लोकैश्चापि गृहस्यांते सपर्यां शुक्लतंडुलैः । संस्थाप्य बलिराजानं फलैः पुष्पैश्च पूजयेत्
बलिमुद्दिश्य वै तत्र कार्यं सर्वं च पावके । यानि यान्यक्षयान्याहु ऋषयस्तत्वदर्शिनः
यदत्र दीयते दानं स्वल्पं वा यदि वा बहु । तदक्षयं भवेत्सर्वं विष्णोः प्रीतिकरं शुभम्
रात्रौ ये न करिष्यंति तव पूजां बलेर्नराः । तेषामश्रोत्रियं धर्मं सर्वं त्वामुपतिष्ठतु
विष्णुना च स्वयं वत्स तुष्टेन बलये पुनः । उपकारकरं दत्तमसुराणां महोत्सवम्
तदा प्रभृति सेनाने प्रवृत्ता कौमुदी सदा । सर्वोपद्रवविद्रावा सर्वविघ्नविनाशिनी
लोकशोकहरा काम्या धनपुष्टिसुखावहा । कुशब्देन मही ज्ञेया मुद हर्षे ततो द्वयम्
धातुत्वे निगमैश्चैव तेनैषा कौमुदी स्मृता । कौमोदं ते जना यस्मान्नानाभावैः परस्परम्
हृष्टतुष्टाः सुखापन्नास्तेनैषा कौमुदी स्मृता । कुमुदानि बलेर्यस्यां दीयंते तेन षण्मुख
अघार्थं पार्थिवैः पुत्र तेनैषा कौमुदी स्मृता । एकमेवमहोरात्रं वर्षेवर्षे च कार्तिके
दत्तं दानवराजस्य आदर्शमिव भूतल । यः करोति नृपो राज्ये तस्य व्याधिभयं कुतः
सुभिक्षं क्षेममारोग्यं तस्य संपदनुत्तमा । नीरुजश्च जनाः सर्वे सर्वोपद्रववर्जिताः
कौमुदी क्रियते तस्माद्भावं कर्तुं महीतले । यो यादृशेन भावेन तिष्ठत्यस्यां च षण्मुख
हर्षदुःखादिभावेन तस्य वर्षं प्रयाति हि । रुदिते रोदते वर्षं हृष्टे वर्षं प्रहर्षितम्
भुक्ते भोक्ता भवेद्वर्षं स्वस्थे स्वस्थं भविष्यति । तस्मात्प्रहृष्टैः कर्त्तव्या कौमुदी च शुभैर्नरैः
वैष्णवी दानवी चेयं तिथिः प्रोक्ता च कार्तिके
दीपोत्सवंजनित सर्वजनप्रसादं कुर्वंति ये शुभतया बलिराजपूजाम् । दानोपभोगसुखबुद्धिमतां कुलानां हर्षं प्रयाति सकलं प्रभुदं च वर्षम्
स्कंदैतास्तिथयो नूनं द्वितीयाद्याश्च विश्रुताः । मासैश्चतुर्भिश्च ततःप्रावृट्काले शुभावहाः
प्रथमा श्रावणे मासि तथा भाद्रपदे परा । तृतीयाश्वयुजेमासि चतुर्थी कार्तिके भवेत्
कलुषा श्रावणे मासि तथा भाद्रपदेमला । आश्विने प्रेतसंचारा कार्तिके याम्यकामता
गुह उवाच। कस्मात्सा कलुषा प्रोक्ता कस्मात्सा निर्मला मता । कस्मात्सा प्रेतसंचारा कस्माद्याम्या प्रकीर्तिता
सूत उवाच। इति स्कंदवचः श्रुत्वा भगवान्भूतभावनः । उवाच वचनं श्लक्ष्णं प्रहसन्वृषभध्वजः
महेश उवाच। पुरा वृत्रवधे वृत्ते प्राप्ते राज्ये पुरंदरे । ब्रह्महत्यापनोदार्थमश्वमेधः प्रवर्तितः
क्रोधादिंद्रेण वज्रेण ब्रह्महत्या निषूदिता । षड्विधा सा क्षितौ क्षिप्ता वृक्षतोयमहीतले
नार्यां भ्रूणहणिवह्नौ संविभज्य यथाक्रमम् । तत्पापश्रवणात्पूर्वं द्वितीयाया दिनेन च
नारीवृक्षनदीभूमिवह्निभ्रूणहनस्तथा । कलुषीभवनं जातो ह्यतोर्थं कलुषा स्मृता
मधुकैटभयो रक्ते पुरा मग्नानु मेदिनी । अष्टांगुला पवित्रा सा नारीणां तु रजोमलम्
नद्यः प्रावृण्मला सर्वा वह्निरूर्ध्वं मषीमलः । निर्यासमलिना वृक्षाः संगाद्भ्रूणहनो मलाः
कलुषानि चरंत्यस्यां तेनैषा कलुषा मता । देवर्षिपितृधर्माणां निंदका नास्तिकाः शठाः
तेषां सा वाङ्मलात्पूता द्वितीया तेन निर्मला । अनध्यायेषु शास्त्राणि पाठयंति पठंति च