लोकान्निरयसंमग्नाञ्ज्ञात्वा योगेश्वरेश्वरः
एवं ज्ञात्वा दयावार्धिः परमेशो मनोहरः
पुरा त्रेतायुगे प्राप्ते पूर्णांशो रघुनन्दनः
स रामो लक्ष्मणसखः काकपक्षधरो युवा
यज्ञसंरक्षणार्थाय राज्ञा दत्तौ कुमारकौ
पथि प्रव्रजतोस्तत्र ताटका नाम राक्षसी
ऋषेरनुज्ञया रामस्ताटकां यमयातनाम्
यस्य पादतलस्पर्शाच्छिला वासवयोगजा
विश्वामित्रस्य यज्ञे तु सुप्रवृत्ते रघूत्तमः
ईश्वरस्य धनुर्भग्नं जनकस्य गृहे स्थितम्
उपयेमे विवाहेन रम्यां सीतामयोनिजाम्
ततो द्वादश वर्षाणि रेमे रामस्तया सह
राजानमथ कैकेयी वरद्वयमयाचत
जटाधरः प्रव्रजतुवर्षाणीह चतुर्दश
जानकी लक्ष्मणसखं रामं प्राव्राजयन्नृपः
पंचमे चित्रकूटे तु रामस्थानमकल्पयत्
रामो विरूपयामास शूर्पणखां निशाचरीम्
आगतो राक्षसस्तां तु हर्तुं पापविपाकतः
राघवाभ्यां विना सीतां जहार दशकंधरः
रामरामेति मां रक्ष रक्ष मां रक्षसा हृताम्
तथा कामवशं प्राप्तो रावणो जनकात्मजाम्
युयुधे राक्षसेंद्रेण स रावणहतोऽपतत्
संपातिर्दशमे मास आचख्यौ वानरेषु ताम्
हनूमान्निशि तस्यां तु लंकायां पर्यकालयत्
द्वादश्यां शिंशपावृक्षे हनूमान्पर्यवस्थितः
अक्षादिभिस्त्रयोदश्यां ततो युद्धमवर्तत
वह्निना पुच्छयुक्तेन लंकाया दहनं कृतम्
मार्गासितप्रतिपदः पंचभिः पथिवासरैः
सप्तम्यां प्रत्यभिज्ञानदानं सर्वनिवेदनम्
मध्यं प्राप्ते सहस्रांशौ प्रस्थानं राघवस्य च