सत्यवंतं सुतं लब्ध्वा पितृभक्तिपरं महान् । परमं हर्षमापेदे शक्रतुल्यपराक्रमम्
स राजा धार्मिकं पुत्रं प्राप्य हर्षेणनिर्भरः । राज्यं तस्मिन्महन्न्यस्य जगाम तपसे वनम्
तत्राराध्य हृषीकेशं भक्तियुक्तेन चेतसा । निर्धूतपापः सतनुरगाद्धरिपदं नृपः
सुमतिरुवाच। असावपि नृपः सौम्य सत्यवान्नाम विश्रुतः । निजधर्मेण लोकेशं रघुनाथमतोषयत्
अस्मै तुष्टो रमानाथो ददौ भक्तिमचंचलाम् । निजांघ्रिपद्मे यजतां दुर्लभां पुण्यकोटिभिः
नित्यं श्रीरघुनाथस्य कथानकमनातुरः । कुरुते सर्वलोकानां पावनं कृपयायुतः
यो न पूजयते देवं रघुनाथं रमापतिम् । स तेन ताड्यते दंडैर्यमस्यापि भयावहैः
अष्टमाद्वत्सरादूर्ध्वमशीतिवत्सरो भवेत् । तावदेकादशी सर्वैर्मानुषैः कारिताऽमुना
तुलसी वल्लभा यस्य कदाचिद्यच्छिरोधराम् । न मुंचति रमानाथ पादपद्मस्रगुत्तमा
ऋषीणामपि पूज्योयमितरेषां कथं नहि । रघुनाथस्मृतिप्रीतिर्धूतपाप्मा हताशुभः
ज्ञात्वायं रामचंद्रस्य वाजिनं परमाद्भुतम् । आगत्य तुभ्यं संदास्यत्येतद्राज्यमकंटकम्
त्वया यद्गदितं राजंस्तत्ते कथितमुत्तमम् । पुनः किं पृच्छसे स्वामिन्नाज्ञापय करोमि तत्
शेष उवाच। गतोऽश्वस्तत्पुरांतस्तु नानाश्चर्यसमन्वितः । तं दृष्ट्वा जनताः सर्वा राज्ञे गत्वा न्यवेदयन्
जनता ऊचुः। कोऽप्यश्वः सितवर्णेन गंगाजलसमेन वै । भाले सौवर्णपत्रेण राजमानः समागतः
तच्छ्रुत्वा वचनं रम्यं जनानां हृद्यमीरितम् । ताः प्रत्याह हसन्भूपो ज्ञायतां कस्य वै हयः
ताश्चैनं कथयामासुः शत्रुघ्नेन प्रपालितः । आयात्यश्वो महीभर्तू रामस्य पुरमध्यतः
रामस्य नाम स श्रुत्वा द्व्यक्षरं सुमनोरमम् । जहर्ष चित्ते सुभृशं गद्गदस्वरचिन्हितः
मयायोध्यापतिर्नित्यं यो रामश्चिन्त्यते हृदि । तस्याश्वः सहशत्रुघ्नः समायातः पुरं मम
हनूमांस्तत्र रामांघ्रिसेवाकर्ता भविष्यति । कदाचिदपि यो रामं न विस्मरति मानसे
गच्छामि यत्र शत्रुघ्नो यत्र मारुतनंदनः । अन्येऽपि यत्र पुरुषा रामपादाब्जसेवकाः
अमात्यमादिदेशाथ सर्वं राजधनं महत् । गृहीत्वा तु मया सार्द्धमागच्छ त्वरया युतः
यास्येऽहं रघुनाथस्य हयं पालयितुं वरम् । कर्तुं च रामपादाब्जपरिचर्यां सुदुर्लभाम्
इत्युक्त्वा निर्जगामाथ शत्रुघ्नं प्रति सैनिकैः । तावत्पुरीमथ प्राप्तो रामभ्राता ससैनिकः
वीरा गर्जंति प्रबला रथाः सुनिनदंति च । जयशंखस्वनास्तत्र वेणुनादाश्च सर्वतः
आगत्य सत्यवान्राजा मंत्रिभिः सुसमन्वितः । चरणे प्रणिपत्यास्मै राज्यं प्रादान्महाधनम्
शत्रुघ्नस्तं तु राजानं ज्ञात्वा राममनुव्रतम् । तद्राज्यं तस्य पुत्राय रुक्मनाम्ने ददौ महत्
हनूमंतं परीरभ्य सुबाहुं रामसेवकम् । अन्यान्वै रामभक्तांश्च परिरभ्य महायशाः
कृतार्थमिव चात्मानं मेने सत्यसमन्वितः । ननंद चेतसि तदा शत्रुघ्नेन समन्वितः
हयस्तावद्गतो दूरं वीरैः सुपरिरक्षितः । शत्रुघ्नस्तेन भूपेन ययौ वीरसमन्वितः
इति श्रीपद्मपुराणे पातालखंडे शेषवात्स्यायनसंवादे रामाश्वमेधे सत्यवत्समागमोनाम द्वात्रिंशोऽध्यायः