपि च धारयेत्
निर्माल्यचंदनेनांगमंकयेत्तस्य नामभिः । ललाटे च गदा धार्या मूर्ध्नि चापं शरस्तथा
नंदकं चैव हृन्मध्ये शंखं चक्रं भुजद्वये । शंखचक्रान्वितो विप्रः श्मशाने म्रियते यदि
प्रयागे या गतिः प्रोक्ता सा गतिस्तस्य निश्चिता । यो धृत्वा तुलसीपत्रं शिरसा विष्णुतत्परः
करोति सर्वकार्याणि फलमाप्नोति चाक्षयम् । तुलसीकाष्ठमालाभिर्भूषितः कर्म आचरन्
पितॄणां देवतानां च कृतं कोटिगुणं भवेत् । निवेद्य केशवे मालां तुलसीकाष्ठनिर्मिताम्
वहते यो नरो भक्त्या तस्य नश्यति पातकम् । पाद्यादिभिरथाभ्यर्च्य इमं मंत्रमुदीरयेत्
या दृष्टा निखिलाघसंघशमनी स्पृष्टा वपुः पावनी । रोगाणामभिवंदिता निरसनी सिक्तांतकत्रासिनी । प्रत्यासत्ति विधायिनी भगवतः कृष्णस्य संरोपिता । न्यस्ता तच्चरणे विमुक्तिफलदा तस्यै तुलस्यै नमः
इति श्रीपद्मपुराणे पातालखंडे वृंदावनमाहात्म्ये देवीश्वरसंवादे तिलकादिनिर्णयोनाम नवसप्ततितमोऽध्यायः
पार्वत्युवाच- घोरे कलियुगे प्राप्ते विषयग्राहसंकुले । पुत्रदारधनाद्यार्तैस्तत्कथं धार्यते विभो
तदुपायं महादेव कथयस्व कृपानिधे । ईश्वर उवाच- हरेर्नाम हरेर्नाम हरेर्नामैव केवलम्