नैवेद्यं शर्करां चापि भक्ष्यभौज्यसमन्वितम् । ददामि ते रमाकांत सर्वपापक्षयं कुरु
नैवेद्य मंत्र। नृसिंहाच्युत देवेश तव जन्मदिने शुभे । उपवासं करिष्यामि सर्वभोगविवर्जितः
तेन प्रीतो भव स्वामिन्पापं जन्म निराकुरु । रात्रौ जागरणं कार्यं गीतवादित्र निःस्वनैः
पुराणपठनं नित्यं श्रीनृसिंकथाश्रयम् । ततः प्रभातसमये स्नानं कृत्वा ह्यनंतरम्
पूर्वोक्तेन विधानेन पूजयेन्मां प्रतर्पयन् । वैष्णवं कारयेच्छ्राद्धं मदग्रे स्वस्थमानसः
ततो दानानि देयानि वक्ष्यमाणानि यान्युत । पात्रेभ्यः स द्विजेभ्यो हि लोकद्वय जिगीषया
सहस्वर्णमयो देवो मम संतोषकारकः । गोभूतिलहिरण्यादि प्रददाति द्विजातये
शय्या सतूलिका देया सप्तधान्यसमन्विता । अन्यानि च यथाशक्त्या देयानि निजशक्तितः
वित्तशाठ्यं न कुर्वीत यथोक्तफलकांक्षया । ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चात्तेभ्यो दद्यात्सुदक्षिणाम्
निर्धनैरपि कर्त्तव्यं देयं शक्त्यनुसारतः । सर्वेषामेव वर्णानामधिकारोऽस्ति मद्व्रते । मद्भक्तैस्तु विशेषेण कर्त्तव्यं मत्परायणैः
ततः प्रार्थना मंत्रः । मद्वंशे येन राजा ता ये भविष्याश्च मानवाः । तानुद्धरस्व देवेश दुःखदाद्भवसागरात्
पातकार्णवमग्नस्य व्याधिभिश्चांबुचारिभिः । जीवैस्तु परिभूतस्य महादुःखगतस्य मे
करावलंबनं देहि शेषशायी जगत्पते । व्रतेनानेन देवेश भुक्तिमुक्तिप्रदो भव
एवं प्रार्थ्य ततो देवं विसृज्य च यथाविधि । उपहारादिकं सर्वे आचार्याय निवेदयेत्
दक्षिणाभिश्च संतोष्या ब्राह्मणांश्च विसर्जयेत् । मम ध्यान समायुक्तो भुंजीत सह बंधुभिः
अकिंचनोपि नियतमुपोष्यति चतुर्दशीम् । सप्त जन्म कृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
य इदं शृणुयाद्भक्त्या व्रतं पापप्रणाशनम् । तस्य श्रवणमात्रेण ब्रह्महत्यां व्यपोहति
पवित्रं परमं गुह्यं कीर्तयेद्यस्तु मानवः । सर्वकामानवाप्नोति व्रतस्यास्य फलं सदा
य इदं कुरुते शक्त्या काले मध्याह्न संज्ञके । लीलावत्या सह ऋषिं श्रीनृसिंह प्रसादतः
पूजयेत्परया भक्त्या मुक्तिं प्राप्नोति शाश्वतीम् । तस्मिन्क्षेत्रे तु यो गत्वा श्रीनृसिंहं प्रपूजयेत्
वांच्छितं लभते नित्यं श्रीनृसिंह प्रसादतः । श्रीनृसिंह महद्रूप कालकोटिदुरासद
भैरवेश हरार्तिघ्न बालरूप नमोस्तु ते । श्रीनृसिंहाय रूपाय बालाय बालरूपिणे
व्यापकाय सुनंदाय स्वात्मप्रकट रूपिणे । सर्वजीवात्मकायैव विश्वेशाय स्वरात्मने
मार्तंड मंडलस्थाय दयासिंधो नमोस्तु ते । चतुर्विंशस्वरूपाय कालरुद्राग्निरूपिणे
जगदेकस्वरूपाय नृसिंहाय नमोस्तु ते । भाले दधार यो देवो नृसिंहो वीरभद्र जित्
द्वादशादित्यबिंबानि सुतप्तानि प्रमाणतः । तत्र सिंधु महापुण्या नदी रम्या विशेषतः
तस्याः समीपे नगरं वर्त्ततेऽद्यापि सुंदरि । मौलिस्तानेति विख्यातं सर्वदा देवनिर्मितम्
वसतिर्वर्त्तते तत्र हारीतस्य महात्मनः । लीलावती तु तत्रैव तिष्ठते नात्र संशयः
प्रतिशब्दो भवेत्तत्र सिंधुनद्याः समीपतः । कलौ युगे तु संप्राप्ते म्लेच्छा वै पापचारिणः
निवसंति तु तत्रैव बहवो नात्र संशयः । नृसिंहजन्मनि यथा शब्दोऽभूदद्भुतः परः