अथ कोटिपरीवारो रघुनाथानुजस्ततः । हयानुगो ययौ तस्य पुरतः पुरधर्षणः
तद्दृष्ट्वा नगरं रम्यं चित्रप्राकारशोभितम् । कांचनैः कलशैस्तत्र परितः प्रतिभासितम्
देवायतनसाहस्रैः सर्वतश्च विराजितम् । यतीनां तु मठास्तत्र शोभंते यतिपूरिताः
वहत्यत्र महादेवी शिखिलोचनमूर्धगा । हंसकारंडवाकीर्णामुनिवृंदनिषेविता
ब्राह्मणानां प्रत्यगारमग्निहोत्रभवः पुनः । धूमस्तत्र पुनात्यंग पातकाप्लुतमानसान्
उवाच सुमतिं राजा शत्रुघ्नः शत्रुतापनः । तत्पुरप्रेक्षणोद्भूतहर्षविस्मितमानसः
शत्रुघ्न उवाच। मंत्रिन्कथय कस्येदं पुरं मे दृष्टिगोचरम् । करोति मानसाह्लादं धर्मेण प्रतिपालितम्
शेष उवाच। इति वाक्यं समाकर्ण्य शत्रुघ्नस्य महीपतेः । उवाच सुमतिः सर्वं यथातथमनुद्धतम्
सुमतिरुवाच। शृणुष्वावहितः स्वामिन्वैष्णवस्य कथाः शुभाः । याः श्रुत्वा मुच्यते पापाद्ब्रह्महत्यासमादपि
जीवन्मुक्तो वरीवर्ति रामांघ्र्यंबुजषट्पदः । सत्यवान्यज्ञयज्ञांग ज्ञाता कर्ताऽविता महान्
धेनुं प्रसाद्य बहुभिर्व्रतैर्यं प्राप तत्पिता । ऋतंभराख्यो जगति ख्यातः परमधार्मिकः
गौः प्रसन्ना ददौ पुत्रमनेकगुणसंस्कृतम् । सत्यवंतं सुशोभाढ्यं तं जानीहि नृपोत्तमम्
शत्रुघ्न उवाच। को वा ऋतंभरो राजा किमर्थं धेनुपूजनम् । कथं प्राप्तः सुतस्तस्य वैष्णवो विष्णुसेवकः
सर्वमेतत्समाचक्ष्व वैष्णवस्य कथानकम् । श्रुतं हरति जंतूनां महापातकपर्वतम्
शेष उवाच। इति वाक्यं समाकर्ण्य शत्रुघ्नस्य महार्थकम् । कथयामास विशदं तदुत्पत्तिकथानकम्
ऋतंभरो नरपतिरनपत्यः पुराऽभवत् । कलत्राणि बहून्यस्य न पुत्रं प्राप तेषु वै
तदा जाबालिनामानं मुनिं दैवादुपागतम् । प्रपच्छ कुशलोद्युक्तः सपुत्रोत्पत्तिकारणम्
ऋतंभर उवाच। स्वामिन्वंध्यस्य मे ब्रूहि पुत्रोत्पत्तिकरं वचः । यत्कृत्वा जायतेऽपत्यं मम वंशधरं वरम्
तज्ज्ञात्वा भवतो भव्यं प्रकुर्यां निश्चितं वचः । दानं व्रतं वा तीर्थं वा मखं वा मुनिसत्तम
इति राज्ञोवचः श्रुत्वा जगाद मुनिसत्तमः । सुतोत्पत्तिकरं वाक्यं प्रणतस्य सुतार्थिनः
अपत्यप्राप्तिकामस्य संत्युपायास्त्रयः प्रभो । विष्णोः प्रसादो गोश्चापि शिवस्याप्यथवा पुनः
तस्मात्त्वं कुरु वै पूजां धेनोर्देवतनोर्नृप । यस्याः पुच्छे मुखे शृंगे पृष्ठे देवाः प्रतिष्ठिताः
सा तुष्टा दास्यति क्षिप्रं वांछितं धर्मसंयुतम् । एवं विदित्वा गोपूजां विधेहि त्वमृतंभर
यो वै नित्यं पूजयति गां गेहे यवसादिभिः । तस्य देवाश्च पितरो नित्यं तृप्ता भवंति हि
यो वै गवाह्निकं दद्यान्नियमेन शुभव्रतः । तेन सत्येन तस्य स्युः सर्वे पूर्णा मनोरथाः
तृषिता गौर्गृहे बद्धा गेहे कन्या रजस्वला । देवता च सनिर्माल्या हंति पुण्यं पुराकृतम्
यो वै गां प्रतिषिद्ध्येत चरंतीं स्वं तृणं नरः । तस्य पूर्वे च पितरः कंपंते पतनोन्मुखाः
यो वै यष्ट्या ताडयति धेनुं मर्त्यो विमूढधीः । धर्मराजस्य नगरं स याति करवर्जितः
यो वै दंशान्वारयति तस्य पूर्वे ह्यधोगताः । नृत्यंति मत्सुतो ह्यस्मांस्तारयिष्यति भाग्यवान्
अत्रैवोदाहरंतीममितिहासं पुरातनम् । जनकस्य पुरावृत्तं धर्मराजपुरेऽद्भुतम्