महाभाग्येन केनापि गतासि मम दृक्पथम् । नित्यमंतर्मुखादृष्टिस्तव देवि विभाव्यते
अंतरेव महानंदपरितृप्तैव लक्ष्यसे । प्रसन्नं मधुरं सौम्यमिदं सुमुखमंडनम्
व्यनक्तिपरमाश्चर्यं कमप्यंतः सुखोदयम् । रजः संबंधिकलिका शक्तिस्तत्वातिशोभने
सृष्टिस्थितिसमाहाररूपिणी त्वमधिष्ठिता । तत्त्वं विशुद्धसत्वाशु शक्तिर्विद्यात्मिका परा
परमानंदसंदोहं दधती वैष्णवं परम् । का त्वयाश्चर्यविभवे ब्रह्मरुद्रादिदुर्गमे
योगींद्राणां ध्यानपथं न त्वं स्पृशसि कर्हिचित् । इच्छाशक्तिर्ज्ञानशक्तिः क्रियाशक्तिस्तवेशितुः
तवांशमात्रमित्येवं मनीषा मे प्रवर्त्तते । मायाविभूतयोऽचिंत्यास्तन्मायार्भकमायिनः
परेशस्य महाविष्णोस्ताः सर्वास्ते कलाकलाः । आनंदरूपिणी शक्तिस्त्वमीश्वरि न संशयः
त्वया च क्रीडते कृष्णो नूनं वृंदावने वने । कौमारेणैव रूपेण त्वं विश्वस्य च मोहिनी
तारुण्यवयसा स्पृष्टं कीदृक्ते रूपमद्भुतम् । कीदृशं तव लावण्यं लीलाहासेक्षणान्वितम्
हरि मानुषलोभेन वपुराश्चर्यमंडितम् । द्रष्टुं तदहमिच्छामि रूपं ते हरिवल्लभे
येन नंदसुतः कृष्णो मोहं समुपयास्यति । इदानीं मम कारुण्यान्निजं रूपं महेश्वरि
प्रणताय प्रपन्नाय प्रकाशयितुमर्हसि । इत्युक्ता मुनिवर्य्येण तदनुव्रतचेतसा
महामाहेश्वरीं नत्वा महानंदमयीं पराम् । महाप्रेमतरोत्कंठा व्याकुलांगीं शुभेक्षणाम्
ईक्षमाणेन गोविंदमेवं वर्णयतास्थितम् । जयकृष्ण मनोहारिञ्जय वृंदावनप्रिय
जयभ्रूभंगललित जयवेणुरवाकुल । जय बर्हकृतोत्तंस जयगोपीविमोहन
जय कुंकुमलिप्तांग जय रत्नविभूषण । कदाहं त्वत्प्रसादेन अनया दिव्यरूपया
सहितं नवतारुण्य मनोहारि वपुःश्रिया । विलोकयिष्ये कैशोरे मोहनं त्वां जगत्पते
एवं कीर्त्तयतस्तस्य तत्क्षणादेव सा पुनः । बभूव दधती दिव्यं रूपमत्यंतमोहनम्
चतुर्दशाब्दवयसा संमितं ललितं परम् । समानवयसश्चान्यास्तदैव व्रजबालिकाः
आगत्य वेष्टयामासुर्दिव्यभूषांबरस्रजः । मुनींद्रः स तु निश्चेष्टो बभूवाश्चर्यमोहितः
बालायास्तास्तदा सख्यश्चरणांबुकणैर्मुनिम् । निषिच्य बोधयामासुरूचुश्च कृपयान्विताः
मुनिवर्य महाभाग महायोगेश्वरेश्वर । त्वयैव परया भक्त्या भगवान्हरिरीश्वरः
नूनमाराधितो देवो भक्तानां कामपूरकः । यदियंब्रह्मरुद्राद्यैर्देवैः सिद्धमुनीश्वरैः
महाभागवतैश्चान्यैर्दुर्दर्शा दुर्गमापि च । अत्यद्भुतवयोरूपमोहिनी हरिवल्लभा
केनाप्यचिंत्य भाग्येन तवदृष्टिपथं गता । उत्तिष्ठोत्तिष्ठ विप्रर्षे धैर्यमालंब्य सत्वरम्
एनां प्रदक्षिणीकृत्य नमस्कुरु पुनःपुनः । किं न पश्यसि चार्वंगीमत्यंतव्याकुलामिव
अस्मिन्नेव क्षणे नूनमंतर्धानं गमिष्यति । नानया सह संलापः कथंचित्ते भविष्यति
दर्शनं च पुनर्नास्याः प्राप्स्यसि ब्रह्मवित्तम । किंतु वृंदावने कापि भात्यशोकलता शुभा
सर्वकालेऽपि पुष्पाढ्या सर्वदिग्व्यापि सौरभा । गोवर्द्धनाददूरेण कुसुमाख्यसरस्तटे