कृते जाताः सुरा भूमौ न दैत्याश्चान्यजातयः। त्रेतायामेकपादं च द्विपदं द्वापरे युगे
संध्यायां च कलेरेव सर्वपादं च संकुलम्। देवादीनां भवेज्जातं भारतं यत्प्रवर्तितम्
ये ते दुर्योधनस्यैव योधाः सैन्यादयस्तथा। ते च दैत्यादयः सर्वे ये च कर्णादयो भुवि
गांगेयो वसुमुख्यश्च द्रोणो देवमुनिः प्रभुः। अश्वत्थामा हरः साक्षाद्धरिर्नंदकुलोद्भवः
पंचेंद्राः पांडवा जाता विदुरो धर्म एव च। गांधारी द्रौपदी कुंती चैता देव्यो धरातले
देवदैत्याः कलेर्मध्ये दैत्याश्शेषे च मानवाः। उत्पत्स्यंते सदा प्रेताः क्रव्यादाः पशुपक्षिणः
तेषां च कुलटा दासी नित्यकष्टा यवीयसी। नित्यं द्वंद्वेषु संप्रीत्या तेषामाचारभाषिणी
किल्बिषेषु च सर्वेषु कलहेऽन्यायकर्मणि। रता दैत्यादयो ये ते सर्वे निरयगामिनः
वैशंपायन उवाच-। दैत्यादीनां मृषाभावात्सुरत्वं न सुरालयम्। कथं भोग्यं कथं सौख्यमारोग्यं बलसंचयम्
राज्यमायुस्तथा कीर्तिरभीष्टं दयितं बलम्। नीतिविद्यादिकं भाव्यं जन्मवृद्धं सनातनम्
दानाध्ययनकर्माणि यज्ञादि च कथं प्रभो। एतदाप्ताय शिष्याय मह्यं भो वक्तुमर्हसि
व्यास उवाच-। दैत्यानां साहसादेव तपो भवति निश्चितम्। व्रतं यज्ञादिकं चैव संप्रीतिः स्वजनस्य च
यो दांतो विगुणैर्मुक्तो नीतिशास्रार्थतत्त्वगः। एतैश्च विविधैः पूतः स भवेत्सुरलक्षणः
पुराणागमकर्माणि नाकेष्वत्र च वै द्विज। स्वयमाचरते पुण्यं स धरोद्धरणक्षमः
विशेषाद्वैष्णवं दृष्ट्वा प्रीयते पूजयेच्च यः। विमुक्तस्सर्वपापेभ्यस्स धरोद्धरणक्षमः
षट्कर्मनिरतो विप्रस्सर्वयज्ञरतस्सदा। धर्माख्यानप्रियो नित्यं स धरोद्धरणक्षमः
विश्वासघातिनो ये च कृतघ्ना व्रतलोपिनः। द्विजदेवेषु विद्विष्टाः शातयंति धरां नराः
ये च मद्यरताः पापा द्यूतकर्मरतास्तथा। पाषंडपतितालापाः शातयंति धरां नराः
सुकर्मरहिता ये च नित्योद्वेगाश्च निर्भयाः। स्मृतिशास्त्रार्थकोद्विग्नाश्शातयंति धरां नराः
निजवृत्तिं परित्यज्य कुर्वंति चाधमां च ये। गुरुनिंदारता द्वेषाच्छातयंति धरां नराः
दातारं ये रोधयंति पातके प्रेरयंति च। दीनानाथान्पीडयंति शातयंति धरां नराः
एते चान्ये च बहवः पापकर्मकृतो नराः। पुरुषान्पातयित्वा तु शातयंति धरां नराः
य इदं शृणुयाद्रम्यं गुह्याद्गुह्यं परं हितम्। न तस्य दुर्गतिर्दुःखं दौर्भाग्यं दीनता भुवि
न दैत्यादौ भवेज्जन्म स्वर्लोके शाश्वतं सुखम्। नाकाले मरणं तस्य न च पापैः प्रलिप्यते
इह सर्वजनाध्यक्षस्त्रिदिवे त्रिदिवेश्वरः। कल्पंकल्पं दिवं भुक्त्वा मोक्षमार्गं व्रजत्यसौ
वैशंपायन उवाच- प्रभवत्ययमाकाशे नित्यं द्विजवर प्रभो। कोऽयं को वा प्रभावोस्य कुत्र जातो घृणीश्वरः
किं करोति हि कार्यं वै यतो रश्मिमयो भृशम्। देवैर्मुनिवरैस्सिद्धैश्चारणैर्दैत्यराक्षसैः
निखिलैर्मानुषैः पूज्यः सदैव ब्राह्मणादिभिः। व्यास उवाच-। परमं ब्रह्मणस्तेजो ब्रह्मदेहाद्विनिस्सृतम्
साक्षाद्ब्रह्ममयं विद्धि धर्मकामार्थमोक्षदम्। मयूखैर्निर्मलैः कूटमतिचंडं सुदुःसहम्
दृष्ट्वा प्रदुद्रुवुर्लोकाः करैश्चंडैः प्रपीडिताः। ततश्च सागराः सर्वे वरनद्यो नदादयः