धर्मनिष्ठा तपोनिष्ठा मातस्त्वं भव सर्वदा । मास्तु लोभः शरीरे ते आपन्नार्ति सदा हर
इत्युक्त्वा तु प्रणम्याथ सतां कांचनमालिनीम् । जगाम राक्षसः स्वर्गं गंधर्वैर्बहुभिः स्तुतः
देवकन्यास्तदागत्य ववर्षुः पुष्पवृष्टिभिः । तस्याः कांचनमालिन्या मूर्ध्नि हर्षसमाकुलाः
तामालिंग्य ततः प्रोचुः कन्यकास्तु प्रियं वचः । कृतं भद्रे त्वया चित्रं राक्षसस्य विमोक्षणम्
दुष्टस्यास्य भयात्कश्चिद्विशत्यस्मिन्न कानने । अधुना निर्भया ह्यत्र विचरामो यथासुखम्
श्रुत्वा तद्वचनं राजंस्तासां कांचनमालिनी । हृष्टा तेनैव दानेन कृतकृत्या तदा सती
तं राक्षसं कांचनमालिनीवरा गन्धर्वकन्या परिमोच्य सत्वरम् । क्रीडंत्यमूभिः प्रययौ हरालयं प्रीत्या सपूर्णा च परोपकारया
संवादमेनं वरकन्यकेरितं भक्त्या परं यः शृणुयाच्च मानवः । न बाध्यते जातु सदा स राक्षसैर्धर्मे मतिस्तस्य भृशं हि जायते
पार्वत्युवाच। द्वीपेऽस्मिन्यानि तीर्थानि तानि मे वद सुव्रत । द्वीपानां द्वीपराजोऽयं सर्वदा भुवि निर्मितः । संख्यया त्वं वद स्वामिन्कृपां कृत्वा ममोपरि
महादेव उवाच। सर्वगः सर्वभूतेषु द्रष्टव्यः सर्वतो भुवि । सप्तलोकेषु यत्किंचिद्दृश्यते सचराचरम्
तत्वं तेन विना देवि न दृष्टं न श्रुतं मया । अतो विष्णुर्महादेवः केशवः क्लेशनाशनः । तीर्थरूपेण वर्तेत द्वीपे ह्यस्मिन्सुरेश्वरि
तानि तीर्थानि वक्ष्यामि सांप्रतं नात्र संशयः । प्रथमं पुष्करं क्षेत्रं तीर्थानां प्रवरं शुभम् । वाराणसी द्वितीयं तु क्षेत्रं मुक्तिप्रदायकम्
तृतीयं नैमिषं क्षेत्रमृषीणां पावनं स्मृतम् । प्रयागं वै चतुर्थं तु तीर्थानामुत्तमं स्मृतम्
कार्मुकं पंचमं प्रोक्तं उत्पन्नं गंधमादने । एकादशं कान्यकुब्जं यत्र तिष्ठति वामनः
सप्तमं विश्वकायं तु अवरे पर्वते शुभे । अष्टमं गौतमाख्यं च मंदरे निर्मितं पुरा
मदोत्कटं तु नवमं दशमं रथचैत्रकम् । एकादशं कान्यकुब्जं यत्र तिष्ठति वामनः
द्वादशं मलयं चैव कुब्जाम्रकमतः परम् । विश्वेश्वरं गिरिकर्णं केदारं गतिदायकम्
बाह्यं हिमवतः पृष्ठे गोकर्णे गोपकं तथा । स्थानेश्वरं हिमाद्रौ च बिल्वके बिल्वपत्रिकम्
श्रीशैले माधवं तीर्थं भद्रं भद्रेश्वरे तथा । वाराहे विजयं प्रोक्तं वैष्णवं वैष्णवे गिरौ
रौद्रं तु रुद्रकोटे तु पैत्र्यं कालिजरे गिरौ । कंपिले कापिलं तीर्थं मुकुटे कर्कोटकं तथा
शालग्रामोद्भवं तीर्थं गल्लिकायां सुरेश्वरि । नर्मदायां शिवाख्यं तु मायायां विश्वरूपकम्
उत्पलाक्षं सहस्राक्षं जातं वै रैवते गिरौ । गंगायां पितृतीर्थं च विष्णुपादोद्भवं तथा
विपाशायां विपापा च पाटले पुंड्रवर्द्धनम् । नारायणं सुपार्श्वे तु त्रिकूटे विष्णुमंदिरम्
विपुले विपुलं नाम कल्याणं मलयाचले । कौरवं कोटितीर्थे च सुगंधं गंधमादने
कुब्जाम्रके त्रिसंध्यं तु गंगांद्वारे हरिप्रियम् । शैलं विंध्यप्रदेशे तु बदर्यां सारस्वतं स्मृतम्
कालिद्यां कालरूपं च सह्ये वै सायकं स्मृतम् । चांद्रं चंद्रप्रदेशे तु रमणं तीर्थनायकम्
यमुनायां मृगाख्यं तु करवीरे कुरूद्भवम् । विनायके पर्वते वै उमाख्यं तीर्थमेव च
आरोग्यं भास्करे देशे महाकाले महेश्वरम् । तीर्थं अभयदं नामामृताख्यं विंध्यकंधरे
मंडपे विश्वरूपं च स्वाहाख्यं ईश्वरे पुरे । वैगलेयं प्रचंडायां चांडिकंमरकंटके
सोमेश्वरं तथा तीर्थे प्रभासे पुष्करं तथा । देवमात्रं सरस्वत्यां पारावततटे स्थितम्