प्रीत्यास्या सर्वपापानि क्षयं यांति दिनेदिने। ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयादि गुरुतल्पजम्
यत्पापं लभते मर्त्यः सर्वं नश्यति तत्क्षणात्। देवस्य सदृशं भोज्यं त्रैलोक्ये निश्चितं लभेत्
अष्टवक्त्रो महासेनः साक्षाद्देवो विनायकः। अस्यैव धारणादेव यत्पुण्यं तच्छृणुष्व मे
जन्मजन्म न मूर्खः स्यान्नातुरो न च नष्टधीः। अविघ्नं सर्वकार्येषु तस्यैव सततं भवेत्
नैपुण्यं लिपिकार्येषु महाकार्येषु कौशलम्। सर्वारंभादिकार्येषु क्षमंतस्य दिने दिने
अर्धकूटं तुलाकूटं सर्वकूटं तथैव च। शिश्नोदरकरेणैव संस्पृशेद्वा गुरुस्त्रियम्
एवमादीनि सर्वाणि हंति पापानि सर्वथा। अक्षयं त्रिदिवं भुक्त्वा मुक्तो याति परां गतिम्
गुणान्येतानि सर्वाणि अष्टवक्त्रस्य धारणात्। नवास्यं भैरवं प्रोक्तं धारयेद्यस्तु बाहुतः
कपिलं मुक्तिदं धृत्वा ममतुल्य बलो भवेत्। लक्षकोटिसहस्राणि ब्रह्महत्याः करोति यः
ताः सर्वा दहते शीघ्रं नववक्त्रस्य धारणात्। सुरलोके सदा देवैः पूजितो मघवान्यथा
हरवद्वरवेश्मस्थो गणेशो नात्र संशयः। पन्नगाश्च विनश्यंति दशवक्त्रस्य धारणात्
वक्त्रे चैकादशे वत्स रुद्राश्चैकादश स्मृताः। शिखायां धारयेन्नित्यं तस्य पुण्यफलं शृणु
अश्वमेधसहस्राणि यज्ञकोटिशतानि च। गवां शतसहस्रस्य सम्यग्दत्तस्य यत्फलम्
तत्फलं शीघ्रमाप्नोति वक्त्रैकादश धारणात्। हरस्य सदृशो लोके पुनर्जन्म न विद्यते
रुद्राक्षं द्वादशास्यं यः कंठदेशे तु धारयेत्। आदित्यस्तुष्यते नित्यं द्वादशास्ये व्यवस्थितः
गोमेधं नरमेधं च कृत्वा यत्फलमश्नुते। तत्फलं शीघ्रमाप्नोति वज्रादेश्च निवारणम्
नैव वह्नेर्भयं चैव न च व्याधिः प्रवर्तते। अर्थलाभं सुखं भुंक्त ईश्वरो न दरिद्रता
हस्त्यश्वनरमार्जार मूषकाञ्छशकांस्तथा। व्यालदंष्ट्रि सृगालादीन्हत्वा व्याघातयत्यपि
मुच्यते नात्र संदेहो वक्त्रद्वादश धारणात्। वक्त्र त्रयोदशो रुद्रो रुद्राक्षः प्राप्यते यदि
शंतमः स तु विज्ञेयः सर्वकामफलप्रदः। सुधारसायनं चैव धातुवादश्च पादुका
सिध्यंति तस्य वै सर्वे भाग्ययुक्तस्य षण्मुख। मातृपितृ स्वसृ भ्रातृ गुरून्वाथ निहत्य च
मुच्यते सर्वपापेभ्यो त्रयोदशास्य धारणात्। अक्षयं लभते स्वर्गं यथा देवो महेश्वरः
चतुर्दशमुखं वत्स रुद्राक्षं यदि धारयेत्। सततं मूर्ध्नि बाहौ वा शक्तिपिंडं शिवस्य च
किं पुनर्बहुनोक्तेन वर्णितेन पुनः पुनः। पूज्यते सततं देवैः प्राप्यते पुण्यगौरवात्
कार्तिकेय उवाच-। भगवन्श्रोतुमिच्छामि वक्त्रे वक्त्रे यथाविधि। न्यसनं केन मंत्रेण धारणं वा कथं वद
ईश्वर उवाच-। शृणु षण्मुख तत्त्वेन वक्त्रे वक्त्रे यथाविधि। अमंत्रोच्चारणादेव गुणा ह्येते प्रकीर्तिताः
यः पुनर्मंत्रसंयुक्तं धारयेद्भुवि मानवः। गुणास्तस्य महत्त्वं च कथितुं नैव शक्यते
इदानीं मंत्रा दिश्यंते ॐ रुद्र एकवक्त्रस्य। ॐ खं द्विवक्त्रस्य ॐ वुं त्रिवक्त्रस्य। ॐ ह्रीं चतुर्वक्त्रस्य ॐ ह्रां पंचवक्त्रस्य। ॐ ह्रूँ षड्वक्त्रस्य ॐ ह्रः सप्तवक्त्रस्य। ॐ कं अष्टवक्त्रस्य ॐ जूं नववक्त्रस्य। ॐ क्षं दशवक्त्रस्य ॐ श्रीं एकादशवक्त्रस्य। ॐ ह्रीं द्वादशवक्त्रस्य ॐ क्षौं त्रयोदशवक्त्रस्य। ॐ न्रां चतुर्दशवक्त्रस्य। एवं मंत्रा यथाक्रमं न्यस्तव्याः। शिरस्युरसि मालां च गृहीत्वा यो व्रजेन्नरः। पदेपदेश्वमेधस्य फलमाप्नोति नान्यथा२०० 1.59.
सर्वेषामपि वक्त्राणां धारणे मत्समो भवेत्। तस्मात्सर्वप्रयत्नेन रुद्राक्षं पुत्र धारय
धारयित्वा तु रुद्राक्षं म्रियते यः क्षितौ नरः। स याति मत्पुरं रम्यं सर्वदेवैः प्रपूजितः