वापीकूपतडागदि कर्तव्यं देवतालये । तत्फलं समवाप्नोति जयंत्यां समुपोषणे
मातापित्रोर्गुरूणां च भक्तिं युक्तः करोति यः । तत्फलं समवाप्नोति जयंत्यां समुपोषणे
आपदाहरणार्थाय तीर्थसेवाकृतात्मनाम् । सत्यव्रतानां यत्पुण्यं जयंत्यां समुपोषणे
गंगायां नर्मदायां यत्पुण्यं सारस्वते जले । स्नात्वा पुण्यमवाप्नोति जयंत्यां समुपोषणे
यत्पुण्यं श्राद्धकर्तॄणां पितॄणामिंदुसंक्षये । तत्फलं समवाप्नोति जयंत्यां समुपोषणे
नारद उवाच- केनकेन कृता पूर्वं कथयस्व पितामह । ब्रह्मोवाच- कार्तवीर्येण कर्णेन कुमारेण च धीमता
सगरेण दिलीपेन काकुस्थेन कृता पुरा । गौतमेन च गार्ग्येण जामदग्न्येन धीमता
वाल्मीकिना कृता पूर्वं द्रौपदेयेन साधुना । ददाति वांछितान्कामान्भाद्रपस्य सिताष्टमी
प्राजापत्यर्क्षसंयुक्ता विशेषेण मताष्टमी । वर्षेवर्षे प्रकर्तव्या प्रीत्यर्थे चक्रपाणिनः
कोटिजन्मार्जितं पापं मुहूर्तेन विलीयते । रात्रौ जागरणं कृत्वा निष्ठापूर्वं जितेंद्रियः
गंधपुष्पादिनैवेद्यैः पूजनीयः पृथक्पृथक् । एवं यः कुरुते विप्र जयंतीसमुपोषणम्
कोटिजन्मार्जितं पापं ज्ञानतोऽज्ञानतः कृतम्
प्रसादाद्देवकीसूनोर्यामार्द्धेन विलीयते । जयंतीतिथिसंप्राप्तौ भुंजते ये नराधमाः
त्रैलोक्यसंभवं पापं भुंजते ते न संशयः । सागराद्यानि तीर्थानि मुक्तस्थानानि सर्वशः
गृहे तिष्ठंति सर्वांगे जयंतीव्रतकारिणः । तस्य सर्वाणि तीर्थानि देहे तिष्ठंति देवताः
करोति यो नरो भक्त्या जयंतीं कृष्णवल्लभाम् । न वेदेन पुराणेन मया दृष्टं महामुने
तत्समं नाधिकं वापि कृष्णराधाष्टमीव्रतम् । न करोति नरो भक्त्या स भवेत्क्रूरराक्षसः
यो नरोऽश्नाति मूढात्मा जयंतीवासरे द्विज । महानरकमश्नाति यथा च हरिवासरे
अतीतमागतं यस्तु कुलमेकोत्तरं शतम् । पतेत्तु नरके घोरे जयंत्यां भोजनेन वै
जयंती बुधवारे च रोहिण्या सहिता यदा । भवेच्च मुनिशार्दूल किं कृतैर्व्रतकोटिभिः
कृते त्रेतायुगे चैव द्वापरे च कलौ युगे । कृता सम्यग्विधानेन जयंती पापनाशिनी
जागरे पद्मनाभस्य पुराणं पाठयेत्तु यः । आजन्मोपार्जितं पापं दहते तूलराशिवत्
यः शृणोति नरो भक्त्या पुराणं हरिवासरे । कोटिजन्मार्जितं तस्य पापं नश्यति तत्क्षणात्
वासरे पद्मनाभस्य पूजयेद्वाचकं मुने । कुलकोटिं समुद्धृत्य विष्णुलोके स पूज्यते
जयंत्यामुपवासेन यो नरोऽत्र पराङ्मुखः । सर्वधर्मविनिर्मुक्तो यात्यसौ नरकं ध्रुवम्
गंधपुष्पैश्च धूपैश्च घृतपूर्णप्रदीपकैः । पूजयेद्भक्तिभावैश्च दद्याद्विप्राय दक्षिणाम्
विधिनानेन यो विप्र जयंतीं प्रकरोति च । नरो वै तारयेद्भक्त्या पुरुषानेकविंशतिम्
न दौर्भाग्यं न वैधव्यं न भवेत्कलहो गृहे । संततेर्न विरोधं च न पश्यति धनक्षयम्
यान्यांश्चिकीर्षते कामान्जयंती समुपोषकः । तांस्तान्प्राप्नोति सकलान्विष्णुलोकं स गच्छति
विष्णुभक्तिपरा नित्यं जयंतीव्रत मानसाः । ते धन्यास्ते कुलीनास्ते ईश्वरास्ते च पंडिताः