पुरा कस्य द्विजस्यापि जातस्त्वं नाप्यधीतवान् । नाम्ना तु वसुदेवो हि वेश्यायामति लंपटः
तस्मिन्जन्मनि नैवं च चकार सुकृतं कियत् । भुक्त्वा मधु घृतं चैव वेश्यासंगमलालसः
मद्व्रतस्य प्रभावेन भक्तिर्जाता तवानघ । प्रह्लादोवाच। विस्तराद्वद देवेश कस्य पुत्रस्य किं व्रतम्
वेश्यायां वर्तमानेन कथंचिद्धि कृतं मया । ममोपरि कृपां कृत्वा सर्वं कथय सांप्रतम्
नृसिंह उवाच। सृष्ट्यर्थं तु पुरा ब्रह्मा चक्रे ह्येतदनुत्तमम् । मद्व्रतस्य प्रभावेन निर्मितं सचराचरम्
ईश्वरेण व्रतं चीर्णं वधार्थं त्रिपुरस्यच । व्रतस्यास्यप्रभावेन त्रिपुरस्तु निपातितः
अन्यैश्च बहुभिर्देवैरृषिभिश्च पुरातनैः । राजभिश्च महाप्राज्ञैर्विहितं व्रतमुत्तमम्
व्रतस्यास्य प्रभावेन सर्वे सिद्धिमवाप्नुयुः । मम ते वै प्रिया जाता दिवि भोगाननेकशः
भुक्त्वा मयि विलीनास्तु प्रह्लाद त्वं विशस्व माम् । कार्यार्थमवतारस्ते मच्छरीरत्पृथग्यतः
न तेषां पुनरावृत्तिर्महाकल्पशतैरपि । दरिद्रो लभते लक्ष्मीं धनदस्य च यादृशी
ततः कामी लभेत्कामं राज्यार्थी राज्यमुत्तमम् । आयुष्कामो लभेदायुर्यादृशं च शिवस्य हि
अवैधव्यकरं स्त्रीणां पुत्रदं भाग्यदं तथा । धनधान्यकरं चैव तथाशोकविनाशनम्
स्त्रियो वा पुरुषा वापि कुर्वंति व्रतमुत्तमम् । तेभ्यो ददाम्यहं सौख्यं भुक्ति मुक्ति फलं तथा
बहुनोक्तेन किं वत्स व्रतस्यास्य फलस्य हि । मद्व्रतस्य फलं वक्तुं नाहं शक्तो न शंकरः
प्रह्लाद उवाच। भगवंस्त्वत्प्रसादेन श्रुतं व्रतमनुत्तमम् । व्रतस्यास्य फलं श्रोतुं त्वयि मे भक्ति कारणम्
अधुना श्रोतुमिच्छामि व्रतस्यास्य विधिं परम् । कस्मिन्मासे भवेदेव कस्मिंश्चिद्वासरे प्रभो
एतद्विस्तरतो देव वक्तुमर्हसि सांप्रतम् । विधिना येन वै स्वामिन्समग्रफलभाग्भवेत्
नृसिंह उवाच। प्रह्लाद वत्स भद्रं ते शृणुष्वैकमना व्रतम् । वैशाखेसित पक्षे तु चतुर्दश्यां समाचरेत्
ममाविर्भावसंयुक्तं मम संतुष्टिकारणम् । शृणु पुत्र ममोत्पत्तिं भक्तानां सुखहेतवे
पश्चिमायां दिशायां च संजातं कारणांतरात् । मौलिस्तानमिदं क्षेत्रं पवित्रं पापनाशनम्
तस्मिन्क्षेत्रे तु विख्यातो ब्राह्मणो वेदपारगः । हारीत इति नाम्ना च ज्ञानध्यानपरायणः
तस्य स्त्री तु महापुण्या सतीरूपा सदा प्रभो । लीलावती तु नाम्ना च भर्तुर्वशपरा सदा
ताभ्यां तपो महत्तप्तं कालं बहुतरं सुत । एकविंशयुगाश्चैव यातास्तत्र न संशयः । तस्मिन्क्षेत्रे तु वै ताभ्यां प्रत्यक्षो वाभवत्तदा
नृसिंह उवाच। यं यं वांछयसे ब्रह्मंस्तं ददामि न संशयः । ताभ्यामुक्तं तदा तस्मै दीयते चेद्वरो मम
त्वादृशो मम पुत्रस्तु ह्यधुनैव भवत्विति । मयोक्तं तु तदा वत्स पुत्रोऽहं ते न संशयः
विश्वकर्मा ह्यहं साक्षात्परमात्मा परात्परः । उदरेऽहं न वत्स्यामि यतोऽहं वै सनातनः
हारीतेन तदा चोक्तं भवत्वेवं न संशयः । तदाप्रभृति वै क्षेत्रे स्थितोऽहं भक्तकारणात्
अत्रागत्य प्रकुर्वीत दर्शनं भक्तसत्तमः । तस्याहं सकलां बाधां नाशयामि निरंतरम्
एतस्मात्कारणाच्चैव व्रतं वै विधिपूर्वकम् । ये कुर्वंति नरश्रेष्ठा न तेषां विद्यते भयम्
बालरूपमयं ध्यात्वा ताभ्यां सह विशेषतः । पूजनं कुरुते रात्रौ स वै नारायणो भवेत्