क्षुत्पिपासार्दिताः सर्वे ब्रह्मणः सन्निधिं ययुः
देवानां वचनं श्रुत्वा धाता देवगणैः सह
विष्णुं समर्चयामास क्षीराब्धेरुत्तरे तटे
ततः प्रसन्नो भगवान्सर्वेषां च दिवौकसाम्
पीतवस्त्रं चतुर्बाहुं शंखचक्रगदाधरम्
विष्णुं भवोदधेः पोतं वनमालाविभूषितम्
तुष्टुवुर्जयशब्देन नमश्चक्रुर्निरंतरम् वरदोऽस्मि तद्वदत वो ददामि च नान्यथा
देवा ऊचुः- कृपालो ब्रह्मशापेन संपद्धीनं जगत्त्रयम्
रक्ष सर्वानिमाँल्लोकान्याताः स्म शरणं तव ।। श्रीभगवानुवाच- इंदिरा ब्रह्मशापेन चान्तर्द्धानं गता सुराः
यस्याः कटाक्षमात्रेण जगदैश्वर्यसंयुतम्
मंदरं घर्घरं कृत्वा सर्पराजेन वेष्टितम्
तस्मादुत्पत्स्यते लक्ष्मीर्जगन्माता च भोः सुराः
धारयाम्यहमेवाद्रिं कूर्मरूपेण सर्वतः जग्मुः सुरासुराः सर्वे समुद्रमथनं द्विज
सूत उवाच- ततोऽमरगणास्ते च सगंधर्वाः सदानवा । उत्पाट्य मंदरं शैलं चिक्षिपुः पयसां निधौ
ततः सनातनः श्रीमान्दयालुर्जगदीश्वरः । अधारयद्गिरेर्मूलं कूर्मरूपेण पृष्ठतः
अनंतं तत्र संवेष्ट्य ममंथुर्दुग्धसागरम् । एकादश्यां मथ्यमाने चोद्भूतं प्रथमं द्विज
कालकूटविषं ते तु दृष्ट्वा सर्वे प्रदुद्रुवुः । ततस्तान्विद्रुतान्दृष्ट्वा शंकरश्चोक्तवानिदम्
भोभोऽमरगणा यूयं विषं कुरुतमादरम् । वारयिष्याम्यहं तूर्णं कालकूटं महाविषम्
इत्युक्त्वा पार्वतीनाथो ध्यायन्नारायणं हृदि । महामंत्रं समुच्चार्य विषमादद्भयंकरम्
महामंत्रप्रभावेण विषं जीर्णं गतं महत् । अच्युतानंतगोविंद इति नामत्रयं हरेः
योजपेत्प्रयतो भक्त्या प्रणवाद्यं नमोंऽतिकम् । विषभोगाग्निजं तस्य नास्ति मृत्योर्भयं तथा
ततो हृष्टमना देवा ममंथुः क्षीरसागरम् । ततोऽलक्ष्मीः समुत्पन्ना कालास्या रक्तलोचना
रूक्षपिंगलकेशा च जरतीं बिभ्रती तनुम् । सा च ज्येष्ठाब्रवीद्देवान्किंकर्तव्यं मयेति वै
देवास्तथाब्रुवंस्तां च देवीं दुःखस्यभाजनम् । येषां नॄणां गृहे देवी कलहः संप्रवर्तते
तत्र स्थानं प्रयच्छामो वस ज्येष्ठे शुभान्विता । निष्ठुरं वचनं ये च वदंति येऽनृतं नराः
संध्यायां ये हि चाश्नंति दुःखदा तिष्ठ तद्गृहे । कपालकेशभस्मास्थि तुषांगाराणि यत्र तु
स्थानं ज्येष्ठे तत्र तव भविष्यति न संशयः । अकृत्वा पादयोर्धौतं ये चाश्नंति नराधमाः
तद्गृहे सर्वदा तिष्ठ दुःखदारिद्रदायिनी । वालुकालवणांगारैः कुर्वंति दंतधावनम्
तेषां गेहे सदा तिष्ठ दुःखदा कलिना सह । छत्राकं श्रीफलं शिष्टं ये खादंति नराधमाः
गेहे तेषां तव स्थानं ज्येष्ठे कलुषदायिनि । तिलपिष्टमलाबुं ये गृंजनं पोतिकादलम्