तावंति रात्रिवर्षाणि ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । क्षये तु ब्रह्मणः प्राप्ते सर्वसंहारको भवेत्
अंडमंडगता लोका दह्यंते कालवह्निना । सर्वात्मानस्तथा विष्णोः प्रकृतौ विनिवेशिताः
अंडावरणभूतानि प्रकृतौ लयमाप्नुयुः । सा सर्वजगदाधारा प्रकृतिर्हरिसंश्रिता
तया जगत्सर्गलयौ करोति भगवान्सदा । क्रीडार्थं देवदेवेन सृष्टा माया जगन्मयी
अविद्या प्रकृतिर्माया गुणत्रयमयी सदा । सर्गस्थितिलयानां सा हेतुभूता सनातनी
योगनिद्रा महामाया प्रकृतिस्त्रिगुणान्विता । अव्यक्ता च प्रधानं च विष्णोर्लीलाविकारिणः
जगत्सर्गलयौ स्यातां प्रकृतेरेव सर्वदा । असंख्यप्रकृतेः स्थानं निबिडध्वान्तमव्ययम्
ऊर्ध्वं तु सीम्नि विरजा निस्सीमाधस्सनातनी । तयादृतं जगत्सर्वं स्थूलसूक्ष्माद्यवस्थया
विकाससंकोचावस्थे तस्यां सर्गलयौ स्मृतौ । एवं सर्वाणि भूतानि प्रकृत्यंतर्गतानि वै
ततः शून्यमिदं सर्वं प्रकृत्यंतर्गतं महत् । एवं प्रकृतिरूपाया विभूते रूपमुत्तमम्
त्रिपाद्विभूतिरूपं तु शृणु भूधरनंदिनि । प्रधान परमव्योम्नोरंतरे विरजा नदी
वेदांगस्वेदजनिततोयैः प्रस्राविता शुभा । तस्याः पारे परे व्योम्नि त्रिपाद्भूतिस्सनातनी
अमृतं शाश्वतं नित्यमनन्तं परमं पदम् । शुद्धं सत्वमयं दिव्यमक्षरं ब्रह्मणः पदम्
अनेककोटिसूर्याग्नि तुल्य वर्चसमव्ययम् । सर्ववेदमयं शुद्धं सर्गप्रलयवर्जितम्
असंख्यमजरं नित्यं जाग्रत्स्वप्नादिवर्जितम् । हिरण्मयं मोक्षपदं ब्रह्मानंदसुखावहम्
समानाधिक्यरहितमाद्यंतरहितं शुभम् । तेजसात्यद्भुतं रम्यं नित्यमानंदसागरम्
एवमादिगुणोपेतं तद्विष्णोः परमं पदम् । न तद्भासयते सूर्यो न शशांको न पावकः
यद्गत्वा न निवर्तंते तद्धाम परमं हरेः । तद्विष्णोः परमं धाम शाश्वतं नित्यमच्युतम् । न हि वर्णयितुं शक्यं कल्पकोटिशतैरपि
हरेः पदं वर्णयितुं न शक्यं मया च धात्रा च मुनींद्रसङ्घैः । यस्मिन्पदे ह्यच्युत ईश्वरो यः सो अङ्ग वेद यदि वा न वेद
यदक्षरं वेदगुह्यं यस्मिन्देवा अधि विश्वे निषेदुः । यस्तन्नो वेद किमृचा करिष्यति ये तद्विदुस्त इमे समासते
तद्विष्णोः परमं धाम सदा पश्यंति सूरयः । अक्षरं शाश्वतं दिव्यं देवि चक्षुरिवाततम्
तत्प्रवेष्टुमशक्यं च ब्रह्मरुद्रादिदैवतैः । ज्ञानेन शास्त्रमार्गेण वीक्ष्यते योगिपुंगवैः
अहं ब्रह्मा च देवाश्च न जानंति महर्षयः । सर्वोपनिषदामर्थं दृष्ट्वा वक्ष्यामि सुव्रते
विष्णोः पदे हि परमे पदे तत्सशुभाह्वयेः । यत्र गावो भूरिशृंगा आसते सुसुखाः प्रजाः
अत्राह तत्परं धाम गोपवेषस्य शार्ङ्गिणः । तद्भाति परमं धाम गोभिर्गोपैस्सुखाह्वयैः
आदित्यवर्णं तमसः परस्ताज्ज्योतिरच्युतम् । आधारो ब्रह्मणो लोकश्शुद्धसत्त्वस्सनातनः
सामान्या विभिते भूमिन्तेऽस्मिन्शाश्वते पदे । तस्थतुर्जागरूकेस्मिन्युवानौ श्रीसनातनौ
यतः स्वसारौ युवती भूनीले विष्णुवल्लभे । अत्र पूर्वे ये च साध्या विश्वेदेवास्सनातनाः
ते ह नाकं महिमानस्सचन्ते शुभदर्शनाः । तत्र विज्ञानिनो विप्रा जागृवांसस्समिन्धते
तत्पदं ज्ञानिनो विप्रा यांति संवासमिच्छवः । तद्विष्णोः परमं धाम मोक्ष इत्यभिधीयते