किं करोमि मया सत्यपालनार्थमिदं कृतम् । जानन्प्रभावं भवतो भक्तरक्षार्थमागतः
असौ पुरा उज्जयिन्यां महाकालनिकेतने । स्नात्वा शिप्राख्य सरिति तपस्तेपे महाद्भुतम्
ततः प्रसन्नो जातोऽहं जगाद भूमिपं प्रति । याचस्वेति महाराज स वव्रे राज्यमद्भुतम्
मया प्रोक्तं देवपुरे तव राज्यं भविष्यति । यावद्रामहयः पुर्यामागमिष्यति याज्ञिकः
तावत्प्रभृत्यहं स्थास्ये तव रक्षार्थमुद्यतः । एतद्दत्तवरो राम किं करोमि स्वसत्यतः
घृणितोऽस्म्यधुना राज्ञा सपुत्रपशुबांधवः । हयं समर्प्यते पादसेवां राजा विधास्यति
शेष उवाच। इति वाक्यं समाकर्ण्य महेशस्य रघूत्तमः । उवाच धीरया वाचा कृपया पूर्णलोचनः
राम उवाच। देवानामयमेवास्ति धर्मो भक्तस्य पालनम् । त्वया साधुकृतं कर्म यद्भक्तो रक्षितोऽधुना
ममासि हृदये शर्व भवतो हृदये त्वहम् । आवयोरंतरं नास्ति मूढाः पश्यंति दुर्धियः
ये भेदं विदधत्यद्धा आवयोरेकरूपयोः । कुंभीपाकेषु पच्यंते नराः कल्पसहस्रकम्
ये त्वद्भक्तास्त एवासन्मद्भक्ता धर्मसंयुताः । मद्भक्ता अपि भूयस्या भक्त्या तव नतिंकराः
शेष उवाच। इत्थं भाषितमाकर्ण्य शर्वो वीरमणिं नृपम् । मूर्च्छितं जीवयामास करस्पर्शादिना प्रभुः
अन्यानपि सुतानस्य मूर्च्छिताञ्छरपीडितान् । जीवयामास स मृडः समर्थः प्रभुरीश्वरः
सज्जं विधाय तं भूपं श्रीरामपदयोर्नतिम् । कारयामास भूतेशः पुत्रपौत्रैः परीवृतम्
धन्यो राजा वीरमणिर्यो ददर्श रघूत्तमम् । योगिभिर्योगनिष्ठाभिर्दुष्प्रापमयुतायुतैः
ते नत्वा रघुनाथं तं कृतार्थी कृतविग्रहाः । ब्रह्मादिभिः पूज्यतमा अभूवन्द्विजसत्तम
शत्रुघ्न हनुमद्भ्यां च पुष्कलादिभिरुद्भटैः । परिष्टुताय रामाय ददौ राजा हयोत्तमम्
राज्येन सहितं सर्वं सपुत्रपशुबांधवम् । शर्वेण प्रेरितः प्रादाद्भूपो वीरमणिस्तदा
ततो रामो नुतः सर्वैर्वैरिभिर्निजसेवकैः । शत्रुघ्नादिभिरत्यंतमुत्सुकैश्च विशेषतः
रथे मणिमये तिष्ठन्बभूव स तिरोहितः । अंतर्हिते रामभद्रे सर्वे प्रापुः सुविस्मयम्
मा जानीहि मनुष्यं तं रामं लोकैकवंदितम् । जले स्थले च सर्वत्र वर्तते संस्थितः सदा
ततो वीरा अलं हृष्टा अन्योन्यं परिरेभिरे । तूर्यमंगलवादित्रैः सुमहानुत्सवोऽभवत्
ततो मुक्तो हयः सर्वैर्वीरैः शस्त्रास्त्रकोविदैः । सर्वैरनुगतः प्रीतैर्विस्मयेन समन्वितैः
शर्वः सत्यप्रतिज्ञश्च तमनुज्ञाप्य सेवकम् । श्रीरामं शरणं प्रोच्य याहि लोकैकदुर्ल्लभम्
स्वयमंतर्हितस्तत्र प्रलयोत्पत्तिकारकः । कैलासमगमच्छर्वः सेवकैः परिशोभितः
भूपो वीरमणिर्ध्यायञ्छ्रीरामचरणोदजम् । शत्रुघ्नेन ययौ साकं बलिना बलसंयुतः
एतद्रामस्य चरितं ये शृण्वंति नरोत्तमाः । तेषां संसारजं दुःखं न भविष्यति कर्हिचित्
इति श्रीपद्मपुराणे पातालखंडे शेषवात्स्यायनसंवादे रामाश्वमेधे हयप्रस्थानंनाम षट्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
शेष उवाच। हयो गतो हेमकूटं भारतांते ततो द्विज । अनेकभटसाहस्रै रक्षितो बद्धचामरः
यो वै विस्तरतो दैर्घ्याद्योजनानां समं ततः । अयुतेन सुशृङ्गैश्च राजतैः कांचनादिभिः