सर्वसिद्धिमवाप्नोति रुद्रलोके महीयते। न निःस्वतां तथाभ्येति सप्तजन्मसु मानवः
य इदं पठते नित्यं महाराजो भवेन्नरः। वश्यं करोति त्रैलोक्यं पठनाच्छ्रवणादपि। स्तोत्रं परं महापुण्यं गणपस्य महात्मनः
इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे गणपतिस्तोत्रं नाम-चतुष्षष्टितमोऽध्यायः
व्यास उवाच-। नांदीमुखेषु सर्वेषु पूजयेद्यो गणाधिपम्। तस्य सर्वो भवेद्वश्यः पुण्यं भवति चाक्षयम्
गणानां त्वेति मंत्रेण सर्वयज्ञघटेषु च। सर्वसिद्धिमवाप्नोति स्वर्गं मोक्षं लभेन्नरः
मृण्मये प्रतिमायां च चित्रे चाथ दृषण्मये। द्वारदारुणि पात्रे च हेरंबं लेखयेद्बुधः
अन्यस्मिन्नपि देशे तु सततं दृष्टिगोचरे। स्थापयित्वा तु हेरंबं शक्त्या यः पूजयेद्बुधः
तस्य कार्याणि सिद्ध्यंति दयितानि समंततः। न विघ्नं जायते किंचित्त्रैलोक्यं वशमानयेत्
विद्यार्थी लभते विद्यां वेदशास्त्रसमुद्भवाम्। अन्यां च शिल्पिविद्यां च विजयां स्वर्गदायिनीम्
धनार्थी विपुलं वित्तं कन्यां साध्वीं मनोरमाम्। ऐश्वर्यं धर्मसाध्यं च तनयं कुलमोक्षदम्
न रोगैः पीड्यते कश्चिन्न ग्रहैः प्रेतयोनिभिः। शृंगिभिर्नापि रक्षोभिर्विद्युद्भिर्वनतस्करैः
न राजा कुप्यति गृहे न च मारी प्रवर्तते। न दौर्भिक्ष्यं न दौर्बल्यं पूजयित्वा विनायकम्
अभिप्रेतार्थसिद्ध्यर्थं पूजितो यः सुरैरपि। सर्वविघ्नछिदे तस्मै गणाधिपतये नमः
मंत्रश्चायं ॐ नमो गणपतये। नारायणप्रियैः पुष्पैरन्यैश्चापि सुगंधिभिः। मोदकैः फलमूलैश्च द्रव्यैः कालोद्भवैस्तथा
दधिदुग्धैः प्रियैर्वाद्यैरपि धूपसुगंधिभिः। पूजयेद्गणपं यस्तु सर्वसिद्धिमवाप्नुयात्
विशेषात्तस्य लिंगे तु यो ददाति वसुप्रियम्। पूजोपकरणं वस्त्रं सर्वं लक्षगुणं भवेत्
देशे च भारते वर्षे वनिता पूर्वसन्निधौ। लौहित्यदक्षिणे तीरे लिंगरूपो विनायकः
हरगौरीसमादेशाद्देवानां संमतेन च। स्थितो लोकप्रशांत्यर्थं सर्वविघ्नविनाशनात्
पूजयित्वा तु तं देवं शक्तितो द्रव्यसंचयैः। विनायकत्वमाप्नोति वेदशास्त्रार्थपारगः
सकृत्प्रदक्षिणं कृत्वा दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा तु मानवः। अक्षयं लभते स्वर्गं सदा देवैः प्रपूज्यते
संसर्गिणां च म्लेछानां गत्यर्थं सुतपस्विनाम्। पुत्रार्थं सर्वलोकानां तत्र शंभुर्विनायकः
कृत्वाभिषेकं लौहित्ये स्पृशेद्यस्तु गणाधिपम्। सप्तजन्मकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
न वैधव्यं न कार्पण्यं न शोकं न तु मत्सरम्। विनायकं समासाद्य जन्मजन्मनि संलभेत्
पुनः सिद्धिः पुनर्भोग्यं पुनः कीर्तिः पुनर्बलम्। पूजयित्वा तु गणपं नरस्य नात्र संशयः
अस्य पूजामकृत्वा च सर्वाभीष्टं विनश्यति। तत्र देवाश्च सुप्रीता ब्रह्मविष्णुहरादयः
मघोनो गणपस्याथ पूजाविरहितस्य च। अथासुरैर्महावीर्यैर्हिरण्याक्षमुखै रणे
मघवा तु जितो वीर्याद्धिरण्याक्षेण वै तदा। ततस्सुराश्च निर्वीर्या यावद्वर्षशतं पुरा
दैवासुरे महायुद्धे सुराणां च पराजयः। ततो देवाधिदेवे तु शिवे देवैर्निवेदितम्
भगवन्नसुरैर्नो हि जितं राज्यं गता मखाः। एतस्मिन्नंतरे शंभुर्देवान्वचनमब्रवीत्
हेरंबाय वरो दत्त उमया प्रीतया मया। पूजया ते परा सिद्धिर्देवादीनां भवत्विति