पितॄणां वल्लभं तीर्थं पुण्यं वै विमलेश्वरम् । पितृतीर्थं प्रयागं च सर्वतीर्थसमन्वितम् 6.135.
साभ्रमत्युदके देवि आयांति वचनान्मम । वटेश्वरश्च भगवान्माधवेन समन्वितः
दशाश्वमेधकं पुण्यं गंगाद्वारं तथैव च । मन्नियोगाच्च देवेशि साभ्रमत्यां वसंति हि
नदाथ ललितादेवी तीर्थं यत्सप्तधारकम् । तथा मित्रपदं नाम केदारं शंकरालयम्
गंगासागरमित्याहुः सर्वतीर्थमयं शुभम् । तीर्थं ब्रह्मसरस्तद्वच्छतद्रु सलिले ह्रदे
तीर्थं तु नैमिषं नाम आज्ञया मम सर्वदा । साभ्रमत्युदके देवि निवसंति न संशयः
श्वेता वल्कलिनी पुण्या ततः श्वेता हिरण्मयी । हस्तिमत्यथवार्त्तघ्नी नदी सागरगामिनी
पितॄणां वल्लभा ह्येताः श्राद्धकोटिफलप्रदः । तत्र श्राद्धानि देयानि पुत्रैः पितृहिताय वै
पाटलं वाडवाख्यं च नगरं तत्र सुंदरि । साभ्रमत्यां सदा एताः प्राप्ता नद्यो विशेषतः
तत्र स्नानं च दानं च ये कुर्वंति नरा भुवि । इहलोके सुखं भुक्त्वा यांति विष्णोः सनातनम्
जंबूद्वीपं महापुण्यं यत्र पुण्यं विवर्द्धते । तत्रार्याख्यं महापुण्यं सर्वकामफलप्रदम्
नीलकंठमिति ख्यातं तीर्थं नंदह्रदस्तथा । तथा रुद्रह्रदस्तीर्थं पुण्यं रुद्र महालयम्
मंदाकिनी महापुण्या तथाच्छोदा महानदी । साभ्रमत्यां वहंत्येते स्वात्मना दर्शनीकृते
धूम्रा मित्रपदं तद्वद्वैजनाथं दृषद्वरम् । क्षिप्रा नदी महाकालं तथा कालिंजरो गिरिः
गंगोद्भूतं हरोद्भेदं नर्मदाकारमेव च । गंगापिंडप्रदानेन समान्याहुर्मनीषिणः
एतानि ब्रह्मतीर्थानि साभ्रमत्युत्तरे तटे । गुप्तीकृतानि देवेशि देवैर्ब्रह्मपुरोगमैः
स्मरणादपि लोकानां पापघ्नानि महेश्वरि । किं पुनः श्राद्धदातॄणां मानवानां सुरेश्वरि
ॐकारं पितृतीर्थं च कावेरी कपिलोदकम् । संभेदश्चंडवेगायास्तथैवामरकंटकम्
कुरुक्षेत्राच्छतगुणमस्मिन्स्नानादिकं भवेत् । वार्तघ्नीसंगमे देवि गणेश्वरपुरःसरम्
साभ्रमत्यां पुरा नीतं गणैस्तीर्थकदंकबम् । एष तूद्देशतः प्रोक्तस्तीर्थानां संगमो मया
वागीशापि न शक्नोति तीर्थानां तत्वविस्तरम् । सत्यं तीर्थं दयातीर्थं तीर्थमिंद्रियविग्रहः
तस्यास्तीर्थे प्रयत्नेन स्नानं कुर्यान्न संशयः । प्रातःकालो मुहूर्तांस्त्रीन्संगवस्तावदेव तु
तदा स्नानादिकं तीर्थे देवानां प्रीतिदायकम् । मध्याह्नस्त्रिमुहूर्तः स्यादपराह्णस्ततः परम्
पितॄणां प्रीतिजननं स्नानपिंडादि तर्पणम् । सायाह्नस्त्रिमुहूर्तः स्याच्छ्राद्धं तत्र न कारयेत्
राक्षसी नाम सा वेला गर्हिता सर्वकर्मसु । अह्नो मुहूर्ता विख्याता दशपंच च सर्वदा
तत्राष्टमो मुहूर्तो यः स कालः कुतुपः स्मृतः । मध्याह्ने सर्वदा यस्मान्मंदी भवति भास्करः
तस्मादनंतफलदः पितॄणां पिंडदानतः । मध्याह्नः खङ्गपात्रं च तथा नेपालकंबलः
रूप्यं दर्भास्तथा गावो दौहित्रं कुतपास्तिलाः । पापं कुत्सितमित्याहुस्तस्य संतापकारकाः
अष्टावेते यतस्तस्मात्कुतपा इति विश्रुताः । ऊर्द्ध्वं मुहूर्तात्कुतुपात्यन्मुहूर्त चतुष्टयम्
महूर्तपंचकं चैतच्छ्राद्धकाले समिष्यते । विष्णोर्देहात्समुद्भूताः कुशाः कृष्णतिलाः स्मृताः