दशैकाधिकमासांस्तुचतुर्दशाहानि मैथिली
द्विचत्वारिंशक वर्षे रामो राज्यमकारयत्
स चतुर्दशवर्षांते प्रविश्य च पुरीं प्रभुः
भ्रातृभिः सहितस्तत्र रामो राज्यमथाकरोत्
अगस्त्यः कुंभसंभूतिस्तमागंता रघोः पतिम्
तस्यागमिष्यति हयो ह्याश्रमे तव सुव्रत
तेषामग्रे रामकथाः करिष्यसि मनोहराः
दृष्ट्वा राममयोध्यायां पद्मपत्रनिभेक्षणम्
इत्युक्त्वा मां मुनिवरो लोमशः सर्वबुद्धिमान्
ज्ञातं त्वत्कृपया सर्वं रामचारित्रमद्भुतम्
मया नमस्कृतः पश्चाज्जगाम स मुनीश्वरः
सोऽहं स्मरामि रामस्य चरणावन्वहं मुहुः
पावयामि जनानन्यान्गानेन स्वांतहारिणा
धन्योऽहं कृतकृत्योऽहं सभाग्योऽहं महीतले
तस्मात्सर्वात्मना रामो भजनीयो मनोहरः
तस्माद्यूयं किमर्थं वै प्राप्ताः को वानराधिपः
तत्सर्वं कथयंत्वत्र यां तु वाहस्य पालने
इति वाक्यं समाकर्ण्य मुनेर्विस्मयमागताः
शेष उवाच। ते पृष्टा मुनिवर्येण रामचारित्रमद्भुतम् । धन्यं सभाग्यं मन्वानाः प्रोचुरात्मानमादरात्
जना ऊचुः। पवित्रिता वयं सर्वे दर्शनेन तवाधुना । यद्रामकथयास्मान्वै पावयस्यधुना जनान्
शृणुष्व वचनं तथ्यं भवान्ब्रह्मर्षिसत्तमः । त्वया पृष्टं यदस्मभ्यं सर्वं तत्कथयाम वै
अगस्त्यवाक्याच्छ्रीरामो विप्रहत्यापनुत्तये । यागं करोति सुमहान्सर्वसंभारसंभृतम्
तं पालयानाः सर्वे वै त्वदाश्रममुपागताः । अश्वेन सहिता विप्र तज्जानीहि महामते
इति वाक्यं समाकर्ण्य मनोहारि रसायनम् । अत्यंतं हर्षमापेदे ब्राह्मणो रामभक्तिमान्
अद्य मे फलितो वृक्षो मनोरथश्रियान्वितः । अद्य मे जननी धन्या जातं मां सुषुवे तु या
अद्य राज्यं मया प्राप्तं कंटकेन विवर्जितम् । अद्य कोशाः सुसंपन्ना अद्य देवाः सुतोषिताः
अग्निहोत्रफलं त्वद्य प्राप्तं मे हविषा हुतम् । यद्द्रक्ष्ये रामचंद्रस्य चरणांभोरुहोर्युगम्
यो नित्यं ध्यायते स्वांते अयोध्यायाः पतिः प्रभुः । स मे दृग्गोचरो नूनं भविष्यति मनोहरः
हनूमान्मां समालिंग्य प्रक्ष्यते कुशलं मम । भक्तिं मे महतीं दृष्ट्वा तोषं प्राप्स्यति सत्तमः
इति वाक्यं समाकर्ण्य हनूमान्कपिसत्तमः । जग्राह पादयुगलं मुनेरारण्यकस्य हि