पानं कुर्याद्यथेच्छं च गंगांभः स विशिष्यते। तावत्प्रभावस्तीर्थानां देवानां तु विशेषतः
तावत्प्रभावो वेदानां यावन्नाप्नोति जाह्नवीम्। तिस्रः कोट्योर्धकोटी च तीर्थानां वायुरब्रवीत्
दिविभुव्यन्तरिक्षे च तानि ते सन्ति जाह्नवि। विष्णुपादाब्जसंभूते गंगे त्रिपथगामिनि
धर्मद्रवेति विख्याते पापं मे हर जाह्नवि। विष्णुपादप्रसूतासि वैष्णवी विष्णुपूजिता
त्राहि मामेनसस्तस्मादाजन्ममरणांतिकात्। श्रद्धया धर्मसंपूर्णे श्रीमता रजसा च ते
अमृतेन महादेवि भागीरथि पुनीहि मां। त्रिभिः श्लोकवरैरेभिर्यः स्नायाज्जाह्नवी जले
जन्मकोटिकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः। मूलमंत्रं प्रवक्ष्यामि जाह्नव्या हरभाषितम्
सकृज्जपान्नरः पूतो विष्णुदेहे प्रतिष्ठति। मंत्रश्चायं- ॐनमो गंगायै विश्वरूपिण्यै नारायण्यै नमोनमः
जाह्नवीतीरसंभूतां मृदं मूर्ध्ना बिभर्ति यः। सर्वपापविनिर्मुक्तो गंगास्नानं विना नरः
गंगाजलोर्मिनिर्धूत पवनं स्पृशते यदि। स पूतः कल्मषाद्घोरात्स्वर्गं चाक्षयमश्नुते
यावदस्थि मनुष्यस्य गंगातोये प्रतिष्ठति। तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते
पित्रोर्बंधुजनानां च अनाथानां गुरोरपि। गंगायामस्थिपातेन नरः स्वर्गान्न हीयते
गंगां प्रतिवहेद्यस्तु पितॄणामस्थिखंडकम्। पदेपदेश्वमेधस्य फलं प्राप्नोति मानवः
धन्या जानपदा ये च पशवः पक्षिकीटकाः। स्थावरा जंगमाश्चान्ये गंगातीरसमाश्रिताः
क्रोशांतर मृता ये च जाह्नव्या द्विजसत्तमाः। मानवा देवतास्संति इतरे मानवा भुवि
गंगास्नानाय संगच्छन्पथि संम्रियते यदि। स च स्वर्गमवाप्नोति गंगास्नानफलं लभेत्
गंगाजले प्रयास्यंति ते जीवाः पथि ये मृताः। कीटाः पंतंगाश्शलभाः पादाघातेन गच्छतां
ये वदंति समुद्देशं गंगां प्रति जनं द्विजाः। ते च यांति परं पुण्यं गंगास्नानफलं नराः
जाह्नवीं ये च निंदंति पाषण्डैर्हतचेतसः। ते यांति नरकं घोरं पुनरावृत्तिदुर्लभम्
दुस्थोवापि स्मरन्नित्यं गंगेति परिकीर्तयन्। पठन्स्वर्गमवाप्नोति किमन्यैर्बहुभाषितैः
गंगागंगेति यो ब्रूयाद्योजनानां शतैरपि। मुच्यते सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति
अंधाश्च पंगवस्ते च वृथाभव समुद्भवाः। गर्भपाताद्विपद्यंते ये गंगां न गता नराः
न कीर्तयंति ये गंगां जडतुल्या नराधमाः। परान्नोपदिशंति स्म वातूलाश्चित्तविभ्रमाः
न पठंति जना ये च तेषां शास्त्रं विनिष्फलम्। गंगापुण्यफलं विप्राः कुधियः पतिताधमाः
पाठयंति जना ये च श्रद्धया निपठंति च। गच्छंति ते दिवं धीरास्तारयंति पितॄन्गुरून्
पाथेयकं गच्छतां यो वसु शक्त्या प्रयच्छति। भागीरथ्या लभेत्स्नानं यः परान्नेन गच्छति
कर्तुः स्नानफलं विद्याद्द्विगुणं प्रेरकस्य च। इच्छयानिच्छया चापि प्रेरणेनान्यसेवया
जाह्नवीं यो गतः पुण्यां स गच्छेन्निर्जरालयम्। द्विजा ऊचुः- गंगायाः कीर्तनं व्यास श्रुतं त्वत्तो विनिर्मलम्
गंगा कस्मात्किमाकारा कुतः सा ह्यतिपावनी। व्यास उवाच- शृणुध्वं कथयाम्यद्य कथां पुण्यां पुरातनीं
यां श्रुत्वा मोक्षमार्गं च प्राप्नोति नरसत्तमः। ब्रह्मलोकं पुरा गत्वा नारदो मुनिपुंगवः