आगत्य वेष्टयामासुर्दिव्यभूषांबरस्रजः । मुनींद्रः स तु निश्चेष्टो बभूवाश्चर्यमोहितः
बालायास्तास्तदा सख्यश्चरणांबुकणैर्मुनिम् । निषिच्य बोधयामासुरूचुश्च कृपयान्विताः
मुनिवर्य महाभाग महायोगेश्वरेश्वर । त्वयैव परया भक्त्या भगवान्हरिरीश्वरः
नूनमाराधितो देवो भक्तानां कामपूरकः । यदियंब्रह्मरुद्राद्यैर्देवैः सिद्धमुनीश्वरैः
महाभागवतैश्चान्यैर्दुर्दर्शा दुर्गमापि च । अत्यद्भुतवयोरूपमोहिनी हरिवल्लभा
केनाप्यचिंत्य भाग्येन तवदृष्टिपथं गता । उत्तिष्ठोत्तिष्ठ विप्रर्षे धैर्यमालंब्य सत्वरम्
एनां प्रदक्षिणीकृत्य नमस्कुरु पुनःपुनः । किं न पश्यसि चार्वंगीमत्यंतव्याकुलामिव
अस्मिन्नेव क्षणे नूनमंतर्धानं गमिष्यति । नानया सह संलापः कथंचित्ते भविष्यति
दर्शनं च पुनर्नास्याः प्राप्स्यसि ब्रह्मवित्तम । किंतु वृंदावने कापि भात्यशोकलता शुभा
सर्वकालेऽपि पुष्पाढ्या सर्वदिग्व्यापि सौरभा । गोवर्द्धनाददूरेण कुसुमाख्यसरस्तटे
तन्मूले ह्यर्द्धरात्रे च द्रक्ष्यस्यस्मानशेषतः । श्रुत्वैवं वचनं तासां स्नेहविह्वलचेतसाम्
यावत्प्रदक्षिणीकृत्य प्रणमेद्दंडवन्मुनिः । मुहूर्त्तद्वितयं बालां नानानिर्माणशोभनाम्
आहूय भानुं प्रोवाच नारदः सर्वशोभनाम् । एवं प्रभावा बालेयं न साध्या दैवतैरपि
किंतु यद्गृहमेतस्याः पदचिह्नविभूषितम् । तत्र नारायणो देवः स्वयं वसति माधवः
लक्ष्मीश्च वसते नित्यं सर्वाभिः सर्वसिद्धिभिः । अद्य एनां वरारोहां सर्वाभरणभूषणाम्
देवीमिव परां गेहे रक्ष यत्नेन सत्तम । इत्युक्त्वा मनसैवैनां महाभागवतोत्तमः
तद्रूपमेव संस्मृत्य प्रविष्टो गहनं वनम् । अशोकलतिकामूलमासाद्य मुनिसत्तमः
प्रतीक्षमाणो देवीं तां तत्रैवागमनं निशि । स्थितोऽत्र प्रेमविकलश्चिंतयन्कृष्णवल्लभाम्
अथ मध्यनिशाभागे युवत्यः परमाद्भुताः । पूर्वं दृष्ट्वास्तथान्याश्च विचित्राभरणस्रजः
दृष्ट्वा मनसि संभ्रांतो दंडवत्पतितो भुवि । परिवार्य मुनिं सर्वास्ताः प्रविविशुः शुभाः
प्रष्टुकामोऽपि स मुनिः किंचित्स्वाभिमतं प्रियम् । नाशकत्प्रेमलावण्यप्रियभाषाप्रधर्षितः
अथागता मुनिश्रेष्ठं कृतांजलिमवस्थितम् । भक्तिभारानतग्रीवं सविस्मयं ससंभ्रमम्
सुविनीततमं प्राह तत्रैव करुणान्विता । अशोकमालिनी नाम्ना अशोकवनदेवता
अशोकमालिन्युवाच। अशोककलिकायां तु वसाम्यस्यां महामुने । रक्तांबरधरा नित्यं रक्तमालानुलेपना
रक्तसिंदूरकलिका रक्तोत्पलवतंसिनी । रक्तमाणिक्यकेयूर मुकुटादिविभूषिता
एकदा प्रियया सार्द्धं विहरंत्यो मधूत्सवे । तत्रैव मिलिता गोपबालिकाश्चित्रवाससः
अहं चाशोकमालाभिर्गोपवेषधरं हरिम् । रमारूपाश्च ताः सर्वा भक्त्या सम्यगपूजयम्
ततः प्रभृति चैतासां मध्ये तिष्ठामि सर्वदा । भूषाभिर्विविधाभिश्च तोषयित्वा रमापतिम्
परात्परमहं सर्वं विजानामीह सर्वतः । गोगोपगोपिकादीनां रहस्यं चापि वेद्म्यहम्
तव जिज्ञासितं सर्वं हृदि प्रत्यभिभाषितम् । तां देवीमद्भुताकारामद्भुतानंददायिनीम्