तेन दोषेण स मृतो ह्यभवत्कालकुंडली । सा कुंडा श्रवणस्य स्त्री बभूवोभयदोषभाक्
अतः सा स्थावरत्वं हि लब्ध्वासीदुभयाश्रया । एतत्ते कथितं भूप तद्वृत्तं पूर्वजन्मनि
अतः परं प्रवक्ष्यामि तेषां पुण्यं यतस्त्रयः । प्रापुस्तेन पुरीं रम्यां काशीं वैश्वेश्वरीं नृप
ग्रामांतरादेकदा तौ प्रत्यायातौ निजालयम् । कस्यचित्पथिकस्याथ कूपमग्नां पयस्विनीम्
अवलोक्य तदुद्धारं चक्रतुस्तेन नोदितौ । ताभ्यांगदितमाकर्ण्य कुंडा साध्वित्यभाषत
ते त्रयस्तेनपुण्येन मरणं प्राप्य दुर्लभम् । इंद्रप्रस्थतटस्थायां काश्यां वैकुंठमारुहन्
इयं काशी महेशस्य पुरी यद्यपि भूपते । तथाप्यस्यां मृतं जंतुर्वैकुंठे स्यात्सुखी हरेः
एतत्ते कथितं राजन्काश्या माहात्म्यमुत्तमम् । किमन्यच्छ्रोतुमिच्छा ते विद्यते तद्वदस्व मे
शिबिरुवाच- मुने त्वया महेशस्य क्षेत्रत्रयमुदीरितम् । काशी च शिवकांची च गोकर्णं च तथापरम्
एकस्य महिमा प्रोक्तो त्वया काश्या महामुने । गोकर्णशिवकांच्योश्च कथ्यतां यदि विद्यते
नारद उवाच-। गोकर्णं केवलं शैवं क्षेत्रं परमपावनम् । तस्मिन्मृतो नरो राजन्शिवः स्यान्नात्र संशयः
स्थले जलेंतरिक्षे च जंतुस्तत्र मृयेत चेत् । तदा कैलासशिखरो शिवः संभूय दीव्यति
अत्र गोकर्णतीर्थे स्यान्मृतस्य न पुनर्भवः । शिवेन स समं राजन्मुक्तिं यास्यति कर्हिचित्
अस्यापि तव माहात्म्यं गोकर्णस्य महामते । वर्णयामि यदाकर्णि मया ब्रह्ममुखात्प्रभो
प्रयागादेकगव्यूतौ गुरुतीर्थसमीपगः । मर्यादापर्वतो योऽयं दृश्यते पुण्यदर्शनः
तत्रैकः कर्कटो नाम भिल्ल आसीत्सुदारुणः । तस्य भार्या जरा नाम सा जघ्ने पतिपंचकम्
सा जरा विषसंयुक्तं षष्ठं कर्कटकं तदा । अकरोन्मोदकं हंतुं तदा तेन स्वसुः श्रुतम्
निजाया मुखतो राजन्भिल्लेन च महात्मना । बालां तां हंतुमारेभे कर्कटो भृशदारुणः
खङ्गपाणिर्यदा याति तद्वधाय स भिल्लपः । यावत्तावत्तु सा यायाज्ज्ञात्वा निजवधोद्यमम्
वनमभ्यद्रवद्भीता निजप्राणपरीप्सया । तामनुद्रवता तेन कर्कटेन महीपते
अत्र गोकर्णतीर्थे तु गृहीता खङ्गपाणिना । शिरश्छित्वा तु खङ्गेन पातयित्वा जले वपुः
तस्य गोकर्णतीर्थस्य निजस्थानमगाच्च सः । सा जरा तत्र गोकर्णे पापापि निधनं गता
कैलासशिखरे राजन्पार्वत्या अभवत्सखी । अहं कथितवानेतत्तव गोकर्णवैभवम्
शिवकांच्याश्च माहात्म्यं पवित्रं वर्णयामि ते । इंद्रप्रस्थतटस्थायां शिवकांच्यामपि प्रभो
गतिः सा परमा पुंसां गोकर्णे या मयोदिता । अत्र श्रीमन्महादेवो विष्णुं सर्वसुरेश्वरम्
आराध्य भक्तराजत्वं लेभे ज्ञानं च तात्विकम् । अतः सर्वे वयं पुत्रा ब्रह्मणस्तं महेश्वरम्
आराधयामः सततं सद्भक्तिज्ञानलिप्सया । अत्र बाणासुरो राजन्नारराध महेश्वरम्
निराहारो वर्षशतं तद्गुणत्वबुभूषया । तस्मै प्रसन्नो भगवान्गणत्वं दत्तवान्निजम्
स्वयं च सर्वदा तस्य पुरपालो बभूवह । इयं पुरी पुरा राजन्नासीद्विष्णोर्महात्मनः
दत्ता शिवाय तुष्टेन तपसा तस्य विष्णुना । अस्यामेकं पुरावृत्तं महदाश्चर्यकारकम्