स्थित्वाऽपश्यत्पुरी तावत्स्थिरा तिष्ठति पूर्ववत्। सा चाह तं पतिं साध्वी पुरी चेयं न नश्यति
विमृश्यतामुवाचेदं विप्रवर्यस्सुविस्मितः। किं नु तिष्ठति तत्रैव द्रव्यमस्मद्गृहाद्बहिः
विचार्य सा धवं प्राह मया भ्रांत्या उपानहौ। नानीते तिष्ठतस्तत्र धारयिष्यामि किं नु वै
एवमुक्त्वा पतिं साध्वी गृहीत्वा ते उपागता। पत्युरभ्याशतो दृष्टं पुरं निर्व्यथनं गतम्
ततो विप्रादयो वर्णाः कच्चराः पुरवासिनः। तिष्ठंति नरके घोरे दुःखिताश्चापुनर्भवे
कृच्छाद्यमपुरं यांति नास्ति तेषां च निष्कृतिः। पूतिगंधं ततो मेध्यं वर्जनीयं प्रकीर्तितम्
पूर्ववद्भक्षणे प्रीतो ह्यद्यपापं करोति च। स्तेयशीलो निशाचारी बुधैर्ज्ञेयस्स वंचकः
अबुधः सर्वकार्येषु अज्ञातः सर्वकर्मसु। समयाचारहीनस्तु पशुरेव स बालिशः
एवमुष्ट्रादयस्संति भक्षादि नकुलादयः। हिंस्रो ज्ञातिजनोद्वेगरिते युद्धे च कातरः
विघसादिप्रियो नित्यं नरः श्वा कीर्तितो बुधैः। चौर्यकर्मरतो नित्यं बहुमित्रप्रवंचकः
मिथुने कलहो नित्यं मर्त्यस्तु परिकीर्तितः। प्रकृत्या चपलो नित्यं सदा भोजनचंचलः
प्लवगः काननप्रीतो नरः शाखामृगो भुवि। सूचको भाषया बुध्या स्वजनेऽन्यजनेषु च
उद्वेगजनकत्वाच्च स पुमानुरगः स्मृतः। बलवान्क्रांतशीलश्च सततं चानपत्रपः१०० 1.76.
पूतिमांसप्रियो भोगी नृसिंहस्समुदाहृतः। तत्स्वनादेव सीदंति भीता अन्ये वृकादयः
द्विरदादि नरा ये च ज्ञायंते दूरदर्शिनः। एवमादि क्रमेणैव विजानीयान्नरेषु च
सुराणां लक्षणं ब्रूमो नररूपं व्यवस्थितम्। द्विजदेवातिथीनां च गुरुसाधुतपस्विनाम्
पूजातपोरतोनित्यं धर्मशास्त्रेषु नीतिषु। क्षमाशीलो जितक्रोधः सत्यवादी जितेंद्रिंयः
दयालुर्दयितो लोके रूपवान्मधुरस्वरः। वागीशः सर्वकार्येषु गुणी दक्षो महाबलः
साक्षरश्चापि विद्वांश्च गीतनृत्यार्थतत्त्ववित्। आत्मविद्यादिकार्येषु सर्वतंत्रीस्वरेषु च
हविष्येषु च सर्वेषु गव्येषु च निरामिषे। सद्योगास्वादद्रव्ये च प्रत्यग्रे चातिशोभने
गंधमाल्येषु वस्त्रेषु शास्त्रेष्वाभरणेषु च। संप्रीतश्चातिथौ दाने पार्वणादिषु कर्मसु
स्नानदानादिभिः कार्ये व्रतैर्यज्ञैः सुरार्चनैः। कालो गच्छति पाठैश्च न क्लीबं वासरं भवेत्
अयमेव मनुष्याणां सदाचारो निरंतरम्। देववन्मानवाचारो गीयते मुनिसत्तमैः
किंतु सत्त्वाधिको देवो मनुष्यो भीत एव च। गंभीरः सर्वदा देवः सदैव मानवो मृदुः
द्वयोस्तुत्या च संप्रीतिर्न दैत्यादौ भवेत्किल। प्रीतिभावं परं सौख्यं सौहृदं सुकृतं शुभम्
दैवमानुषयोरेव दैत्यराक्षसयोस्तथा। प्रेतादीनां च प्रेतेषु पशौ प्रीतिः पशोरपि
काकादयः स्वजातौ च तथान्ये च स्वजातिषु। प्रीता भवंति चाप्रीता विद्या तेषां च लक्षणम्
एवं पुण्यविशेषेण सविशेषा सुजातिषु। प्रियाप्रियं विजानीयात्पुण्यापुण्यं गुणागुणम्
दंपत्योर्न सुखं किंचिज्जातिभेदान्नृणां भुवि। स्वजातिषु भवेत्प्रीतिर्मुक्तो वा निरयेपि वा
अतिपुण्याल्लभेदायुः शोभनाः पुण्यकारिणः। पापात्मानो लभंतेऽन्तं ये च दैत्यादयो नराः