कस्तूरीतिलकं भ्राजन्मंजुगोरोचनान्वितम् । नीलेंदीवरसुस्निग्ध सुदीर्घदललोचनम्
आनृत्यद्भ्रूलताश्लेषस्मितं साचि निरीक्षणम् । सुचारून्नतसौंदर्य नासाग्राति मनोहरम्
नासाग्रगजमुक्तांशु मुग्धीकृत जगत्त्रयम् । सिंदूरारुणसुस्निग्धाधरौष्ठसुमनोहरम्
नानावर्णोल्लसत्स्वर्णमकराकृतिकुंडलम् । तद्रश्मिपुंजसद्गंड मुकुराभलसद्द्युतिम्
कर्णोत्पलसुमंदारमकरोत्तंस भूषितम् । श्रीवत्सकौस्तुभोरस्कं मुक्ताहारस्फुरद्गलम्
विलसद्दिव्यमाणिक्यं मंजुकांचन मिश्रितम् । करे कंकणकेयूरं किंकिणीकटिशोभितम्
मंजुमंजीरसौंदर्य्यश्रीमदंघ्रि विराजितम् । कर्पूरागुरुकस्तूरीविलसच्चंदनादिकम्
गोरोचनादिसंमिश्र दिव्यांगरागचित्रितम् । स्निग्धपीतपटी राजत्प्रपदांदोलितांजनम्
गंभीरनाभिकमलं रोमराजीनतस्रजम् । सुवृत्तजानुयुगलं पादपद्ममनोहरम्
ध्वजवज्रांकुशांभोज करांघ्रि तलशोभितम् । नखेंदु किरणश्रेणी पूर्णब्रह्मैककारणम्
केचिद्वदंति तस्यांशं ब्रह्मचिद्रूपमद्वयम् । तद्दशांशं महाविष्णुं प्रवदंति मनीषिणः
योगींद्रैः सनकाद्यैश्च तदेव हृदि चिंत्यते । त्रिभंगं ललिताशेष निर्माणसारनिर्मितम्
तिर्यग्ग्रीवजितानंतकोटिकंदर्पसुंदरम् । वामांसार्पित सद्गण्डस्फुरत्कांचनकुंडलम्
सहापांगेक्षणस्मेरं कोटिमन्मथसुंदरम् । कुंचिताधरविन्यस्त वंशीमंजुकलस्वनैः
जगत्त्रयं मोहयंतं मग्नं प्रेमसुधार्णवे । श्रीपार्वत्युवाच-। परमं कारणं कृष्णं गोविंदाख्यं महत्पदम्
वृंदावनेश्वरं नित्यं निर्गुणस्यैककारणम् । तत्तद्रहस्यमाहात्म्यं किमाश्चर्यं च सुंदरम्
तद्ब्रूहि देवदेवेश श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो । ईश्वर उवाच-। यदंघ्रिनखचंद्रांशु महिमांतो न गम्यते
तन्माहात्म्यं कियद्देवि प्रोच्यते त्वं मुदा शृणु । अनंतकोटिब्रह्मांडे अनंतत्रिगुणोच्छ्रये
तत्कलाकोटिकोट्यंशा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सृष्टिस्थित्यादिना युक्तास्तिष्ठंति तस्य वैभवाः
तद्रूपकोटिकोट्यंशाः कलाः कंदर्पविग्रहाः । जगन्मोहं प्रकुर्वंति तदंडांतरसंस्थिताः
तद्देहविलसत्कांतिकोटिकोट्यंशको विभुः । तत्प्रकाशस्य कोट्यंश रश्मयो रविविग्रहाः
तस्य स्वदेहकिरणैः परानंद रसामृतैः । परमामोदचिद्रूपैर्निर्गुणस्यैककारणैः
तदंशकोटिकोट्यंशा जीवंति किरणात्मकाः । तदंघ्रिपंकजद्वंद्व नखचंद्र मणिप्रभाः
आहुः पूर्णब्रह्मणोऽपि कारणं वेददुर्गमम् । तदंशसौरभानंतकोट्यंशो विश्वमोहनः
तत्स्पर्शपुष्पगंधादि नानासौरभसंभवः । तत्प्रिया प्रकृतिस्त्वाद्या राधिका कृष्णवल्लभा
तत्कलाकोटिकोट्यंशा दुर्गाद्यास्त्रिगुणात्मिकाः । तस्या अंघ्रिरजः स्पर्शात्कोटिविष्णुः प्रजायते
पार्वत्युवाच- यदाकर्णनमेतस्य ये वा पारिषदाः प्रभोः । तदहं श्रोतुमिच्छामि कथयस्व दयानिधे
ईश्वर उवाच। राधया सह गोविंदं स्वर्णसिंहासनेस्थितम् । पूर्वोक्तरूपलावण्यं दिव्यभूषांबरस्रजम्
त्रिभंगी मंजु सुस्निग्धं गोपीलोचनतारकम् । तद्बाह्ये योगपीठे च स्वर्णसिंहासनावृते
प्रत्यंगरभसावेशाः प्रधानाः कृष्णवल्लभाः । ललिताद्याः प्रकृत्यंशा मूलप्रकृतिराधिका