प्रवृत्तस्सर्वगृह्येषु भक्ष्याभक्ष्यसजीवनः। भूम्यां पश्वादियोनीनां कुलेषु प्राप्तसंभवाः
शुनो विगृह्य हस्तेन म्लेच्छानां भक्षणप्रियाः। विशेषात्सूकराणां च तथा च रणयोधिनां
पोषणे भक्षणे प्रीताः पूतिगर्ह्येष्वसाधुषु। पर्वतेकरणाद्वह्नेः काष्ठसंचयसंग्रहे
विज्ञेयास्ते सदा म्लेच्छाः क्षत्रियाणां भयाकुलाः। लोकानां नष्टधर्मे च सदा शौचविवर्जिते
कुलीनानां तदा म्लेच्छा भविष्यंति च दस्यवः। तेषां संसर्गतोन्ये च संबंधादन्नभोजनात्
मैथुनात्तस्य योषासु तद्भावं तु व्रजंति ते। तस्मिन्काले जनास्सर्वे दुःखरोगप्रतापिताः
दुर्भिक्षान्न परामूढाः सदा राजप्रपीडिताः। तत्रासत्येरता मर्त्याः सर्वशौचविवर्जिताः
न श्रूयंते जनैरेव पुराणागमसंहिताः। मद्यमांसप्रियाः पापास्सर्वभक्षास्सुदारुणाः
दारुणाचारनिरता नित्यं छलपरायणाः। न पुष्णंति सुतास्तातं प्रसुवं च गुरूनपि
न शुश्रूषंति वै भृत्याः स्वामिनं गुणशालिनम्। भर्तारं न स्त्रियः काश्चिच्छ्वशुरौ च स्वमातरः
नित्यकष्टा नरास्तत्र कलहश्च गृहे गृहे। नृपा म्लेच्छाः सुरापाश्च तथा मंत्रिपुरोहिताः
मनुष्यैश्च बलिस्तेषां मत्स्यैर्मांसैर्निरामिषः। पाषंडायासयोगेभ्यः प्रधाना गुणवार्तयोः
धनिकैः कोकिलैर्मंदैर्व्याप्तं तैस्तु महीतलम्। ततोन्योन्यं प्रिया मूढा वने वा नगरेषु च५० 1.76.
भक्ष्याभक्ष्यं समश्नंति मत्स्यमांसादिकं नराः। वने द्विजातयश्चान्ये भुंजते चानुपापकम्
भक्तिमंतं पशुं चान्यत्सर्वे यांत्यपुनर्भवम्। पातयंति पितॄन्पापाः सर्वे ते पूर्वदेवकाः
पिशाचा राक्षसा ये च मुर्त्यका गुह्यका ध्रुवम्। एते चाविनयप्रीता न देवा न च मानुषाः
संजय उवाच-। कथं च मर्त्यभावेषु लक्षंजानंतितात्त्विकाः। एतं मे संशयं नाथ दूरीकुरु ततस्ततः
व्यास उवाच-। कृतपापानुरूपास्तु द्विजातिष्वन्यजातिषु। असुरा राक्षसाः प्रेताः स्वभावं न त्यजंति ते
जाता ये चासुरा मर्त्ये सदाते कलहोत्सुकाः। कुहकाः कच्चराः क्रूराः विज्ञेया राक्षसाभुवि
जनोद्विग्नादिकं दानं तथा देवार्चनं भुवि। उग्रभावाद्धनं लब्ध्वा राज्यं भुञ्जंति शाश्वतम्
जयं शौर्यादिकं पुण्यं पुनःपापक्षयं व्रजेत्। एवमुर्व्यां तथा नाके नागलोके यमालये
उग्रेण तपसा कश्चित्सुरत्वं लभते दिवि। वासुदेवं समाराध्य प्रह्लादः सुरपूजितः
हरं तथान्धको दैत्यः स्तुत्वा तत्सभ्यकोऽभवत्। तस्यैव गणमुख्यत्वं लेभे भृंगी महाबलः
एते चान्ये च बहवो बलिरिंद्रो भविष्यति। गच्छंति सद्गतिं तात इहामुत्र च सर्वदा
केचिद्दैत्यकुले जाताः पृथिव्यां सुरसत्तमाः। भावयंति पितॄन्सर्वान्शतशोथ सहस्रशः
एकेनापि सुपुत्रेण कुलत्राणं च धीमता। एकोपि वैष्णवः पुत्रः कुलकोटिं समुद्धरेत्
जितेंद्रियोपि धर्मात्मा द्विजदेवार्चने रतः। क्षये धर्मे कलौ शेषे पुरे जनपदेषु च
एको रक्षति धर्मात्मा पुरे ग्रामं जनं कुलम्। विज्ञातृमेदुरं चासीद्ब्राह्मणानां पुरं महत्
तत्र सर्वे द्विजाः शश्वत्संध्योपासनतत्पराः। वेदपाठरता धीरा देवातिथिद्विजार्चकाः
यज्ञव्रताग्निकर्माणः षट्कर्मपरिनिश्चयाः। अतिकृच्छ्रे च तेषां वै न पापे वर्तते मनः