इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे गणपतिस्तोत्रं नाम। त्रिषष्टितमोऽध्यायः
व्यास उवाच- पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि स्तोत्रं गणाधिपस्य च। सर्वसिद्धिकरं पूतं सर्वाभीष्टफलप्रदं
एकदंतं महाकायं तप्तकांचनसन्निभम्। लंबोदरं विशालाक्षं वंदेहं गणनायकं
मुंजकृष्णाजिनधरं नागयज्ञोपवीतकम्। बालेंदुकलिकामौलिं वंदेहं गणनायकं
सर्वविघ्नहरं देवं सर्वविघ्नविवर्जितम्। मूषकोत्तममारुह्य देवासुरमहाहवे
योद्धुकामं महाबाहुं वंदेहं गणनायकम्। अंबिकाहृदयानंदं मातृकापरिवेष्टितम्
भक्तिप्रियं मदोन्मत्तं वंदेहं गणनायकम्। चित्ररत्नविचित्रांगं चित्रमालाविभूषणम्
कामरूपधरं देवं वंदेहं गणनायकम्। गजवक्त्रं सुरश्रेष्ठं चारुकर्णविभूषितम्
पाशांकुशधरं देवं वंदेहं गणनायकम्। यक्षकिन्नरगंधर्वैः सिद्धविद्याधरैस्सदा
स्तूयमानं महादेहं वंदेहं गणनायकम्। गणाष्टकमिदं पुण्यं भक्तितो यः पठेन्नरः
सर्वसिद्धिमवाप्नोति रुद्रलोके महीयते। न निःस्वतां तथाभ्येति सप्तजन्मसु मानवः
य इदं पठते नित्यं महाराजो भवेन्नरः। वश्यं करोति त्रैलोक्यं पठनाच्छ्रवणादपि। स्तोत्रं परं महापुण्यं गणपस्य महात्मनः
इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे गणपतिस्तोत्रं नाम-चतुष्षष्टितमोऽध्यायः
व्यास उवाच-। नांदीमुखेषु सर्वेषु पूजयेद्यो गणाधिपम्। तस्य सर्वो भवेद्वश्यः पुण्यं भवति चाक्षयम्
गणानां त्वेति मंत्रेण सर्वयज्ञघटेषु च। सर्वसिद्धिमवाप्नोति स्वर्गं मोक्षं लभेन्नरः
मृण्मये प्रतिमायां च चित्रे चाथ दृषण्मये। द्वारदारुणि पात्रे च हेरंबं लेखयेद्बुधः
अन्यस्मिन्नपि देशे तु सततं दृष्टिगोचरे। स्थापयित्वा तु हेरंबं शक्त्या यः पूजयेद्बुधः
तस्य कार्याणि सिद्ध्यंति दयितानि समंततः। न विघ्नं जायते किंचित्त्रैलोक्यं वशमानयेत्
विद्यार्थी लभते विद्यां वेदशास्त्रसमुद्भवाम्। अन्यां च शिल्पिविद्यां च विजयां स्वर्गदायिनीम्
धनार्थी विपुलं वित्तं कन्यां साध्वीं मनोरमाम्। ऐश्वर्यं धर्मसाध्यं च तनयं कुलमोक्षदम्
न रोगैः पीड्यते कश्चिन्न ग्रहैः प्रेतयोनिभिः। शृंगिभिर्नापि रक्षोभिर्विद्युद्भिर्वनतस्करैः
न राजा कुप्यति गृहे न च मारी प्रवर्तते। न दौर्भिक्ष्यं न दौर्बल्यं पूजयित्वा विनायकम्
अभिप्रेतार्थसिद्ध्यर्थं पूजितो यः सुरैरपि। सर्वविघ्नछिदे तस्मै गणाधिपतये नमः
मंत्रश्चायं ॐ नमो गणपतये। नारायणप्रियैः पुष्पैरन्यैश्चापि सुगंधिभिः। मोदकैः फलमूलैश्च द्रव्यैः कालोद्भवैस्तथा
दधिदुग्धैः प्रियैर्वाद्यैरपि धूपसुगंधिभिः। पूजयेद्गणपं यस्तु सर्वसिद्धिमवाप्नुयात्
विशेषात्तस्य लिंगे तु यो ददाति वसुप्रियम्। पूजोपकरणं वस्त्रं सर्वं लक्षगुणं भवेत्
देशे च भारते वर्षे वनिता पूर्वसन्निधौ। लौहित्यदक्षिणे तीरे लिंगरूपो विनायकः
हरगौरीसमादेशाद्देवानां संमतेन च। स्थितो लोकप्रशांत्यर्थं सर्वविघ्नविनाशनात्
पूजयित्वा तु तं देवं शक्तितो द्रव्यसंचयैः। विनायकत्वमाप्नोति वेदशास्त्रार्थपारगः
सकृत्प्रदक्षिणं कृत्वा दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा तु मानवः। अक्षयं लभते स्वर्गं सदा देवैः प्रपूज्यते