इति वाक्यं समाकर्ण्य पुष्कलो निजगाद तम् । पुष्कल उवाच। बालोऽहं त्वं महावृद्धः सर्वशस्त्रास्त्रकोविदः
क्षत्रियाणां मतं चैव ये बलाधिक्यसंयुताः । त एव वृद्धा भूपाग्र्य न वयोवृद्धतां गताः
मया ते मूर्च्छितः पुत्रः सशौर्यबलदर्पितः । इदानीं त्वामहं शस्त्रैः पातयिष्यामि संगरे
तस्मात्त्वं यत्नतस्तिष्ठ राजन्संग्राममूर्धनि । रामभक्तं न मां कश्चिज्जयतींद्रपदे स्थितः
इत्थं भाषितमाश्रुत्य पुष्कलस्य नृपाग्रणीः । जहास बालं संवीक्ष्य कोपं च व्यदधात्पुनः
तं वै कुपितमालक्ष्य भरतात्मज उन्मदः । जघान शरविंशत्या राजानं हृदि तीक्ष्णया
राजा तानागतान्दृष्ट्वा बाणांस्तेन विमोचितान् । चिच्छेद परमक्रुद्धः शरैस्तीक्ष्णैरनेकधा
तद्बाणच्छेदनं दृष्ट्वा भारतिः परवीरहा । चुकोप हृदयेऽत्यंतं राजानं च त्रिभिः शरैः
विव्याध भाले भूपाल पुत्रः पुष्कलसंज्ञकः । तत्र लग्ना विरेजुस्ते त्रिकूटशिखराणि किम्
तैर्बाणैर्व्यथितो राजा जघान नवभिः शरैः । हृदये पुष्कलं वीरं महाकोपसमन्वितः । तैर्वत्सदन्तैर्बह्वस्रं पीतं रामानुजाङ्गजम्
सर्पा आशीविषा यद्वत्क्रुद्धास्तद्वपुषि स्थिताः । परमं कोपमापन्नः पुष्कलो भूमिपं पुनः
बाणानां शतकेनाशु बिभेद शितपर्वणाम् । तैर्बाणैः कवचं भिन्नं किरीटः सशिरस्त्रकः
रथो धनुर्महत्सज्यं छिन्नं कोपपरिप्लवात् । क्षतजेन परिप्लुष्टो बाणभिन्नकलेवरः
अन्यं स्यंदनमारुह्य जगाम भरतात्मजम् । धन्योसि वीर रामस्य चरणाब्जमधुव्रत
महत्कृतं कर्म तेऽद्य यदहं विरथीकृतः । प्राणान्रक्षस्व भो वीर सांप्रतं मयि युद्ध्यति
सुलभा न तव प्राणाः कालरूपे मयि स्थिते । इत्युक्त्वा व्यहनद्बाणैरसंख्यैः शस्त्रकोविदः
भूमौ दिशि च तद्बाणा नान्यद्दृश्येत तत्र ह । अनेके गजसाहस्रा भिन्ना अश्वाः समंततः
रथारथियुतास्तेन छिन्ना भिन्ना द्विधाकृताः । शोणितौघा सरित्तत्र प्रसुस्राव रणांगणे
यत्रोन्मदा हि मातंगा दृश्यंते शैलशृंगवत् । केशाः शैवाललक्ष्यास्ते मुहुः प्राणिशिरः स्थिताः
अनेके पाणयश्छिन्ना वीराणां मुद्रिकाश्रियः । दृश्यंते अहिवत्तत्र चंदनादिकरूषिताः
शिरांसि च भटाग्र्याणां कच्छपाभां वहंति वै । मांसानि पंका यत्रासन्वीराणां महतां ततः
एवं व्यतिकरे वृत्ते योगिन्यः शतशो रणे । पपुः पात्रेण रुधिरं प्राणिनां रणपातिनाम्
मांसानि बुभुजुस्ता वै हर्षकौतुकसंयुताः । पीत्वा तु शोणितं तत्र भक्षित्वा मांसमुन्मदाः
ननृतुर्जहसुः प्रोच्चैरुज्जगुः प्रधनांगणे । पिशाचास्तत्र समरे प्राणिनां मस्तकानि वै
धृत्वा कराभ्यां मत्तांगास्तालवद्वादनोद्यताः । शिवास्तत्र महामांसं पतितानां रणांगणे
भक्षित्वा व्यनदन्मत्ताः कातराणां भयप्रदाः । कातरास्त्राः समापन्ना गताः कुंजरकोटरे
भक्षिता योगिनीभिस्ते पापिनां क्वापि न स्थितिः । एतत्कदनमालक्ष्य स्वसैन्यस्य रथाग्रणीः
पुष्कलोऽपि चकारात्र कदनं रणमंडले । भिद्यंते गजशीर्षाणि पतंति मौक्तिकानि तु
दृश्यते लोमभिः पूर्णा ताम्रपर्णीव तन्नदी । पुष्कलप्रहिता बाणा नृणामंगेषु संगताः । कुर्वंति प्राणविच्छेदं वीराणामपि सर्वतः
सर्वे रुधिरसिक्तांगाः सर्वे च्छिन्ननिजांगकाः । दृश्यंते किंशुका यद्वत्सुभटाः प्रधनांगणे