योऽगस्त्योभूत्पुरा राजंस्तीर्थेऽत्रैव निमज्जनात् । पुलस्त्यस्यात्र तीर्थे वै पुत्रो लब्धो तपस्यतः
कुबेरोभून्महाभागो यः सखासीदुमापतेः । क्रतोरपि सुता जाता वालखिल्याः सहस्रशः
तीर्थस्यास्य प्रसादेन ते सर्वे ह्यूर्ध्वरेतसः । रजआदीन्सुताँ लेभे वसिष्ठोऽपि महातपाः
सप्तैव राजशार्दूल महिमा तस्य वर्णितः । अन्यान्यपि च तीर्थानि संत्यनेकानि भूपते
कपिलाश्रमकेदारप्रभासादीनि वै प्रभौ । नियुतैरपि वर्षाणां तेषां च महिमा नृप । अनंतेनापि नो वक्तुं शक्यते किमु मादृशैः
सौभरिरुवाच- एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो नारदो मुनिपुंगवः । शिवं जगाम नभसो नारायणगुणान्गृणन्
शिबिरौशीनरो राजा शक्रप्रस्थस्य वैभवम् । श्रुत्वा मुनिमुखाद्राजन्कृतार्थं स्वममन्यत
तत्र स्नात्वा हि विधिवदिंद्रप्रस्थे स भूपतिः । विधाय सत्क्रियाः सर्वा जगाम निजपत्तनम्
इंद्रप्रस्थस्य माहात्म्यमेतत्तव मया विभो । यमुनातीरतीर्थस्य वर्णितं जनपावनम्
नास्यादरं करिष्यंति कलौ श्रद्धाविवर्जिताः । इंद्रप्रस्थस्य राजेंद्र सर्वतीर्थशिरोमणेः
अष्टादशपुराणानां श्रवणाद्भारतस्य च । यत्फलं तन्महिम्नस्य शक्रप्रस्थस्य जायते
अरुणोदयवेलायां माघलक्षैकमज्जनात् । यत्फलं तन्महिम्नोस्य श्रवणाच्छ्रद्धया भवेत्
श्रद्धयास्य तु माहात्म्यं यः शृणोति महीपते । तर्पितास्तेन पितरो देवाश्च मुनयस्तथा
कृच्छ्रातिकृच्छ्रपाराक चांद्रायण व्रतादिभिः । यत्फलं तन्महिम्नोऽस्य श्रद्धया श्रवणाद्भवेत्
अश्वमेधादियज्ञानां समस्तानां महीपते । यत्फलं तन्महिम्नोऽस्य श्रद्धया श्रवणाद्भवेत्
सूत उवाच- एवं युधिष्ठिरो राजा श्रुत्वा शौनक सौभरेः । इंद्रप्रस्थस्य माहात्म्यं स ययौ हस्तिनं पुरम्
ततो विनीय सद्भ्रातॄन्दुर्योधनपुरःसरान् । इंद्रप्रस्थमगात्पुण्यं राजसूयचिकीर्षया
द्वारकायाः समागम्य गोविंदं कुलदैवतम् । राजसूयेन यज्ञेन स इयाज महीपतिः
मुक्तिदं तीर्थमेतत्तु शपतोस्याप्यजायत । इति मत्वा हरिस्तत्र शिशुपालं जघान ह
शिशुपालोऽपि तस्यैव तीर्थस्य मरणाद्भुवि । सायुज्यमगमत्कृष्णे निखिलार्थप्रदायके
शिशुपालो हतो यत्र विहितो यत्र चक्रतुः । गदया तत्र भीमेन कृतं कुंडं सुविस्तरम्
भीमकुंडं तु विज्ञातं जातं तद्भुविपावनम् । कालिंद्या दक्षिणे भागे गव्यूत्यर्धं महीतले
इंद्रप्रस्थगताया यत्कालिंद्याः स्नानतः फलम् । तत्फलं तत्र कुंडे तु जायते नात्र संशयः
सूत उवाच- यस्मिन्क्षेत्रे स्थितो जंतुस्तं क्षेत्रमनुवत्सरम् । प्रदक्षिणादिभिर्धर्मैः स्वापराधान्क्षमापयतेत्
प्रतिसंवत्सरं चैव परिक्रामति यो नरः । क्षेत्रापराधदोषैश्च न स लिप्येत्तु पातकैः
प्रदक्षिणमकुर्वाणः क्षेत्रसिद्धिं न विंदति । तस्मात्प्रदक्षिणा तीर्थे दातव्या च फलार्थिभिः
हरेर्नाम निसंजल्पन्प्रकरोति प्रदक्षिणाम् । पदेपदे स लभते कपिलादानजं फलम्
चैत्रकृष्णचतुर्दश्यां शक्रप्रस्थप्रदक्षिणाम् । यः करोति नरो धन्यः सर्वपापैः प्रमुच्यते
इति श्रीपाद्मेमहापुराणे पंचपंचाशत्साहस्र्यां संहितायामुत्तरखंडे कालिंदीमाहात्म्ये इंद्रप्रस्थगत काशीगोकर्णशिवकांचीतीर्थसप्तक भीमकुंडवर्णनोनाम द्वाविंशत्यधिकद्विशततमोऽध्यायः
शंकर उवाच - न्यासेवाप्यर्चने वापि मंत्रमेकांतिनः श्रयेत् । अवैष्णवोपदिष्टेन मंत्रेण न परा गतिः