तथा त्वां मम भर्ता च नाशयिष्यति दानव । मन्निमित्तउपायोऽयं दृष्टो देवेन वै पुरा
सत्येयं लौकिकी गाथा यां गायन्ति विदो जनाः। प्रत्यक्षं दृश्यते लोके न विन्दन्ति कुबुद्धयः
येन यत्र प्रभोक्तव्यं यस्माद्दुःखसुखादिकम्। स एव भुंजते तत्र तस्मादेव न संशयः
कर्मणोस्य फलं भुङ्क्ष्व स्वकीयस्य महीतले। यास्यसे निरयस्थानं परदाराभिमर्शनात्
सुतीक्ष्णं हि सुधारं तु सुखड्गं च विघट्टति। अङ्गुल्यग्रेण कोपाय तथा मां विद्धि साम्प्रतम्
सिंहस्य सम्मुखं गत्वा क्रुद्धस्य गर्जितस्य च। को लुनाति मुखात्केशान्साहसाकारसंयुतः।८४ सत्याचारां दमोपेतां नियतां तपसि स्थिताम्। निधनं चेच्छते यो वै स वै मां भोक्तुमिच्छति
समणिं कृष्णसर्पस्य जीवमानस्य साम्प्रतम् । गृहीतुमिच्छते सो हि यथा कालेन प्रेषितः
भवांस्तु प्रेषितो मूढ कालेन कालमोहितः । तदा ते ईदृशी जाता कुमतिः किं नपश्यसि
ऋते तु आयुपुत्रेण समालोकयते हि कः। अन्यो हि निधनं याति ममरूपावलोकनात्
एवमाभाषयित्वा तं गङ्गातीरं गता सती । सशोका दुःखसंविग्ना नियतानि यमान्विता
पूर्वमाचरितं घोरं पतिकामनया तपः। तव नाशार्थमिच्छंती चरिष्ये दारुणं पुनः
यदा त्वां निहतं दुष्टं नहुषेण महात्मना। निििििशितैर्वज्रसङ्काशैर्बाणैराशीविषोपमैः।९१ रणे निपतितं पाप मुक्तकेशं सलोहितम् । गतासुं च प्रपश्यामि तदा यास्याम्यहं पतिम्
एवं सुनियमं कृत्वा गंगातीरमनुत्तमम्। संस्थिता हुंडनाशाय निश्चला शिवनंदिनी
वह्नेर्यथादीप्तिमती शिखोज्ज्वला तेजोभियुक्ता प्रदहेत्सुलोकान्। क्रोधेन दीप्ता विबुधेशपुत्री गङ्गातटे दुश्चरमाचरत्तपः
"कुञ्जल उवाच- एवमुक्ता महाभाग शिवस्य तनया गता । गङ्गांभसि ततः स्नात्वा स्वपुरे काञ्चनाह्वये
तपश्चचार तन्वङ्गी हुण्डस्य वधहेतवे । अशोकसुन्दरी बाला सत्येन च समन्विता
हुण्डोपि दुःखितोभूतः शापदग्धेन चेतसा। चिंतयामास सन्तप्त अतीव वचनानलैः
समाहूय अमात्यं तं कम्पनाख्यमथाब्रवीत् । समाचष्ट स वृत्तान्तं तस्याः शापोद्भवं महत्
शप्तोस्म्यशोकसुंदर्या शिवस्यापि सुकन्यया। नहुषस्यापि मे भर्त्तुस्त्वं तु हस्तान्मरिष्यसि
नैव जातस्त्वसौ गर्भ आयोर्भार्या च गुर्विणी। यथा सत्याद्व्यलीकस्तु तस्याः शापस्तथा कुरु
कम्पन उवाच- अपहृत्य प्रियां तस्य आयोश्चापि समानय । अनेनापि प्रकारेण तव शत्रुर्न जायते
नो वा प्रपातयस्व त्वं गर्भं तस्याः प्रभीषणैः । अनेनापि प्रकारेण तव शत्रुर्न जायते
जन्मकालं प्रतीक्षस्व नहुषस्य दुरात्मनः । अपहृत्य समानीय जहि त्वं पापचेतनम्
एवं समंत्र्य तेनापि कंपनेन स दानवः । अभूत्स उद्यमोपेतो नहुषस्य प्रणाशने
'विष्णुरुवाच- एलपुत्रो महाभाग आयुर्नाम क्षितीश्वरः। सार्वभौमः स धर्मात्मा सत्यव्रतपरायणः
इन्द्रोपेन्द्रसमो राजा तपसा यशसा बलैः। दानयज्ञैः सुपुण्यैश्च सत्येन नियमेन च
एकच्छत्रेण वै राज्यं चक्रे भूपतिसत्तमः। पृथिव्यां सर्वधर्मज्ञः सोमवंशस्य भूषणम्
पुत्रं न विंदते राजा तेन दुःखी व्यजायत। चिंतयामास धर्मात्मा कथं मे जायते सुतः
इति चिन्तां समापेदे आयुश्च पृथिवीपतिः। पुत्रार्थं परमं यत्नमकरोत्सुसमाहितः
अत्रिपुत्रो महात्मा वै दत्तात्रेयो महामुनिः। क्रीडमानः स्त्रिया सार्द्धं मदिरारुणलोचनः