नारद उवाच- सत्यमुक्तं त्वया राजन्नल्पायासेन यन्महत् । फलं संप्राप्यते तत्र श्रद्धत्स्व विधिभाषितम्
धर्मस्य गतयः सूक्ष्मा दुर्ज्ञेया हीश्वरैरपि । मुह्यंते चात्र विद्वांसोऽचिंत्यशक्ति हरेः कृतौ
विश्वामित्रादयो राजन्धर्माधिक्येन बाहुजाः । ब्राह्मण्यं समुपायाताः सूक्ष्मा धर्मगतिस्त्वतः
अजामिलोऽपि भूपाल दासीपतिरिति श्रुतः । धर्मपत्नीपरित्यागी नित्यं पापपथिस्थितः
म्रियमाणः सुतस्नेहात्प्रोच्य नारायणेति च । तद्ध्याननामग्रहणात्पदं लेभे सुदुर्ल्लभम्
अनिच्छयापि दहति स्पृष्टो हुतवहो यथा । तथा दहति गोविंद नामव्याजादपीरितम्
कानीनस्य मुनेः पौत्रा भ्रातृजायाभिगामिनः । गोलकस्य च वै पंडोः पुत्राः कुंडाः स्वयं तथा
ते पंचापि च भूपाल पांडवा द्रौपदीरताः । तेषां च पुण्यश्लोकत्वं सूक्ष्माधर्मगतिस्ततः
विचित्राणि च कर्माणि विचित्रा भूतभावनाः । विचित्राणि च भूता निविचित्राः कर्मशक्तयः
कदाचित्सुकृतं कर्म कूटस्थं यदवस्थितम् । केनचित्कर्मणा भूप शुभेन परिवर्धते
फलं ददाति सुमहत्कस्मिन्नपि च जन्मनि । सूक्ष्मो धर्मोऽतिगहनो मीयते न यथा तथा
नैतस्य फलदानस्य श्रूयते भूपनिश्चयः । यत्किंचित्सुकृतं कर्मच्छन्नं पापांतरैरपि
तदागत्य कुतः क्वापि स्वं फलं च प्रयच्छति । कृतस्य नेह नाशोऽस्ति पुण्यस्य दुरितस्य च
तथापि बहुभिः पुण्यैर्दुरितं याति दारुणम् । यदुक्तं भवता राजन्नायासाधिक्यतो भवेत्
महत्पुण्यं च तत्रापि कारणं मे निशामय । स्वल्पायासमहायासौ यद्यल्पत्व महत्त्वयोः
महापुण्यास्ततस्ते स्युः संततं कर्षकादयः । मंत्रोच्चारं च सिंहादेरायासं बहुलं त्वतः
पंचगव्यं प्रशस्तं हि व्रतांगत्वेन नो भवेत् । इति कर्तव्यबाहुल्यं महत्त्वं च तदल्पता
जलाग्न्यादिप्रवेशस्य प्रसज्येत व्रतांतरात् । इदमल्पं महच्चैतदिति नैव नियामकम्
फलं यच्चोदितं शास्त्रे तदेव स्यान्महन्नृप । यथाल्पनाशो महता महन्नाशस्तथाल्पतः
किं त्वल्पविस्फुलिंगेन तृणराशिः प्रदह्यते
हत्यायुतं पापसहस्रमुग्रं गुर्वंगनाकोटिनिषेवणं च । स्तेयादि पापानि च कृष्णभक्तैरज्ञानजातानि लयं ह्रियंते
विष्णुभक्तिमतावीर यत्किंचित्क्रियतेऽल्पकम् । सुकृतं साधुविदुषा तदक्षयफलं लभेत्
संदेहो नात्र कर्त्तव्यो माधवेमासि माधवम् । समाराध्य नरो भक्त्या तत्तद्वांच्छितमाप्नुयात्
अपत्यं द्रविणं रत्नं दाराहर्म्यं हया गजाः । सुखानि स्वर्गमोक्षौ च न दूरे हरिभक्तितः
एवं शास्त्रोक्तविधिना स्वल्पेनापि न संशयः । पापस्य महतोऽपि स्यात्क्षयो वृद्धिः सुकर्मणः
फलाधिक्यं भवेद्भूप त्वाधिक्याद्भावकर्मणोः । सूक्ष्मा धर्मस्य विज्ञेया गतिस्तु विविधैरपि
प्रियो माधवमासोऽयं माधवस्य महात्मनः । एकोप्यनुष्ठितो लोकैः समग्रेप्सितदायकः
पुण्येन गांगेन जलेन काले देशेऽपि यः स्नानपरोऽपि भूप । आजन्मतो भावहतोऽपि दाता न शुद्धिमेतीति मतं ममैतत्
गंगादितीर्थेषु वसंति जीवा देवालये पक्षिगणाश्च नित्यम् । विनाशमायांति कृतोपवासा भावोज्झिता नैव गतिं लभंते
भावं ततो हृत्कमले निधाय श्रीमाधवं माधवमासि भक्त्या । यजेत यः स्नानपरो विशुद्धः पुण्यं न शक्ता वयमस्य वक्तुम्