चिरं प्रेताः पिशाचाश्च मृता जाताः पुनः पुनः। जातकर्ममुखैश्चैव संस्कारैर्ये विविर्जिताः
एकैकस्मिश्च संस्कारे प्रेतत्वं परिहीयते। स्नानसंध्यासुरार्चाभिर्वेदयज्ञव्रताक्षरैः
आजन्मवर्जिताः पापास्ते प्रेताश्चापुनर्भवाः। भोजनोच्छिष्टपात्राणि यानि देहमलानि च
निपातयंति ये तीर्थे ते प्रेता नात्र संशयः। दानमानार्चनैर्नैव यैर्विप्रा भुवि तर्पिताः
पितरो गुरवश्चैव प्रेतास्ते कर्मजा भृशम्। पतिं त्यक्त्वा च या नार्यो वसंति चेतरैर्जनैः
प्रेतलोके चिरं स्थित्वा जायंते चांत्ययोनिषु। पतिं च वंचयित्वा या विषयेंद्रियमोहिताः
मिष्टं चादंति याः पापास्तास्तु प्रेताश्चिरं भुवि। विण्मूत्रभक्षका ये च ब्रह्मस्व भक्षणे रताः
अभक्ष्यभक्षकाश्चान्ये ते प्रेताश्चापुनर्भवाः। बलाद्ये परवस्तूनि गृह्णंति न ददत्यपि
अतिथीनवमन्यंते प्रेता निरयमास्थिताः। तस्मादामलकीं भुक्त्वा स्नात्वा तस्य द्रवेण च १०० 1.60.
सर्वपापाद्विनिर्मुक्तो विष्णुलोके महीयते। तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सेवयामलकीं शिवाम्
य इदं शृणुयान्नित्यं पुण्याख्यानमिदं शुभम्। सर्वपाप प्रपूतात्मा विष्णुलोके महीयते
श्रावयेत्सततं लोके वैष्णवेषु विशेषतः। स याति विष्णुसायुज्यमिति पौराणिका विदुः
स्कंद उवाच- महीरुह फलं ज्ञातं प्रपूतं द्विविधं प्रभो। इदानीं श्रोतुमिच्छामि पत्रं पुष्पं सुमोक्षदम्
ईश्वर उवाच- सर्वेभ्यः पत्रपुष्पेभ्यः सत्तमा तुलसी शिवा। सर्वकामप्रदा शुद्धा वैष्णवी विष्णुसुप्रिया
भुक्तिमुक्तिप्रदा मुख्या सर्वलोकपरा शुभा। यामाश्रित्य गताः स्वर्गमक्षयं मुनिसत्तमाः
हितार्थं सर्वलोकानां विष्णुनारोपिता पुरा। तुलसीपत्रपुष्पं च सर्वधर्मप्रतिष्ठितम्
यथा विष्णोः प्रियालक्ष्मीर्यथाहं प्रिय एव च। तथेयं तुलसीदेवी चतुर्थो नोपपद्यते
तुलसीपत्रमेकं तु शतहेमफलप्रदम्। नान्यैः पुष्पैस्तथापत्रैर्नान्यैर्गंधानुलेपनैः
तुष्यते दैत्यहा विष्णुस्तुलस्याश्च दलैर्विना। अनेन पूजितो येन हरिर्नित्यं पराशया
तेन दत्तं हुतं ज्ञातं कृतं यज्ञव्रतादिकम्। जन्मजन्मनि भासित्वं सुखं भाग्यं यशः श्रियं
कुलं शीलं कलत्रं च पुत्रं दुहितरं तथा। धनं राज्यमरोगत्वं ज्ञानं विज्ञानमेव च
वेदवेदांगशास्त्रं च पुराणागमसंहिताः। सर्वं करगतं मन्ये तुलस्याभ्यर्चने हरेः
यथा गंगा पवित्रांगी सुरलोके विमोक्षदा। यथा भागीरथी पुण्या तथैवं तुलसी शिवा
किं च गंगाजले नैव किंच पुष्करसेवया। तुलसीदलमिश्रेण जलेनैव प्रमोद्यते
माधवः संमुखो यस्य जन्मजन्मसुधीमतः। तस्य श्रद्धा भवेछ्रुत्वा तुलस्या हरिमर्चितुम्
यो मंजरीदलैरेव तुलस्या विष्णुमर्चयेत्। तस्य पुण्यफलं स्कन्द कथितुं नैव शक्यते
तत्र केशवसान्निध्यं यत्रास्ति तुलसीवनम्। तत्र ब्रह्मा च कमला सर्वदेवगणैः सह
तस्मात्तां संनिकृष्टे तु सदा देवीं प्रपूजयेत्। स्तोत्रमंत्रादिकं यद्वा सर्वमानंत्यमश्नुते
ये च प्रेताश्च कूश्मांडाः पिशाचा ब्रह्मराक्षसाः। भूतदैत्यादयस्तत्र पलायंते सदैव हि
अलक्ष्मीर्नाशिनी घूर्णा या डाकिन्यादि मातरः। सर्वाः संकोचितां यांति दृष्ट्वा तु तुलसीदलं