इति मंत्रं समुच्चार्य स्नायान्मौनी समाहितः । वासुदेवं हरिं कृष्णं माधवं च स्मरेत्पुनः
गृहेऽपि सजलं कुंभं वायुना निशिपीडितम् । तत्स्नानं तीर्थसदृशं सर्वकामफलप्रदम्
तत्र व्रतेन दातव्यं सान्नं चोपस्करान्वितम् । तत्स्नानस्य प्रभावेण नरो न निरयं व्रजेत्
तप्तेन वारिणा स्नानं यद्गृहे क्रियते नरैः । षडब्दफलदं तद्धि मकरस्थे दिवाकरे
बहिः स्नानं तु वाप्यादौ द्वादशाब्दफलं स्मृतम् । तडागे द्विगुणं राजन्नद्यां चैव चतुर्गुणम्
शतधा देवखातेषु शतधा तु महानदे । शतं चतुर्गुणं राजन्महानद्याश्च संगमे
सहस्रगुणितं सर्वं तत्फलं मकरे रवौ । गंगायां स्नानमात्रेण लभते मानवो नृप
गंगायां येऽवगाहंति माघमासे नृपोत्तम । चतुर्युगसहस्रं तु न पतंति सुरालयात्
दिनेदिने सहस्रं तु सुवर्णानां विशांपते । तेन दत्तं तु गंगायां यो माघे स्नाति मानवः
शतेन गुणितं माघे सहस्रं राजसत्तम । निर्दिष्टमृषिभिः स्नानं गंगायामुनसंगमे
पापौघभूरिभारस्य दाहार्थे च प्रजापतिः । प्रयागं विदधे भूप प्रजानां च हिते स्थितः
शृणु स्थानमिदं सम्यक्सितासित जलं किल । पापरूप पशूनां च ब्रह्मणा विहितं पुरा
सितासितजले मज्जेदपि पापशतान्वितः । मकरस्थे रवौ माघे नैव गर्भेषु मज्जति
सूनारतोऽपि यो मर्त्यः प्रयागे स्नानमाचरेत् । माघेमासि नरव्याघ्र स याति परमंपदम्
सितासिता तु या धारा सरस्वत्याविगर्भिता । तन्मार्गं विष्णुलोकस्य सृष्टिकर्ता ससर्ज वै
दुस्तरा वैष्णवी माया देवैरपि सुदुर्जया । प्रयागे दह्यते सा तु माघे मासि नराधिप
तेजोमयेषु लोकेषु भुक्त्वा भोगाननेकशः । पश्चाच्चक्रिणि लीयंते प्रयागे माघ मज्जनात्
उपस्पृशति यो माघे मकरार्के सितासिते । न तत्पुण्यं च संख्यातुं चित्रगुप्तोऽपि वेत्यलम्
सन्निमज्जति यो माघे मकरस्थ सितासिते । तस्य पुण्यस्य माहात्म्यं वक्तुं ब्रह्मापि न क्षमः
संवत्सरशतं साग्रं निराहारस्य यत्फलम् । प्रयागे माघमासे तु त्र्यहस्नानस्य तत्फलम्
स्वर्णभारसहस्रेण कुरुक्षेत्ररविग्रहे । यत्फलं लभते माघे वेण्याः स्नानाद्दिने दिने
राजसूयसहस्रस्य राजन्नविकलं फलम् । सितासिते तु माघे च स्नानानां भवति ध्रुवम्
पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुर्यः सप्त च याः पुनः । वेण्यां स्नातुं समायांति माघेमासि नृपोत्तम
सर्वतीर्थानि कृष्णानि पापिनां संगदोषतः । भवंति शुक्लवर्णानि प्रयागे माघमज्जनात्
आकल्पसंचितं पापं जन्मभिर्यन्नरैर्नृप । तद्भवेद्भस्मसान्माघे स्नातानां च सितासिते
वाङ्मनःकायजं पापं नरस्य विलयं व्रजेत् । प्रयागे माघमासे तु त्र्यहस्नातस्य निश्चितम्
प्रयागे माघमासे यस्त्र्यहं स्नाति च मानवः । पापं त्यक्त्वा दिवं याति जीर्णां त्वचमिवोरगः
कुरुक्षेत्रसमा गंगा यत्रकुत्रावगाहिता । तस्माद्दशगुणा पुण्या यत्र विंध्येन संगता
तस्माच्छतगुणा गंगा काश्यामुत्तरवाहिनी । काश्याः शतगुणाः प्रोक्ता गंगायामुनसंगमे
सा सहस्रगुणा तासां भवेत्पश्चिमवाहिनी । या राजन्दर्शनादेव ब्रह्महत्यापहारिणी