एतस्मिन्नंतरे राज्ञा प्रेरितः कविसत्तमः। औषधादिप्रयोगेण गजः संज्ञामबोधयत्
अकारयच्छतगुण प्राणं च जयमादिशत्। प्राग्जलं मंत्रितं दत्वा रुरोधास्याङ्गकव्रणान्
स गजो दशनैरेव स्फोटयामास वै गिरिम्। एवं शतसहस्राणि सैन्यानि सैन्यपालकान्
पातयामास समितौ गजः परमदुर्जयः। स दैत्यस्तस्य पृष्ठस्थः शरैः कालानलप्रभैः
हत्वा त्वपातयच्चोर्व्यां मुख्यमुख्यान्सुराधिपान्। शरैस्तस्य तदा देवा यमदंडसमप्रभैः
निपतंति महावीर्या रुधिरौघपरिप्लुताः। यस्मिन्यस्मिंश्च मार्गे तु स दैत्यः सगजो गतः
तत्र तत्र चकाराशु भीषणं संचितं शरैः। गजेन पातिताः केचिद्गजारोहेण चापरे
वेगेन भ्रमणेनैव सुराः केचित्प्रतापिताः। एवं सुरगणाध्यक्षाः शस्त्रास्त्रैर्विविधैश्च तम्
सगजं युद्धनिर्भीता निजघ्नुर्बहुभिः शरैः। तथापि तद्गजं योद्धुं न शक्तास्ते महाबलाः
क्षिप्रं तांस्तु गजो दंतैस्त्रैपुरोऽपातयच्छरैः। न गता ये धरण्यां च देवा जर्जरविग्रहाः
शरण्यं गणपं जग्मुर्भीतास्ते वेदनातुराः। देवानां कदनं दृष्ट्वा गणाधीशः प्रतापवान्
स गजं ताडयामास वज्रानलसमैः शरैः। स गजो वेगसंरुद्धः शरेण च समुत्थितः
अथोतौ द्वौ शरैरेव बिभिदाते परस्परम्। उभौ तौ नर्दमानौ च अन्योन्यं जयमैच्छताम्
शोणितैर्लिप्तसर्वांगौ वीरमुख्यौ सुरासुरौ। अथाखुं स गजो मत्तो बिभेद दशनैः स्वकैः
आखुनाभिद्रुतो नागो घोरयुद्धं तयोः परम्। अधोर्ध्वं संविभागे च चतुर्भिर्युद्धमद्भुतम्
सशब्दं तुमुलं युद्धं सर्वलोकभयंकरम्। दशनैर्दशनैरेव शरैरेव शरोत्तमैः
तद्घोरमभवद्युद्धं देवदानवसंगरे। आखुको भेदयांचक्रे महानांगं महाबलम्
पर्शुना पृष्ठवंशाग्रे स्थित्वा तेनाहनत्पुनः। दैत्यस्य दशनद्वारे हृदिस्कंधेथ लाघवात्
सगजः स पपातोर्व्यां गतासुर्लोहितं वमन्। शशंसुर्मुनयो देवास्साधुसाध्विति चाब्रुवत्
अत्रान्येस्त्रैरमोघैश्च दैत्यानाजघ्नुराहवे। यावत्तु सेनयोर्नैव जययुद्धं समापयेत्
इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे त्रैपुरिविमर्दोनाम चतुस्सप्ततितमोऽध्यायः
व्यास उवाच-। श्रुत्वा महेश्वराद्वाक्यं देवाः शक्रपुरोगमाः। दुद्रुवुर्दैत्यसंघांस्तान्सर्वे सर्वान्समंततः
आजगाम महाबाहुः कुंभो नाम महासुरः। नैर्ऋतो यक्षराजानं गदया चाहनद्भृशम्
गुह्यकेशो गदापातैर्जघान भृशमुत्तमम्। ततोन्योन्यं गदायुद्धमभवद्भीषणं तयोः
चक्रबंधं महाबंधं पुरोवध्यनिबंधनम्। प्राचुरं भीषणं यानं स्फोटतैलाभिवास्तिकम्
तेन कृत्वा महायुद्धमवसाने धनेश्वरः। पातयामास तं स्फोटं तस्य कुंभस्य चोरसि
भग्नदंष्ट्रस्ततः कुंभो निपपात महीतले। स्यंदनस्थो महावीर्यो जंभो हरिहयं तदा
जघानशरसंघैश्च तथैवैरावणं भृशम्। वासवो भिदुरेणैव संबिभेदासुरोत्तमम्
स पपात धरापृष्ठे गतासुर्लोहितोक्षितः। तथारण्यं सुघोरं च अघोरं घोरमेव च
चतुरो गणमुख्यांश्च शक्त्या बिभेद संयुगे। सेनान्यश्चैव प्रत्येकं पातयामास लाघवात्