पातयेदथ चान्येन वामेनैव करेण वा । मुक्तिधाराकृता तेन पवित्रं पापनाशनम्
एवं संस्थाप्य देवेशं पंचगव्यैस्तथैव च । पंचामृतैरथ स्नाप्य मधुरत्रितयेन च
विभूष्य भूषकैर्देवं पुनः स्नाप्य महेश्वरम् । शीतोपचारं कृत्वाथ तत आचमनादिकम्
वस्त्रं तथोपवीतं च पंचगंधकमेव च । कर्पूरमरुवं चापि पाटीरमथ वा भवेत्
उभयं मिश्रितं वापि शिवलिंगं प्रपूजयेत् । कृत्स्नपीठं गंधपूर्णं यद्वा विभवसारतः
तूष्णीमथोपचारं वा कालियं पुष्पमर्पयेत् । श्रीपत्रमरुचित्याजं यथाशक्त्याखिलं यथा
अनेकद्रव्यधूपं च गुग्गुलं केवलं तथा । कपिलाघृतसंयुक्तं सर्वधूपाय शस्यते
धूपं दत्वा यथाशक्ति कपिलाघृतदीपकान् । अथवाप्याज्यमात्रेण दीपान्दत्वोपहारकम्
यथाशक्त्युपपन्नं च दत्वा पुष्पसमन्वितम् । मुखशुद्धिं ततो दत्वा दत्वा तांबूलमादरात्
प्रदक्षिणनमस्कारौ पूजैवं हि समाप्यते । गीतांगपंचकं पश्चात्तानि विज्ञापयामि ते
गीतं वाद्यं पुराणं च नृत्यं हासोक्तिरेव च । नीराजनं च पुष्पाणामंजलिश्चाखिलार्पणम्
क्षमा चोद्वासनं चैव कीर्तितं चोपचारकम् । भूषणं च तथा छत्रं चामरं व्यजनं तथा
शिवोपवीतं कैङ्कर्यं षडीशानोपचारकम् । द्वात्रिंशदुपचारैस्तु यः समाराधयेच्छिवम्
एकेनाह्ना समस्तानां पापानां नाशनं ध्रुवम् । द्वात्रिंशदुपचारं स्यात्पूजनं तूत्तमोत्तमम्
सदाशिव उवाच- एवमेतत्कपिश्रेष्ठ तव पूजां वदाम्यहम् । मत्पादयुगलं पूज्य सर्वपूजाकरो भव
आराध्येत्थं यथालिंगे तन्ममाराधनं कुरु । हनूमानुवाच- गुरुणा लिंगपूजैव नियता कल्पिता मम
तां करोमि पुरा देव पश्चात्त्वत्पादपूजनम् । इत्युक्त्वैव नमस्येशं शिवलिगार्चनेऽभवत्
सरस्तीरमथो गत्वा कृत्वा सैकतवेदिकाम् । तालपत्रैर्विरचितमासनं परिकल्पयेत्
प्रक्षाल्य पादहस्तौ तु समाचम्य समाहितः । भस्मस्नानमथो चक्रे पुनराचम्य वाग्यतः
देववेद्यामथो चक्रे पद्मानि सुमनोहरम् । अनंतरं तालपत्रं पद्मासनगतः कपिः
प्राणानायम्य सन्यासं शुक्लध्यानसमन्वितः । प्रणम्य गुरुमीशानं जपन्नासीदतः परम्
अथ देवार्चनं कर्तुं यत्नमास्थितवानपि । पलाशपत्रपुटकद्वयानीत जलं शुचि
शिरःकमंडलुगतं निधायाग्निं त्रिमंत्रितम् । आवाहनादि कृत्वाथ स्नानपर्यन्तमेव च
अथ स्नापयितुं देवमादाय करसंपुटे । कृत्वा निरीक्षणं देवं पीठं नो दृष्टवान्कपिः
लिंगमात्रं करगतं दृष्ट्वा भीतिसमन्वितः । इदमाह महायोगी किं वा पापं मया कृतम्
यदेतत्पीठरहितं शिवलिंगं करस्थितम् । ममाद्य मरणं सिद्धं पीठं चेन्नागमिष्यति
अथ रुद्रं जपिष्यामि तदायाति महेश्वरः । इति निश्चित्य मनसा जजाप शतरुद्रियम्
अथापि न समायातो महेशोऽथ कपीश्वरः । रुद्रं न्यपातयद्भूम्यां वीरभद्रः समागतः
किमर्थं रुद्यते भक्त रुदिहेतुं वदस्व मे । हनूमानुवाच- पीठहीनमिदं लिंगं पश्य मे पापसंचयम्
वीरभद्र उवाच- यदि नायाति पीठं ते लिंगे मा साहसं कृथाः । दाहयिष्याम्यहं लोकं यदि नायाति पीठकम्