तस्य देहात्ततश्चैव बहु सुस्राव शोणितं। यथा च माधवे मासि पुरुपुष्पश्शमी तरुः
स्यंदनाधश्चराश्वाश्च शिश्यिरे भूमिलग्नकाः। अथ क्रुद्धो महादैत्यः शूलं भीमं च दारुणं
धृत्वा तं प्रतिचिक्षेप कालमृत्युसमप्रभं। पार्वतीनंदनेनापि शूलं पाशुपतेन ह
क्षिप्तं तेन कृतं दग्धं मुहूर्तेन रणाजिरे। पुनः शक्तिं मुमोचाथ ब्रह्मदत्तान्तु दानवः
शूलं प्रतिजघानाथ शतकूटसमप्रभम्। ततोऽस्त्रे वज्रसंकाशे जघटाते वियत्यपि
तयोस्सवीर्ययोरस्त्रे धरण्यां प्रणिपेततुः। ततो दैत्यपतिः स्कंदं शरैरग्निशिखोपमैः
अर्दयामास सहसा घनधारेव पर्वतं। तांस्तु च्छित्वा महाबाहुः सेनानीश्चापमस्य वै
विचकर्तार्धचंद्रेण तथा यंतुः शिरोमहत्। तथाश्वान्बहुभिर्बाणैः पातयामास भूतले
गृहीत्वा मुसलं वेगात्स दुद्राव स्थले गुहं। जघान तेन दैत्येन्द्रः शिखिनं शिखिवाहनं
ततो मोहं गतो बर्ही प्रचकंपे मुहुर्मुहुः। ततः स्कंदः पुनस्तं च जघानासुरपुंगवं
प्रचिच्छेदासिना वेगान्मुसलं चातिदारुणं। तारेयः शक्तिमादाय जघान क्रौंचदारणम्
सोपि शक्तिं मुमोचाथ अमोघां दुष्टघातिनीम्। ततः संदह्य सा शक्तिर्विश्वप्रलयकारिणी
यमदंडसमानं च भित्वा पुनर्गुहं गता। स गतासुः पपातोर्व्यां चालयंश्च वसुंधरां
पुष्पधूपादिभिः स्कंदः सर्वदेवैः प्रपूजितः
इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे तारेयवधोनामैकोनसप्ततितमोऽध्यायः
व्यास उवाच- ततो देवांतको दैत्यो व्यनदत्समरं प्रति। रणं चकार धर्मेण संदष्टौष्ठपुटो बली
स गत्वा चाब्रवीद्वाक्यं सर्वलोकविगर्हितं। न जानासि महद्धर्मं दुष्ट मोहाद्यथाक्रमम्
पापपुण्यप्रयोगेण निग्रहानुग्रहे प्रभुः। अहं च निर्मितो धात्रा करोमि तव शासनम्
न जानासि यतो धर्मं कालमृत्यु पुरःसरः। न रोगो न जरा कालो न मृत्युर्न च किंकरः
धर्मात्प्रचलितः कर्मी कष्टं याति दिवानिशम्। उक्तं वसुं महावीर्यं यमं धर्मैकसाक्षिकम्
स जघान त्रिभिर्बाणैः कालमृत्युसमप्रभैः। प्रचिच्छेद स धर्मात्मा ते त्वन्यैर्विशिखैस्त्रिभिः
ततस्तूच्चैः शरैः प्राज्यैर्युगांतानलसप्रभैः। निजघान यमं संख्ये स चिच्छेद शरैः शरान्
एतस्मिन्नंतरे क्रुद्धौ परस्परजयैषिणौ। जघ्नतुः समरेन्योन्यं महाबलपराक्रमौ
अहोरात्रं तयोर्युद्धमवर्त्तत सुदारुणम्। एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धः शक्त्या प्रशमनं रुषा
बिभेद दैत्यशार्दूलो ह्यहंकारयुतो बली। तामेवाथ रुषा धर्मो गृहीत्वा शक्तिकां द्रुतं
निजघान तयैवामुंस्तनयोरंतरे भृशम्। स विह्वलित सर्वांगो मुखादागतशोणितः
ततः क्रुद्धो महातेजा धृत्वा दंडं सुदारुणम्। अमोघं पातयामास तस्य दैत्यस्य विग्रहे
साश्वं रथं तथा सूतं योद्धारं शस्त्रसंचयम्। चकार भस्मसात्तं च शमनः क्रोधमूर्च्छितः
पतिते च तथा दैत्ये दुर्धर्षो नाम दानवः। शमनं शूलहस्तस्तु प्रदुद्राव जिघांसया
शूलहस्तं समायांतं बडवानलसन्निभम्। आससाद रणे मृत्युः शक्तिहस्तोतिनिर्भयः