सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोकं स गच्छति । ऊर्द्ध्वपुंड्रमूर्द्ध्वरेखं ललाटे यस्य दृश्यते
चांडालोऽपि स शुद्धात्मा पूज्य एव न संशयः । यस्योर्द्ध्वपुंड्रं दृश्येत न ललाटे नरस्य हि
तद्दर्शनं न कर्त्तव्यं दृष्ट्वा सूर्यं निरीक्षयेत् । त्रिपुंड्रं यस्य विप्रस्य ऊर्द्ध्वपुंड्रं न दृश्यते
तं दृष्ट्वाप्यथवा स्पृष्ट्वा सचैलं स्नानमाचरेत् । सांतरालं प्रकर्त्तव्यं पुंड्रं हरिपदाकृति
निरंतरालं यः कुर्यादूर्द्ध्वपुंड्रं द्विजाधमः । ललाटे तस्य सततं शुनःपादो न संशयः
नासादिकेशपर्यंतमूर्द्ध्वपुंड्रं सुशोभनम् । मध्ये छिद्रसमायुक्तं तं विद्याद्धरिमंदिरम्
वामभागे स्थितो ब्रह्मा दक्षिणे तु सदाशिवः । मध्ये विष्णुं विजानीयात्तस्मान्मध्यं न लेपयेत्
वीक्ष्यादर्शे जले वापि यो विदध्यात्प्रयत्नतः । ऊर्द्ध्वपुंड्रं महाभागः सयाति परमां गतिम्
अग्निरापश्च वेदाश्च चंद्रादित्यौ तथानिलः । विप्राणां नित्यमेते हि कर्णे तिष्ठंति दक्षिणे
गंगा च दक्षिणे श्रोत्रे नासिकायां हुताशनः । उभयोरपि संस्पर्शात्तत्क्षणादेव शुध्यति
कृत्वा चैवोदकं शंखे वैष्णवानां महात्मनाम् । तुलसीमिश्रितं दद्यात्पिबेन्मूर्ध्नाभिवंदयेत्
प्राश्नीयात्प्रोक्षयेद्देहं पुत्रमित्रपरिग्रहम् । विष्णोः पादोदकं पीतं कोटिजन्माघनाशनम्
तदेवाष्टगुणं पापं भूमौ बिंदुनिपातनात् । जलशंखं करे कृत्वा स्तुत्वा नत्वा प्रदक्षिणम्
सततं धार्यते वारि तेनाप्तं जन्मनः फलम् । शंखो यस्य गृहे नास्ति घंटा वा गरुडान्विता
पुरतो वासुदेवस्य न स भागवतः कलौ । यानैर्वा पादुकाभिर्वा यानं भगवतो गृहे
देवोत्सवेष्वसेवा च अप्रणामस्तदग्रतः । उच्छिष्टे चैव चाशौचे भगवद्वंदनादिकम्
एकहस्तप्रणामश्च तत्पुरस्तात्प्रदक्षिणम् । पादप्रसारणं चाग्रे तथा पर्यंकसेवनम्
शयनं भक्षणं चापि मिथ्याभाषणमेव च । उच्चैर्भाषामिथो जल्पो रोदनानि च विग्रहः
निग्रहानुग्रहौ चैव स्त्रीषु च क्रूरभाषणम् । केवलावरणं चैव परनिंदापरस्तुतिः
अश्लीलभाषणं चैव अधोवायुविमोक्षणम् । शक्तौ गौणोपचारश्च अनिवेदितभक्षणम्
तत्तत्कालोद्भवानां च फलादीनामनर्पणम् । विनियुक्तावशिष्टस्य प्रदानं व्यंजनस्य यत्
स्पष्टीकृत्याशनं चैव परनिंदा परस्तुतिः । गुरौ मौनं निजस्तोत्रं देवतानिंदनं तथा
अपराधास्तथा विष्णोर्द्वात्रिंशत्परिकीर्तिताः
अपराधसहस्राणि क्रियंतेऽहर्निशं मया । तवाहमिति मां मत्वा क्षमस्व मधुसूदन
इति मंत्रं समुच्चार्य प्रणमेद्दंडवद्भुवि । अपराधसहस्राणि क्षमते सर्वदा हरिः
सायंप्रातर्द्विजातीनां श्रुत्युक्तमशनं तथा । विष्णुभक्तावशिष्टस्य दिनपापात्प्रमुच्यते
अन्नं ब्रह्मा रसो विष्णुः खादयेन्मांसमुच्चरन् । एवं ज्ञात्वा तु यो भुंक्ते सोऽन्नदोषैर्न लिप्यते
अलाबुं वर्त्तुलाकारं मसूरं च सवल्कलम् । तालं शुक्लं च वृंताकं न खादेद्वैष्णवो नरः
वटाश्वत्थार्कपत्रेषु कुंभी तिंदुकपत्रयोः । कोविदारे कदंबे च न खादेद्वैष्णवो नरः
श्रावणे वर्जयेच्छाकं दधि भाद्रपदे त्यजेत् । आश्विने मासि दुग्धं च कार्त्तिके चामिषं त्यजेत्